Poprzednia

ⓘ Dynastia teodozjańska




                                     

ⓘ Dynastia teodozjańska

Dynastia teodozjańska – dynastia panująca w Cesarstwie Bizantyńskim w latach 379–457 i w zachodniej części cesarstwa rzymskiego do roku 455. Założycielem dynastii był Teodozjusz I Wielki. Był on synem wybitnego wodza z Hiszpanii straconego w niejasnych okolicznościach w 376 roku, został cesarzem w wyniku śmierci swego poprzednika, Walensa, w bitwie pod Adrianopolem w 378 roku podczas wojny ze zbuntowanymi Gotami w Tracji. Gracjan, cesarz Zachodu, mianował w 379 roku Teodozjusza augustem Wschodu. Z panowanie tej dynastii łączy się ostateczny podział cesarstwa rzymskiego na zachodnie i wschodnie w roku 395.

                                     

1. Cesarze rzymscy i bizantyńscy

  • Teodozjusz I Wielki 379–395

na Zachodzie:

  • Walentynian III 425–455
  • Honoriusz 395–423

na Wschodzie:

  • Teodozjusz II 408–450
  • Marcjan 450–457
  • Arkadiusz 395–408

Użytkownicy również szukali:

...
...
...