Poprzednia

ⓘ Przegrzewacz




Przegrzewacz
                                     

ⓘ Przegrzewacz

Przegrzewacz – część kotła parowego, przeważnie w postaci wiązki rur, służy do ogrzania pary nasyconej powyżej temperatury nasycenia i otrzymania pary przegrzanej. Wprowadzenie przegrzewaczy podniosło sprawność maszyn parowych tłokowych i umożliwiło zastosowanie turbin parowych. Ogólnie, im wyższa temperatura pary, tym większa jest sprawność termiczna maszyny. Dlatego zadaniem przegrzewacza jest wytworzenie pary o możliwie wysokiej temperaturze.

W celu podniesienia sprawności siłowni parowej stosowany jest powszechnie w energetyce przegrzew wtórny pary wodnej. Para po częściowym rozprężeniu w części wysokoprężnej turbiny kierowana jest z powrotem do kotła parowego w celu podniesienia jej temperatury a więc i entalpii. Oprócz podniesienia sprawności zabieg ten powoduje zwiększenie stopnia suchości pary na wylocie z turbiny.

Przegrzewacz znalazł doniosłe zastosowanie w konstrukcji parowozów, pozwalając na zwiększenie ich sprawności i mocy. Pierwszy praktyczny przegrzewacz został opracowany w Niemczech przez inżyniera Wilhelma Schmidta w latach 90. XIX wieku. W 1893 roku opatentował on przegrzewacz do stacjonarnej maszyny parowej, a następnie pracował wraz z Robertem Garbe nad przegrzewaczem do parowozu. Pierwsza lokomotywa z wczesną formą przegrzewacza pruskiej serii S 4 została zbudowana w 1898 roku, a produkowana seryjnie od 1902. Początkowo stosowano przegrzewacze komorowe w dymnicy parowozów, lecz już w 1903 roku Schmidt opracował powszechnie następnie używany model przegrzewacza płomienicowego, w którym para płynęła przez zagięte rurki przegrzewacza, mieszczące się w walczaku kotła w rurach ogniowych - płomienicach, którymi płynęły gorące spaliny z paleniska. Kilku innych konstruktorów opracowało też swoje modele przegrzewacza, lecz nie zyskały one większego znaczenia.

                                     
  • na parę przegrzaną i był pierwszym seryjnym parowozem wyposażonym w przegrzewacz Po I wojnie światowej polskie koleje eksploatowały 6 parowozów tego
  • dalszej części kotła przegrzewacza będzie dostawać się za mała ilość pary, co skończy się przepaleniem się rur przegrzewacza Za wysoki poziom spowoduje
  • czworokątną komorą paleniskową. Wyposażony w 3 - stopniowy przegrzewacz pary pierwotnej i 3 - stopniowy przegrzewacz pary wtórnej. Układ przygotowania pyłu węglowego
  • skrzynia przegrzewacza a w pierwszych modelach parowozów na parę przegrzaną z początku XX wieku, w dymnicy był umieszczony cały przegrzewacz komorowy
  • parowozu w przegrzewacz Charkowskie Zakłady Parowozów wyprodukowały początkowo cztery parowozy doświadczalnie wyposażone w przegrzewacz Schmidta. Silnik
  • składa się zwykle z dużej ilości rur, w których płynie woda, a które opływane są z zewnątrz gorącymi spalinami. parownik przegrzewacz siłownia parowa
  • zalicza się: palenisko parownik podgrzewacz wody podgrzewacz powietrza przegrzewacz pary walczak Kotły dzielą się na główne i pomocnicze. Kocioł główny w
  • Kolej Warszawsko - Wiedeńska zakupiła łącznie 17 lokomotyw towarowych z przegrzewaczem w dwóch wersjach: 12 sztuk typu opracowanego w zakładach w Kołomnie
  • kotła odzysknicowego wchodzą: podgrzewacz wody, parownik z walczakiem, przegrzewacz pary, dodatkowe wymienniki ciepła odzyskujące ciepło spalin opuszczających
  • Nikołajewskiej 5 parowozów z przegrzewaczem pary Schmidta i 5 z przegrzewaczem w dymnicy, a w 1908 Zakłady Sormowskie 3 parowozy z przegrzewaczem Notkina. Początkowo