Poprzednia

ⓘ Projektowanie partycypacyjne




                                     

ⓘ Projektowanie partycypacyjne

Projektowanie partycypacyjne – projektowanie, które wykorzystuje w trakcie poszczególnych faz procesu projektowania wiedzę potencjalnych użytkowników.

Projektowanie partycypacyjne jest szczególnie używane w projektowaniu środowiska pracy, zwłaszcza w sytuacji budowania habitatów izolowanych. W ergonomii pracy projektowanie tego rodzaju wymaga udziału pracowników. Twórcą teorii projektowania partycypacyjnego jest Henry Sanoff, wykładowca North Carolina State University, a także profesor wizytujący Polskiego Instytutu Architektury i Sztuki.

                                     

1. Istota projektowania partycypacyjnego

Projektowanie partycypacyjne musi spełniać pewne wymogi oraz przebiegać pewnymi etapami. Musi ono zawierać takie czynności, jak:

  • uważne obserwowanie stylu życiu klienta, w szczególności jego możliwości i ograniczeń, a także potrzeb i preferencji,
  • uwzględnianie specyfiki klienta i projektu,
  • zadawania pytań do odbiorcy projektu, jak odbiera poczynania projektanta; jego ocena musi być zawsze zgodna z tym, co zamierzył projektant,
  • spoglądanie ponad ustalone arbitralne reguły np. prawne. Są one jedynie punktem wyjścia, minimum, które należy wdrożyć,
  • zestawianie opinii z opiniami klienta,
  • "wchodzenie w buty” klienta, tak by została uszanowana jego niezależność.

Projektowanie dzieli się na fazy:

  • zbudowanie wiedzy na temat realizowanego projektu
  • dyskusja nad proponowanymi zmianami
  • ustalenie końcowej formy działań poprawienie błędów, osiągnięcie zgody co do celów
  • ewaluacja i weryfikacja czy projekt zaspakaja potrzeby odbiorców. Jeśli nie to cykl zaczyna się od nowa.
  • czuwanie nad realizacją projektu

Projektowanie tego typu powinno zawierać zależnie od sytuacji konsultacje z mieszkańcami, którzy żyją w obrębie terenu, na którym innowacje są implementowane. Projektowanie może mieć charakter sieciowy, czemu sprzyja obecny rozwój technik informatycznych.

                                     

2. Zastosowanie

Projektowania partycypacyjnego używa się na całym świecie, a także w Polsce. Przykładem polskiego zastosowania strategii projektowania partycypacyjnego jest budowa systemu wodno-ściekowego w Dziewinie. W jej budowaniu uczestniczyli i współdecydowali o nim mieszkańcy wsi. Udało się pogodzić dążenia mieszkańców i projektantów. Projektowanie partycypacyjne stało się inspiracją dla dążeń w wielu dziedzinach, np. w polityce.

                                     

3. Krytyka

Projektowanie partycypacyjne może być przyczyną konfliktów społecznych, mimo że sama jego idea dąży do ich rozładowania. Może się też wiązać z blokowaniem pomysłów przez określone grupy interesu.