Poprzednia

ⓘ Janusz Ballenstedt




Janusz Ballenstedt
                                     

ⓘ Janusz Ballenstedt

Był synem Adama Ballenstedta i Marii Wiewiórowskiej. W 1939 ukończył Liceum w Poznaniu. Brał udział w kampanii wrześniowej jako ochotnik w taborach 15. Pułku Ułanów. W 1940 r. po wysiedleniu rodziny przez Niemców przeniósł się do Krakowa, gdzie pracował jako technik w Dyrekcji Kolei Wschodnich. Maturę zdał jako eksternista w 1945 r. Studiował architekturę na Politechnice Krakowskiej, którą ukończył w 1949 r.

Zmarł 8 stycznia 2005 r. w Dannemois. Pochowany na Cmentarzu Junikowo w Poznaniu.

                                     

1. Kariera zawodowa

W latach 1947-1951 był asystentem na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej.

Od 1960 r. pracował jako wykładowca na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie prowadził wykłady z historii i teorii architektury oraz historii kultury europejskiej.

Na przełomie lat 1949-50 przebywał we Francji jako stypendysta rządu francuskiego. W 1950 r. w Paryżu urządził wystawę prac własnych.

W latach 1948-50 zatrudniony jako projektant w Centralnym Biurze Projektów Budownictwa Przemysłu Węglowego oraz w Centralnym Biurze Projektów Architektonicznych i Budowlanych tamże.

Od 1951 r. pracował w Biurze Projektowym Budownictwa Ogólnego "Miastoprojekt” w Krakowie. Należał mi.in. do zespołu architektów projektujących Nową Hutę.

W latach 1952-1959 jako członek Związku Polskich Artystów Plastyków, podjął własną wolną praktykę projektując i kierując realizacjami licznych wystaw w kraju i zagranicą.

W 1962 r. otworzył przewód doktorski pod kierunkiem prof. Juliusza Żórawskiego na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej, którego nigdy nie sfinalizował.

W 1964 r. został zaangażowany do zorganizowania IV Katedry Form Funkcjonalnych Wydziału Malarstwa i Grafiki ASP w Krakowie - Oddział Grafiki w Katowicach. Opracował szczegółowy program dydaktyczny nowego kierunku nauczania oraz zaprojektował pawilon wydziału.

W 1970 r. wyjechał na stałe do Francji, gdzie rozpoczął pracę projektową i wykładał historię architektury europejskiej na Ecole Speciale d’Architecture.

                                     

2. Projekty i realizacje

Projektował i realizował obiekty dla górnictwa węglowego oraz obiekty użyteczności publicznej. Brał udział w konkursach architektonicznych.

  • wnętrza Miejskiego Domu Kultury "Kazimierz” w Sosnowcu 1962-66
  • fabryka w Avallon Francja
  • projekt zagospodarowania terenów Głównego Instytutu Paliw Naturalnych w Katowicach 1949
  • projekt Poczty Głównej w Zakopanem 1958
  • projekt biurowca Centralnego Zarządu Biur Projektowo-Montażowych w Katowicach 1949
  • typowy projekt cechowni łupina żelbetowa 30 x 30 m 1951
  • Centrum Administracyjne Kombinatu Nowa Huta współautorzy - Marta Ingarden i Janusz Ingarden 1950-55
  • projekt zbiornika wody w Lasku Wolskim w Krakowie 1960
  • trzy domy mieszkalne na Krupówkach w Zakopanem 1959
  • Gmach Biura Studiów i Projektów Górniczych, Katowice, Pl. Grunwaldzki przed 1960 r.
  • projekt wnętrza "Pasty” w Warszawie
  • fabryka w Auby Francja
  • projekt żyrandoli w kościele w Kętrzynie
  • projekt kościoła w Zawoi 1958
  • projekt pawilonu dla Ministerstwa Chemii 1962
  • projekt rozbudowy siedziby Centralnego Zarządu Przemysłu Węglowego w Katowicach 1948

Projekty wystawiennicze

  • projekty zagranicznych wystaw sztuki polskiej w Montevideo, Hamburgu, Pekinie, Belgradzie, Tokio, Londynie i Wenecji
  • Wystawa Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu
  • Wystawa Jubileuszowa Stanisława Wyspiańskiego w Muzeum Narodowym w Krakowie 1957
  • Wystawa Jubileuszowa Mikołaja Kopernika w Collegium Maius Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie 1953

Projekty konkursowe

  • Trinity College Library w Dublinie 1960
  • Centrum Kulturalne w Leopoldville 1958
  • Dom Towarowy w Gdyni 1961
  • Teatr w Lublinie współpraca - Jan Krug 1959
  • pawilon na Światowej Wystawie w Brukseli - EXPO-58, IV nagroda 1956
                                     

3. Dorobek naukowy

Był cenionym dydaktykiem. Apologetą Le Corbusiera i Juliusza Żórawskiego, znanym publicystą i krytykiem architektury. Publikował na łamach czasopism "Architektura” i "Fundamenty”. Jest autorem wydanej w 2000 r książki "Architektura: historia i teoria”.

                                     

4. Życie prywatne

Dwukrotnie żonaty. W 1944 r. poślubił Halinę Mikołajską rozwód 1948, w 1958 r. Marię Kościałkowską. Mieszkał w Krakowie przy ul. Długiej 32/16. Jego stryjem był Lucjan Ballenstedt.