Poprzednia

ⓘ Hipnologia




                                     

ⓘ Hipnologia

W okresie Rozbiorów Polski gdy Rzeczpospolita Polska utraciła suwerenność a uczeni byli pozbawieni polskich praw obywatelskich i naukowych wówczas, życzliwie nastawiony był Théodule-Armand Ribot francuski psycholog, który opublikował w swoim dzienniku "Revue philosophique". z 1881 r. artykuł psychologa Juliana Ochorowicza zatytułowany "Projet pour un Congrès international de psychologie". Po opublikowaniu artykułu J. Ochorowicza, podjęto próbę zjazdu naukowców z zakresu psychologii do Paryża pod przewodnictwem sekretarza profesora medycyny Charles R. Richet na Międzynarodowy Kongres Psychologii Fizjologicznej, która zakończyła się z powodzeniem, naukowcy z tej dziedziny wiedzy spotykają się kolejno w kongresach co roku aż do czasu obecnego. W czasie I Międzynarodowego Kongresu Psychologii Fizjologicznej na platformie w Wieży Eiffla w Paryżu, który odbył się w dniach 6–10 sierpnia 1889 r., był podzielony na cztery sesje. W drugiej sesji kongresu której poświęcona była hipnoza, była kierowana przez Józefa Rémi Léopold Delboeuf, profesora psychologii na Uniwersytecie w Liège Belgia który założył również pracownię psychologiczną. Prezentacje i debaty w przeciwieństwie co do stanowisk szkoły w Nancy i Salpetriere szpitala w Paryżu, były podzielone. Według szkoły w Nancy, kierowanej przez lekarza medycyny Hippolyte Bernheim, że hipnoza to zjawisko normalnego zachowania związanego z sugestią i snem. Natomiast grupa Salpetriere, kierowana przez lekarza medycyny o specjalności neurologia Jean-Martin Charcot który utrzymywał, że hipnoza jest stanem patologicznym, związanym z histerią. Studentami Jean-Martin Charcot byli m.in.: Zygmunt Freud, Józef Babiński i inni. Józef Babiński został w roku 1885 asystentem J. M. Charcota.

                                     

1. Neurohipnologia

W związku z rozbieżnościami co do samej natury hipnozy, Zygmunt Freud odwiedził w tym celu zarówno grupę Nancy i grupę Salpetriere we Francji i wziął udział w kilku kongresach hipnozy i psychologii, był również świadkiem kilku ich prezentacji. Według raportu Williama Jamesa, "studenci szkoły z Nancy byli zdecydowanie w większości na posiedzeniach kongresu, a wszystko wydawało się, że oryginalna doktryna Salpetriere hipnozy, określanej jako stan patologiczny z trzech etapów dodatkowo przyczyny somatyczne. Była to już przeszłością ". H. Bernheim brał czynny udział w dyskusji hipnologicznej, ale jak zauważono wcześniej, J. M. Charcot, chociaż był honorowym przewodniczącym kongresu, nie uczestniczył w jego posiedzeniach. William James stwierdził, że różnorodność poglądów na temat samej hipnozy poprzez Zygmunta Freuda pokazała, jak wiele pracy naukowo-badawczej jeszcze jest do zrobienia w tej dziedzinie nauki zwanej neuro- hipnologią.

                                     

2. Prawo nauki

Sekretarz Generalny, I Kongresu Psychologii fizjologicznej, profesor medycyny Charles R. Richet fizjolog, podczas swojego wystąpienia omówił metapsychologię i zaproponował status naukowy dla badań nad hipnozą. Hipnoza jako metoda hipnagogiczna znalazła prawo obywatelstwa w ramach empirycznej nauki jako hipnologia. Na Kongresie tym przedstawiono również najnowsze osiągnięcia naukowe z metapsychologii i hipnologii. Uniwersytet Jena Niemcy, gdzie hipnologia została na stałe włączona do programu medycyny w końcu XX wieku. Wykładał tam hipnologię prof. Rudolf Heidenhain, który w 1859 otrzymał katedrę fizjologii na Uniwersytecie we Wrocławiu, gdzie pozostał do końca swojej kariery naukowej. Jego uczniami byli m.in. Carl Weigert i Iwan Pawłow.

                                     

3. Kierunki badawcze

W XX wieku na podstawie wszechstronnych badań naukowych i bogatej literatury naukowej uznano nową dyscyplinę naukową – hipnologia. Teoria hipnologii wywodzi się z filozofii religii i ma praktyczne zastosowanie w wielu dziedzinach nauki, przykładowo w medycynie somnologia, psychologii psychoterapia, pedagogice hipnopedia. Polska prof. zw. dr hab. Marii Szulc w zależności od dziedziny zastosowania, podzieliła na kilka podstawowych kierunków badawczych:

  • hipermnezja – pogłębianie pamięci LTM, STM w czasie fazy "snu";
  • hipnoregresja – poznanie poprzednich wcieleń duchowych człowieka regresja hipnotyczna;
  • hipnorelaksacja – łagodzenie stanu pobudzenia fal mózgowych odstresowanie się;
  • hiperpraksja – uruchomienie ukrytych rezerw energetycznych organizmu może służyć dla regeneracji i odmłodzenia organizmu.
  • hiperstezja – zastosowanie metody hipnozy do celów terapeutycznych hipnoterapia;
  • hipnoanaliza – zastosowanie metody hipnozy do celów analizy marzeń sennych;
  • hipnopedia – zastosowanie metody hipnozy dla celów edukacyjnych uczenia się;
  • hiperanestezja – zastosowanie metody hipnozy do znieczuleń ogólnych i miejscowych;

Potwierdzone odruchy warunkowe studiowane przez Iwana Pawłowa były podstawą do badań psychologii eksperymentalnej dla zjawisk psychoterapeutycznych i oddziaływania hipnogenicznego hamowania kory mózgowej jako teorii czynników ideomotorycznych.



                                     

4. Współcześnie

Wielu współczesnych pracowników nauki i badaczy, znających pełne zachowanie fizjologiczne i psychologiczne zachodzenia procesu hipnozy oraz możliwości jej wykorzystania dla dobra ludzkości, wyrażała pogląd w wielu publikacjach potwierdzając, że medycyna psychosomatyczna z zastosowaniem hipnozy będzie w przyszłości szeroko stosowana przez hipnologię. W XIX wieku pogląd ten podzielał również w licznych swych publikacjach, pracownik nauki hipnologicznej dr. hab. Julian Ochorowicz od roku 1889 jako członek francuskiego towarzystwa psychologii fizjologicznej. Kierunek badań naukowych i publikacji z hipnologii, podtrzymywała skutecznie prof. zw. Maria Szulc jako kierownik Zakładu Biochemii w Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Kierunek podtrzymywało wielu podstawowych badaczy odmiennych stanów świadomości m.in. lek. med. Bożena Figarska-Religa - specjalistka psychiatrii, prowadząc praktycznie hipnoterapię w Instytucie Rozwoju Umysłu w Szczecinie. Praktykę hipnologiczną prowadzi obecnie Prof Luiz Carlos Crozera w Brazylijskim Instytucie Hipnologii kładąc nacisk na cztery podstawowe aspekty: wewnętrzny aklimatyzacji fizjologiczna, zewnętrzne uwarunkowania środowisko, a zmniejszonej regeneracji psychicznej rejestrów, wszczepienie w formie "wyzwalaczy" i "negatywnych psychicznych zapisów t.j: blokady psychogenne". W Tajwanie w Hogwarts Hypnology Medical College, M.D. William Yuh-Ming Hung psychiatra prowadzi z powodzeniem praktykę hipnologiczną jako instruktor i hipnoterapeuta według zasad NGH The National Guild of Hypnotists.

Hipnologia jako nauka społeczna jest słabo znana w Polsce.

                                     

5. Znani społeczni badacze hipnologii

  • Julian Ochorowicz
  • William Yuh-Ming Hung
  • Jean-Martin Charcot
  • Luiz Carlos Crozera
  • Jerzy Siuta
  • Jarosław Kantorowski
  • Maria Szulc
  • James Esdaile
  • Stefan Manczarski
  • James Braid
  • Benedykt Peczko
  • Józef Babiński
  • Zygmunt Freud
  • Zbigniew Opaczewski
  • Jan Rublewski
  • Lechosław Gapik
  • Lewis R. Wolberg
  • Josef Breuer
  • Andrzej Chaciński
  • Aleksander Sękowski
  • Julian Aleksandrowicz
                                     
  • samodzielnie a następnie odtworzenie w czasie sesji hipnopedycznej. W hipnologii hipnopedia zajmuje się, nauczaniem polegającym na podawaniu człowiekowi
  • somnambulizm bruksizm zaburzenia dobowego rytmu snu i czuwania eksterioryzacja hipnologia hipnoza marzenia senne nocny tryb życia porażenie przysenne power nap
  • Werner J. Meinhold koncentrował się na badaniach w zakresie: Hipnologii jest twórcą Hipnointegracyjnej Psychoterapii Głebi H.I.T.T. łączącej

Użytkownicy również szukali:

...
...
...