Poprzednia

ⓘ Basil van Rooyen




Basil van Rooyen
                                     

ⓘ Basil van Rooyen

Basil van Rooyen – były południowoafrykański kierowca wyścigowy. Uczestniczył w dwóch Grand Prix Formuły 1 wystawiając prywatnego Coopera i McLarena, ale nie ukończył żadnego z nich. Obecnie zajmuje się wynalazkami.

                                     

1. Życiorys

Początkowo van Rooyen był inżynierem i motocyklistą. W 1963 roku pokonał w wyścigu Lotusem Cortiną mistrza BSCC i ETCC, Johna Whitmorea, ścigającego się identycznym samochodem. Następnie Fordami Mustangami i Alfami Romeo GTA brał udział w wyścigach samochodów turystycznych w RPA, w których często dominował.

W 1968 roku do van Rooyena zadzwonił John Love z ofertą udostępnienia Coopera T79 na Grand Prix RPA, ponieważ Love kupił Brabhama BT20. Inni kierowcy wprawdzie nie chcieli dopuścić van Rooyena do startu, ale Południowoafrykańczyk ostatecznie wziął udział w Grand Prix. W kwalifikacjach ścigający się z numerem 25 van Rooyen zajął dwudzieste miejsce. Na 23 okrążeniu w Cooperze van Rooyena uszkodzeniu uległa uszczelka pod głowicą i musiał wycofać się z wyścigu.

Mając wsparcie STP van Rooyen zakupił od Brabhama model BT24 i w 1968 roku zadebiutował w Południowoafrykańskich Mistrzostwach Formuły 1. Uzyskując w nich dobre wyniki, namówił Brucea McLarena do odsprzedania mu McLarena M7A, którego wystawił w Grand Prix RPA 1969. W kwalifikacjach uzyskał dziewiąty czas. Na skutek problemów z hamulcami na 13 okrążeniu van Rooyen tego wyścigu nie ukończył.

W tym samym czasie otrzymał od Kena Tyrrella propozycję jazdy w zespole Tyrrell. Jednakże podczas testów opon na torze Kyalami uszkodzeniu uległo jedno z kół i Południowoafrykańczyk miał wypadek: jego samochód wpadł w bariery i przeleciał ponad 90 metrów. Ostatecznie van Rooyen nigdy nie został kierowcą Tyrrella.

Po wypadku van Rooyen powrócił do wyścigów samochodami turystycznymi w RPA. Jednocześnie prowadził firmę Superperformance, oferującą akcesoria motoryzacyjne i usługi tuningowe. W 1973 roku sprzedał tę firmę i wycofał się z wyścigów. Następnie do 1985 roku prowadził firmę produkującą opakowania. Do wyścigów wrócił w 1975 roku, biorąc przez kilka lat udział w Formule Atlantic. W 1987 roku z żoną i dwoma synami wyemigrował do Australii. W 2005 roku przeszedł na emeryturę, po czym opatentował urządzenie do czyszczenia basenu "Twister", maszynę do masażu głowy "HeeBeeGeeBee" oraz rower z długimi korbami.

                                     
  • 23 Jackie Pretorius Team Pretoria Brabham BT11 Climax 2.7 R4 F 25 Basil van Rooyen John Love Cooper T79 Climax 2.7 R4 F 27 Jackie Stewart Matra International
  • 1968 Kierowcy Bruce McLaren, Denny Hulme, Dan Gurney, Vic Elford, Basil van Rooyen Andrea de Adamich, Nanni Galli, Joakim Bonnier, John Surtees Używany
  • Andrea de Adamich NS 0 Dave Charlton NS 0 Mike Spence NS 0 Basil van Rooyen NS 0 ROD Sam Tingle NS 0 Robin Widdows NS 0 David Hobbs NS 0
  • Jo Bonnier NS NS 0 George Eaton NS NS 0 Peter de Klerk NC 0 Basil van Rooyen NS 0 John Love NS 0 Derek Bell NS 0 John Cordts NS 0 Al Pease
  • przeniesienia napędu 6 NS 16 John Love Lotus - Ford 31 zapłon 10 NS 15 Jacky Ickx Brabham - Ford 20 zapłon 13 NS 18 Basil van Rooyen McLaren - Ford 12 hamulce 9
  • Oprócz nich na starcie toru Kyalami pojawił się pochodzący z RPA Basil van Rooyen Team Lawson w M7A. Wszystkie bolidy napędzane były przez silnik Ford
  • dziennikarz, reżyser filmów dokumentalnych zm. 2004 19 kwietnia Basil van Rooyen południowoafrykański kierowca wyścigowy Włodzimierz Wander, polski
  • NU 7 NU NU 1 20 6 38 4 Bruce McLaren 5 2 5 NU 4 3 3 4 5 NW NW 26 3 Basil van Rooyen NU - - - - - - - - - - 0 NS Vic Elford - - - 10 5 6 NU - - - - 3 14

Użytkownicy również szukali:

...
...
...