Poprzednia

ⓘ Twierdza brzeska (film)




Twierdza brzeska (film)
                                     

ⓘ Twierdza brzeska (film)

Film to opowieść Saszy Akimowa narratora filmu, który po latach wspomina obronę twierdzy Brześć przez oddziały radzieckie w lecie 1941 roku. Akimow jako kilkunastoletni uczeń szkoły muzycznej przy pułku piechoty stacjonującym w twierdzy, był świadkiem i uczestnikiem heroicznych walk jakie miały w niej miejsce w czerwcu 1941 roku. W główną, historyczną fabułę filmu wplecione zostały wątki osobistych przeżyć obrońców twierdzy.

                                     

1. Główne role

  • Aleksandr Korszunow – mjr Gawriłow
  • Aleksiej Kopaszow – Sasza Akimow
  • Jewgienij Cyganow – politruk Poczernikow
  • Kiriłł Bołtajew – por. Winogradow
  • Jana Jesipowicz – żona Kiżewatowa
  • Michaił Pawlik – por. NKWD
  • Anatolij Kot – dowódca niemieckich dywersantów
  • Jurij Anpiłogow – Koftun
  • Paweł Dieriewianko – komisarz Fomin
  • Andriej Mierzlikin – p.por. Kiżewatow
  • Weronika Nikonowa – Ania
                                     

2. O filmie

Film powstał na zamówienie radiokomitetu Państwa Związkowego Rosji i Białorusi dla upamiętnia 65 rocznicy zwycięstwa nad faszyzmem. W wyniku konkursu ogłoszonego radę ministrów Związku, w styczniu 2008 roku, do realizacji filmu wyłoniono rosyjską wytwórnię filmową "Cientral Partnierszyp" CPS. Przygotowania do realizacji filmu trwały blisko 2 lata a jego koszt pochłonął ponad 250 mln. rubli. Film kręcono w autentycznych plenerach twierdzy brzeskiej, wzbogaconych dzięki nowoczesnej, komputerowej technice filmowej.

Na uwagę zasługują dość udane efekty specjalne przy tworzeniu których pracowały cztery specjalistyczne firmy, całość prac koordynowana była przez moskiewskie studio "Cinemateka". Film zawiera ponad 500 scen z wykorzystaniem grafiki komputerowej, którą stworzono przy pomocy programu "Cerbero".

                                     

3. Krytyka

Film został pokazany po raz pierwszy publicznie na zamkniętych pokazach w Brześciu i Moskwie 22 czerwca 2010 roku w rocznicę napaści Niemiec hitlerowskich na ZSRR. W październiku 2010 r. zaczął być oficjalnie rozpowszechniany w kinach Białorusi, a w listopadzie w Rosji. Spotkał się z ogólnie dobrym przyjęciem krytyków, chociaż specjaliści Alieksjej Isaiew, Mark Sołonin podkreślali jego niektóre nieścisłości historyczne. Jak donosiła prasa, film spodobał się premierowi Władimirowi Putinowi i prezydentowi Dmitrijowi Miedwidiewowi.