Poprzednia

ⓘ Zielona mila (film)




Zielona mila (film)
                                     

ⓘ Zielona mila (film)

Zielona mila – amerykański film fabularny z 1999 roku w reżyserii Franka Darabonta, z Tomem Hanksem i Michaelem Duncanem w rolach głównych.

Scenariusz filmu oparty jest na powieści Stephena Kinga pod tym samym tytułem.

W roku 2000 film był nominowany do Oscara w czterech kategoriach nie zdobył jednak żadnej statuetki. Serwis Rotten Tomatoes przyznał mu wynik 80%.

                                     

1. Fabuła

Zielona mila jest historią opowiedzianą przez wiekowego Paula Edgecomba Dabbs Greer w domu spokojnej starości. Po obejrzeniu filmu pt. Top Hat przypomina sobie pewne zdarzenia i opowiada swojej przyjaciółce, Elaine Connely Eve Brent, o niezwykłym więźniu, którego spotkał w lecie 1935 roku, gdy pracował jako strażnik więźniów skazanych na karę śmierci w więzieniu w Luizjanie. Blok, na którym pracował, nazywany był zieloną milą ze względu na kolor linoleum leżącego na podłodze. Niemym bohaterem celi śmierci jest również krzesło elektryczne zwane Starą Iskrówą, ang. Old Sparky, oczekujące na swoje ofiary.

Pewnego dnia na oddział trafia olbrzymi, czarnoskóry John Coffey Michael Clarke Duncan, oskarżony o zamordowanie dwóch białych dziewczynek. Coffey okazuje się łagodnym olbrzymem, bojącym się ciemności i czasami płaczącym. Niedługo ujawnia swe niezwykłe zdolności uzdrawiające przez wyleczenie Paula Edgecomba Tom Hanks z zapalenia pęcherza moczowego oraz ożywienie myszy.

Percy Wetmore Doug Hutchison jest wrednym, sadystycznym strażnikiem lubiącym sprawiać cierpienie innym. Ma również wysoko postawionego wujka jest bratankiem żony gubernatora stanu, który "załatwił” mu tę pracę i nie bardzo można pozbyć się go z obecnego stanowiska. Za pozwolenie wykonania wyroku obiecuje przenieść się na inne miejsce. Podczas wykonania wyroku Percy umyślnie nie moczy gąbki, umożliwiającej lepszy przepływ prądu, by zobaczyć efekty. Skazany więzień, Eduard Delacroix Michael Jeter, umiera przez dość długi czas w strasznych męczarniach, a także zapala się, co wywołuje panikę wśród świadków.

Strażnicy wykorzystują zdolności uzdrawiające Johna, by wyleczyć żonę naczelnika więzienia. Po powrocie do więzienia John przenosi jej chorobę na Percy’ego Wetmore’a, by go ukarać za to, co zrobił z Eduardem Delacroix. Pod wpływem Coffeya kompletnie oderwany od rzeczywistości Percy zabija jednego z więźniów – Dzikiego Billa Sam Rockwell, a następnie zostaje umieszczony w zakładzie dla obłąkanych. Paul utwierdza się w przekonaniu, że John jest niewinny, a proces był czysto formalny, ale nie ma na to dowodów. Egzekucja musi się odbyć. Przed śmiercią John ogląda ten sam film, który oglądał Paul na początku filmu. Była to ostatnia egzekucja, w której uczestniczyli Paul i Brutus, po tym zdarzeniu przenieśli się do pracy w domu poprawczym.

                                     

2. Obsada

  • Michael Jeter – Eduard Delacroix
  • Paula Malcomson – Marjorie Detterick
  • Christopher Joel Ives – Howie Detterick
  • Doug Hutchison – Percy Wetmore
  • Harry Dean Stanton – Toot-Toot
  • Michael Clarke Duncan – John Coffey
  • Jeffrey DeMunn – Harry Terwilliger
  • Brent Briscoe – Bill Dodge
  • Dabbs Greer – stary Paul Edgecomb
  • Bailey Drucker – Cora Detterick
  • Bill McKinney – Jack Van Hay
  • Gary Sinise – Burt Hammersmith
  • Barry Pepper – Dean Stanton
  • Brian Libby – Rob McGee
  • Sam Rockwell – William "Dziki Bill” Wharton
  • James Cromwell – naczelnik więzienia Hal Moores
  • Patricia Clarkson – Melinda Moores
  • Bonnie Hunt – Jan Edgecomb
  • Graham Greene – Arlen Bitterbuck
  • William Sadler – Klaus Detterick
  • David Morse – Brutus "Brutal” Howell
  • Tom Hanks – Paul Edgecomb
  • Evanne Drucker – Katie Detterick
  • Eve Brent – Elaine Connely
                                     

3. Ekipa filmowa

  • Reżyser: Frank Darabont
  • Muzyka: Thomas Newman
  • Produkcja: David Valdes i Frank Darabont
  • Kostiumy: Karyn Wagner
  • Scenografia: Terence Marsh
  • Montaż: Richard Francis-Bruce
  • Casting: Mali Finn
  • Zdjęcia: David Tattersall
  • Scenariusz: Frank Darabont na podstawie powieści Stephena Kinga
                                     

4. Nagrody

  • 2000
  • najlepszą aktorkę drugoplanową – Patricia Clarkson
  • Akademia Filmów Science Fiction, Fantasy & Horrorów – Nagroda Saturna za
  • najlepszy aktor drugoplanowy – Michael Clarke Duncan
  • najlepszy film akcji/przygodowy/thriller
  • Nagroda BMI Film & TV ang. BMI Film & TV Awards
  • za muzykę do filmu – Thomas Newman
  • za najlepszego aktora drugoplanowego – Michael Clarke Duncan
  • Black Reel Awards
  • za ulubionego aktora dramatycznego – Tom Hanks
  • Blockbuster Entertainment Awards
  • za najlepszy scenariusz adaptowany – Frank Darabont
  • Broadcast Film Critics Association Awards
  • najlepszy aktor drugoplanowy – Michael Clarke Duncan
  • za wybitną grę aktora drugoplanowego w filmie – Graham Greene
  • First Americans in the Arts Awards
  • kategoria: Prawa człowieka
  • Stowarzyszenie Political Film Society, USA
  • nagroda czytelników za najlepszy film obcojęzyczny – Frank Darabont
  • Mainichi Film Concours
  • 2001
  • ulubiony film dramatyczny
  • Nagroda publiczności ang. People’s Choice Awards, USA
  • ulubiony film


                                     

5. Nominacje

  • najlepszy aktor drugoplanowy – Michael Clarke Duncan,
  • 2000 r.
  • najlepszy scenariusz adaptowany – Frank Darabont.
  • najlepsza muzyka filmowa – Robert J. Litt, Elliot Tyson, Michael Herbick, Willie D. Burton,
  • najlepszy film – David Valdes, Frank Darabont,
  • Akademia Filmowa Oscary
  • najlepsza muzyka filmowa – Thomas Newman
  • Akademia Filmów Science Fiction, Fantasy & Horrorów – Nagroda Saturna
  • najlepszy reżyser – Frank Darabont
  • Blockbuster Entertainment Awards
  • ulubiony dramatyczny aktor drugoplanowy – Michael Clarke Duncan
  • ulubiona dramatyczna aktorka drugoplanowa – Bonnie Hunt
  • za najlepszy scenariusz – Frank Darabont
  • Bram Stoker Awards
  • Broadcast Film Critics Association Awards
  • najlepszy film
  • Chicago Film Critics Association Awards
  • najlepszy aktor drugoplanowy – Michael Clarke Duncan
  • najlepiej zapowiadający się aktor – Michael Clarke Duncan
  • za wybitne osiągnięcia reżyserskie w filmie – Frank Darabont
  • Directors Guild of America, USA
  • za najlepszą grę aktora drugoplanowego w filmie – Michael Clarke Duncan
  • Złote Globy ang. Golden Globs
  • za najlepszą grę aktora drugoplanowego, dramat – Doug Hutchison
  • Złote Satelity ang. Golden Satellite Awards
  • Image Awards
  • za wyróżniającego się aktora filmowego – Michael Clarke Duncan
  • Filmowe nagrody MTV
  • Breakthrough Male Performance – Michael Clarke Duncan
  • 2001 r.
  • za najlepszy film zagraniczny.
  • Nagroda Japońskiej Akademii ang. Awards of the Japanese Academy
                                     

6. Miejsca zdjęć

"Zieloną milę” filmowano w:

  • Columbia, Tennessee, USA
  • Lewisburg, Tennessee, USA
  • Nashville, Tennessee, USA
  • Blowing Rock, Karolina Północna, USA
  • Nolensville, Tennessee, USA
  • Shelbyville, Tennessee, USA
                                     

7. Utwory dźwiękowe z filmu

Lista nie zawiera utworów skomponowanych przez Thomasa Newmana.

  • Fred Astaire – "Cheek to Cheek”
  • Gene Austin – "Did You Ever See A Dream Walking”
  • Guy Lombardo – "Charmaine”
                                     

8. Ciekawostki

  • Do roli Dzikiego Billa kandydował Josh Brolin.
  • Dabbs Greer, grając 108-letniego Paula Edgecomba, miał wówczas 81 lat.
  • Frank Darabont początkowo chciał obsadzić Barry’ego Peppera w roli Percy’ego Wetmore’a.
  • Pierwotnie Tom Hanks miał grać również starego Paula Edgecomba, ale po charakteryzacji nie wyglądał na wystarczająco wiekowego mężczyznę. Dlatego do roli starego Paula Edgecomba zatrudniono Dabbsa Greera.
  • Rolę Paula Edgecomba odrzucił John Travolta.
  • Tytuł filmu pochodzi od potocznej nazwy bloku śmierci "E”, zwanego potocznie ostatnią milą, natomiast "zielona” wzięła się od koloru podłogi w tym bloku.
                                     

9. Błędy

  • Akcja książki rozgrywa się w 1932 roku, zaś filmu w 1935, choć krzesło elektryczne zostało użyte po raz pierwszy w Luizjanie dopiero w 1941 roku. W latach 30. w Luizjanie kara śmierci była wykonywana przez powieszenie.
  • Strażnicy noszą mundury, mimo że w czasach, w których rozgrywa się akcja filmu, strażnicy ich nie mieli.
  • Młody Paul grany przez Toma Hanksa ma brązowe oczy, zaś stary Paul grany przez Dabbsa Greera ma niebieskie oczy.
  • W filmie słychać 3 piosenki Eddy’ego Howarda, które ten nagrał 4 października 1940 roku, a więc 5 lat po czasie, w którym miejsce ma akcja filmu.
  • Akcja filmu dzieje się w Luizjanie. W pierwszych ujęciach więzienia "Cold Mountain Penitentiary” w tle widać góry, mimo iż w Luizjanie nie ma żadnych gór.