Poprzednia

ⓘ C. K.




C. K.
                                     

ⓘ C. K.

C. K., C. i K. – skrót od określeń cesarsko-królewski oraz cesarski i królewski ; pochodzi od tytułu władcy Austro-Węgier, który był cesarzem Austrii i królem Węgier jednocześnie. W przypadku wspólnych instytucji obu państw zapisywany po polsku w formie C. i k., będącej dosłownym tłumaczeniem z niemieckiego, w przypadku spraw Galicji, innych krajów koronnych bądź całej Przedlitawii – C.k.

Po poniesionych w XIX wieku klęskach, które spowodowały utratę przez Austrię posiadłości we Włoszech oraz kontroli nad Rzeszą niemiecką, nastąpiły reformy, w wyniku których powstała dualistyczna monarchia Austro-Węgierska. Jej części składowe miały autonomię, a Węgry samodzielnie decydowały o sprawach wewnętrznych z wyjątkiem wojska, które mimo odrębności było całkowicie podporządkowane władzom austriackim.

Tak więc dla mieszkańców austriackiej części monarchii Habsburgów, tzw. Cislitawii po polsku niekiedy Cyslitawii, od Leitha – granicznej rzeki Litawy, ówcześni władcy Franciszek Józef i Karol I byli cesarzami, zaś dla mieszkańców części węgierskiej, tzw. Zalitawii – królami. W sprawach dotyczących Cislitawii używano określenia K k., w sprawach Translitawii m.k. magyar királyi lub k.u. königlich ungarisch, królewski węgierski, przy wspólnych instytucjach jak wyżej k.u.k.

Szydercy, jak Robert Musil, nazywali ten twór państwowy Kakanien ", co kojarzy się z niemieckim słowem Kacke pol. Kupa w znaczeniu fekaliów ludzkich. Również mieszkańcy Galicji, bombardowani nieustannie skrótem K k., ukuli żartobliwą nazwę Kakania.

                                     

1. Skróty w innych językach

  • słoweński – c. kr.
  • łacina – C. R. lub caes. reg., caesareus et regius
  • włoski – I. R.
  • słowacki – c. a k. cisársky a královský, c. k. cisársky královský
  • chorwacki – c. i kr.
  • czeski – c. a k., c k.

Użytkownicy również szukali:

...
...
...