Poprzednia

ⓘ Szkoła Podchorążych Saperów




                                     

ⓘ Szkoła Podchorążych Saperów

Szkoła Podchorążych Saperów – szkoła Wojska Polskiego II RP kształcąca kandydatów na oficerów saperów i saperów kolejowych, a w latach 1925-1935 również łączności.

                                     

1. Historia szkoły

W latach 1918-1922 oficerów do jednostek saperskich kształcono w Kościuszkowskim Obozie Szkolnym Saperów zlokalizowanym na Powązkach w Warszawie. W 1922, po przejściu Wojska Polskiego na stopę pokojową, przyjęto zasadę tworzenia szkół oficerskich dla poszczególnych rodzajów broni. W lipcu 1922 sformowano Główną Szkolę Artylerii i Inżynierii na bazie Obozu Szkolnego Saperów w Warszawie na Powązkach, z zadaniem kształcenia na poziomie wyższym oficerów młodszych. Studia miały trwać trzy lata. W grudniu 1922 zakończoną wstępną organizację szkoły, jednak ze względu na brak warunków kwaterunkowych w Warszawie, Wydział Artylerii przeniesiono do Torunia. Ze względu na trudności kierowania wydziałami w Warszawie i Toruniu GSAiI rozwiązano. Ze względu na zapotrzebowanie wojska na oficerów saperów i artylerzystów z dniem 1 czerwca 1923 utworzono dwie odrębne szkoły: Oficerską Szkołę Inżynierii w Warszawie i Oficerską Szkołę Artylerii w Toruniu. 13 listopada 1923 minister spraw wojskowych zatwierdził podział przedmiotów nauki na przedmioty o programie wyższym i programie średnim. Oficerska Szkoła Inżynierii OSI istniała od czerwca 1923 do sierpnia 1939.

Szkoła mieściła się w byłych koszarach rosyjskiej artylerii konnej, położonych w czworoboku ograniczonym ulicami: Nowowiejską, Suchą, Koszykową i Topolową. W skład kompleksu koszarowego wchodziły dwa budynki mieszkalne, jednopiętrowe, trzy stajnie, działownia i łaźnia. adaptowane w latach 1923-25 dla potrzeb szkoły oficerskiej.

W szkole obowiązywał trzyletni program nauczania. Przyjmowani do niej byli kandydaci w wieku 18-27 lat, posiadający świadectwo dojrzałości lub szkołę równorzędną i podchorążych rezerwy. Szkoła kształciła ok. 300 podchorążych. W ciągu pierwszego roku podchorążowie kształcili się według jednego programu, po czym następowała specjalizacja na trzech kierunkach: saperzy i wojska kolejowe, łączność i wojska samochodowe. Wyszkolenie techniczne postawione było na poziomie politechniki. Wykładowcami byli pracownicy Politechniki Warszawskiej. Szkolenie praktyczne odbywało się, w zależności od specjalności, na obozach w Modlinie, Jabłonnie i Zegrzu. Każda ze specjalności odbywała praktyki w jednostkach specjalistycznych. Podchorążowie odbywali dwutygodniowe kursy narciarskie w Zakopanem.

9 sierpnia 1928 Minister Spraw Wojskowych przemianował Oficerską Szkołę Inżynierii na Szkołę Podchorążych Inżynierii.

1 sierpnia 1929 weszła w życie nowa organizacja Szkoły Podchorążych Inżynierii. W skład szkoły wchodziły następujące komórki organizacyjne oraz pododdziały:

  • kompania administracyjna skład osobowy Nr 3,
  • batalion podchorążych skład osobowy Nr 4,
  • komenda szkoły skład osobowy Nr 1,
  • kwatermistrzostwo skład osobowy Nr 2,

Komendant szkoły podlegał bezpośrednio II Wiceministrowi Spraw Wojskowych. W stosunku do personelu szkoły posiadał uprawnienia dyscyplinarne dowódcy piechoty dywizyjnej. Stanowisko komendanta szkoły zostało zaszeregowane do stopnia generała brygady, a stanowisko dyrektora nauk - pułkownika dyplomowanego.

19 października 1929 Szkoła otrzymała chorągiew ufundowaną przez Stowarzyszenie Techników Polskich.

13 grudnia 1929 Prezydent RP Ignacy Mościcki zatwierdził wzór lewej strony płachty chorągwi Szkoły Podchorążych Inżynierii.

W 1930 zostały utworzone dwa równorzędne stanowiska dyrektora nauk: dla łączności i dla saperów. W 1931 na terenie Fortu VIII w Kazuniu został zorganizowany obóz szkolny saperów, natomiast na terenie Fortu Kilińskiego w Zegrzu - letni obóz szkolny łączności.

W 1935 została utworzona Szkoła Podchorążych Łączności w Zegrzu, która przejęła kształcenie kandydatów na oficerów łączności. Z dniem 15 października 1935 Szkoła Podchorążych Inżynierii została przemianowana na Szkołę Podchorążych Saperów i podporządkowana dowódcy saperów.

W latach 1923-1939 Szkoła, na trzyletnim profilu kształcenia, wykształciła 871 podporuczników, w tym 599 saperów i saperów kolejowych oraz 272 łączności.

W Szkole prowadzono kursy doszkolenia oficerów saperów oraz roczne kursy fortyfikacyjne dla oficerów sztabowych, mające charakter wyższych studiów wojskowo-technicznych:

  • V Kurs Doszkolenia Oficerów Saperów w okresie od 13 maja do 3 grudnia 1925 roku dla 68 oficerów młodszych,
  • IV Kurs Doszkolenia Oficerów Saperów w okresie od 4 września 1924 roku do 27 marca 1925 roku dla 50 oficerów młodszych,
  • Kurs Wałmistrzów ośmiotygodniowy w roku szkolnym 1927/1928,
  • Kurs Podoficerów Magazynierów Minerów w okresie od 1 marca do 3 czerwca 1927 roku,
  • Kurs Doszkolenia Młodszych Oficerów Saperów w okresie od 13 grudnia 1926 roku do 12 kwietnia 1927 roku dla 18 oficerów,
  • II Kurs Fortyfikacyjny w okresie od 1 stycznia do 22 grudnia 1927 roku dla 16 oficerów sztabowych.
  • I Kurs Fortyfikacyjny w okresie od 15 listopada 1925 roku do 15 października 1926 roku dla 25 oficerów sztabowych,
  • I Kurs Doskonalenia Oficerów Sztabowych Saperów 1 marca - 1 września 1928 roku

W latach 1925-31 przeszkolono 70 oficerów fortyfikacji i 24 oficerów do prac sztabowych. Systematycznie dokształcano podoficerów zawodowych w specjalnościach: minerstwo, radiotechnika, łączność, fortyfikacja, i sprzęt saperski.

W OSI działała Sekcja Fortyfikacyjna Towarzystwa Wiedzy Obronnej i redakcja czasopisma "Saper i Inżynier Wojskowy”. Miał też siedzibę Zarząd Główny Związku Inżynierii Wojskowej, zrzeszający oficerów i podchorążych rezerwy.

W ostatnich dniach sierpnia 1939 Szkołę Podchorążych Saperów rozformowano. Kadrę skierowano do mobilizujących się jednostek i pododdziałów. Sztandar i dokumentacja Szkoły, część broni, zostały ukryte na terenie uczelni. W 1946 wyjęte z ukrycia sztandar i dokumentacja zostały przekazane władzom wojskowym sztandar OSI znajduje się w Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie.

Na podstawie decyzji Nr 278/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 sierpnia 2009 Centrum Szkolenia Wojsk Inżynieryjnych i Chemicznych we Wrocławiu przejęło i z honorem kultywuje dziedzictwo tradycji Oficerskiej Szkoły Inżynierii 1923-1939 sic!.

                                     

2. Kadra szkoły

Komendanci
  • mjr sap. Jan Władyka p.o. 1938
  • płk sap. Stefan Dąbkowski 1928-1934
  • ppłk sap. Bolesław Siwiec 1936-1938
  • płk sap. Jan Skoryna 1926-1927
  • płk sap. Stanisław Arczyński 1934-1936
  • płk sap. inż. Konstanty Haller 1923-1926
  • ppłk Otton Berezowski jednocześnie komendant KOSS
  • płk sap. inż. Jan Lucjan Jastrzębski p.o. 1927-1928
  • ppłk dypl. sap. Mieczysław Józef Wilczewski 1938–1939
  • por. Jan Guderski IX 1920 - X 1921
  • ppłk Jerzy Solecki 1919
Dyrektorzy nauk
  • płk sap. inż. Jan Lucjan Jastrzębski od 9 IX 1925
  • mjr inż. Zdzisław Macherski 1929-1930
  • ppłk Józef Wróblewski od 1930 dla łączności
  • ppłk SG Jerzy Levittoux 1927-1928
  • płk sap. inż. Jan Romuald Ożyński 1923–1924
  • mjr sap. inż. Jan Ejsymont od 1930 dla saperów
Kwatermistrzowie
  • mjr sap. Józef Ruciński od 14 X 1926
  • kpt. Eugeniusz III Szubert od 26 IV 1928
  • mjr sap. Antoni Wejtko do 25 X 1926 → kwatermistrz 2 psap
  • mjr sap. Zenon Lenczewski III – 1 XII 1934 → zarządca Głównej Składnicy Saperskiej
Dowódcy batalionu podchorążych
  • mjr/ppłk sap. Jan Łepkowski p.o. od 5 XI 1928
  • mjr sap. Wacław Damrosz 25 X 1926 - 5 XI 1928 → dowódca XVII bsap
  • mjr sap. Jan Władyka 1936–1939
  • mjr sap. Władysław Spałek 1923-1926
  • mjr sap. Antoni Piotrowski 1931-1935
Dowódcy kompanii szkolnych
  • kpt. Karol Gustaw Ludwig od 5 XI 1928
  • mjr Emil Strumiński - 1 kompania od 25 X 1926
  • mjr Bolesław Siwiec - 3 kompania od 25 X 1926
  • kpt. Władysław Weryho od 26 IV 1928
  • mjr Adolf Antoni Schmidt - 2 kompania od 25 X 1926
Wychowawcy
  • kpt. Bolesław Lejsza od 25 X 1926
  • kpt. Karol Gustaw Ludwig 25 X 1926 - 5 XI 1928 → dowódca 1 kompanii szkolnej
  • kpt. Władysław Weryho 25 X 1926 - 26 IV 1928 → dowódca kompanii szkolnej
Dowódca kompanii obsługi
  • kpt. Edward Bałtusis od 1927
  • por. Jerzy Hryniewicz od 25 X 1926
Wykładowcy
  • Aleksander Miszke
                                     

3. Absolwenci szkoły

I promocja 1924

25 lipca 1924 Prezydent RP mianował 23 absolwentów na stopień podporucznika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 w korpusie oficerów inżynierii i saperów. Niżej wymienionym oficerom prawo do uposażenia podporucznika przysługiwało z dniem 1 lipca 1924.

II promocja 1925

1 października 1925 Prezydent RP mianował 31 absolwentów na stopień podporucznika ze starszeństwem z 1 lipca 1925 w korpusie oficerów inżynierii i saperów, a minister spraw wojskowych wcielił do formacji liniowych saperów.

  • ppor. sap. Wacław Janaszek
  • ppor. sap. Stanisław Świnarski
  • ppor. sap. Bolesław Władysław Tuora
  • ppor. sap. Włodzimierz Bojko
  • ppor. sap. Tadeusz Roman Banaszkiewicz
  • ppor. sap. Józef Stanisław Zieliński
ppor. sap. Andrzej Grzybowski lok. 20 ppor. sap. Jan Górski lok. 31 III promocja 1926

Niżej wymienieni absolwenci zostali 29 września 1926 roku mianowani podporucznikami ze starszeństwem z 15 sierpnia 1926 roku w korpusie oficerów inżynierii i saperów 26, oficerów saperów kolejowych 2 i oficerów łączności 7 oraz wcieleni do kadry oficerów saperów, kadry oficerów saperów kolejowych i kadry oficerów łączności. Lokaty zostały określone po ukończeniu trzeciego roku szkolnego. 25 sierpnia 1927 roku absolwenci III promocji zostali wcieleni do macierzystych oddziałów. 29 listopada 1927 roku Prezydent RP nadał lokaty 24 podporucznikom inżynierii i saperów, 2 podporucznikom saperom kolejowym i 4 podporucznikom łączności.

  • ppor. łącz. Marian Suski lok. 1
  • ppor. sap. Dalibor Roman Małaczyński lok. 14
  • ppor. sap. Hipolit Marian Smoczkiewicz lok. 12, w 1945 dowódca 11 ksap i 20 bsap
  • ppor. łącz. Stanisław Żmitrowicz lok. 4, we IX 1939 komendant Głównej Zbiornicy Dozorowania
  • ppor. sap. Edmund Wajdowicz lok. 8, w 1944 dowódca 11 ksap
  • ppor. sap. Ryszard Małaszkiewicz lok. 9, w 1944 szef sztabu 1 Samodzielnej Brygady Spadochronowej
  • ppor. sap. Jan Górski lok. 5
  • ppor. sap. Henryk Oszczakiewicz lok. 6, we IX 1939 dowódca grupy wojsk kolejowych nr 54
  • ppor. łącz. Marcin Kowal
  • ppor. sap. Mikołaj Józef Boczkowski lok. 17, słuchacz Kursu Intendentów 1933-1935, w 1944 kwatermistrz 5 DP
  • ppor. łącz, Eugeniusz Trzeciak lok. 3
  • ppor. sap. Jan Kanty Franciszek Szpakowski
  • ppor. łącz. Tadeusz Justyn Szulc
  • ppor. sap. Zygmunt Wincenty Konopka, we IX 1939 dowódca 1 kompanii 21 bsap.
  • ppor. sap. Edward Morek lok. 23, we IX 1939 dowódca saperów 22 DP
  • ppor. sap. Jerzy Szaad lok. 10, zginął w czasie niemieckiej okupacji jako oficer Armii Krajowej
  • ppor. sap. Mieczysław Wolski lok. 7, słuchacz Kursu Intendentów 1933-1935, we IX 1939 szef służby intendentury 12 DP, w 1944 roku szef Oddziału IV Sztabu Kieleckiego Korpusu AK
  • ppor. łącz. Adam Wincenty Gac lok. 2
  • ppor. sap. Maciej Kalenkiewicz lok. 1, we IX 1939 oficer sztabu Suwalskiej Brygady Kawalerii
  • ppor. sap. Kazimierz Aleksander Dębski lok. 18
  • ppor. sap. Stanisław Bielenin lok. 11
  • ppor. sap. Artur Oborski lok. 2, † 18 czerwca 1940 w Thouars jako kapitan inżynier Ośrodka Wyszkolenia Oficerów Saperów
  • ppor. sap. Edmund Staniszewski lok. 24, we IX 1939 dowódca 1 kompanii 30 bsap
  • ppor. sap. kol. Grzegorz Bożydar Gadzaliński lok. 1, we IX 1939 zastępca dowódcy 81 bsap
  • ppor. sap. Stefan Fus lok. 20
  • ppor. sap. Tadeusz Henryk Janiczek lok. 15, we IX 1939 dowódca ksap. "Hoszcza”, następnie w niemieckiej niewoli
  • ppor. sap. Marian Stanisław Hodbod lok. 22
  • ppor. sap. Stanisław Buzdygan lok. 3
  • ppor. sap. kol. Bolesław Antoni Jeżowski lok. 2
  • ppor. sap. Marian Werner lok. 21
  • ppor. sap. Wacław Kostecki lok. 13
  • ppor. sap. Władysław Potera lok. 16, absolwent Oficerskiej Szkoły Topografów 1935, oficer WIG, † 1940 Charków
  • ppor. łącz. Franciszek Leszczyński
  • ppor. sap. Stanisław Sulich lok. 4
  • ppor. sap. Feliks Aleksander Krzysztof Zachariasiewicz lok. 19, syn gen. bryg. Tadeusza Zachariasiewicza, we IX 1939 w Ośrodku Zapasowym Saperów Nr 3, † 1940 Katyń

15 sierpnia 1928 roku dwudziestu trzech oficerów saperów z wyjątkiem Tadeusza Henryka Janiczka, dwóch oficerów saperów kolejowych i czterech oficerów łączności zajmujących lokaty 1-4, zostało mianowanych porucznikami ze starszeństwem z 15 sierpnia 1928 roku. 27 października 1928 roku podporucznicy łączności Kowal, Leszczyński i Szulc oraz podporucznik saperów Konopka lok. 24 zostali mianowani porucznikami ze starszeństwem z 15 sierpnia 1928 roku w swoich korpusach osobowych. Z dniem 4 grudnia 1928 roku porucznicy Grzegorz Bożydar Gadzaliński i Bolesław Antoni Jeżowski zostali przeniesieni z korpusu oficerów saperów kolejowych do korpusu oficerów inżynierii i saperów z pozostawieniem na zajmowanych stanowiskach z lokatą, odpowiednio 11.5 i 23.01. 15 sierpnia 1929 roku podporucznicy saperów Tadeusz Henryk Janiczek i Jan Kanty Franciszek Szpakowski zostali mianowani porucznikami ze starszeństwem z 15 sierpnia 1928 roku z lokatą, odpowiednio 14.5 i 24. Następnie porucznicy Marian Stanisław Hodbod i Jan Kanty Franciszek Szpakowski zostali przeniesieni w stan spoczynku. W 1934 roku obaj oficerowie pozostawali w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III, posiadali przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I, i byli wówczas "przewidziany do użycia w czasie wojny”.

IV promocja 1925-1928
  • ppor. łącz. Zenon Starkiewicz lok. 1, we IX 1939 dowódca łączności Warszawskiej Brygady Pancerno-Motorowej
  • ppor. sap. Felicjan Ludwik Majorkiewicz lok. 2, oficer Oddziału III Sztabu SGO "Narew”
  • śp. ppor. sap. Bolesław Łazutko
  • ppor. sap. Edward Jelonek lok. 1
V promocja 1926-1929
  • ppor. sap. Wacław Dłużniewski lok. 1, we wrześniu dowódca fortecznej kompanii saperów OWar. "Katowice”
  • ppor. łącz. Andrzej Tadeusz Potocki lok. 1, we IX 1939 dowódca kompanii telefonicznej 25 DP
VI promocja 1927-1930

15 sierpnia 1929 uczniowie zostali mianowani na stopień podporucznika ze starszeństwem z 15 sierpnia 1929 w korpusie oficerów inżynierii i saperów z równoczesnym wcieleniem do kadry oficerów saperów. We wrześniu 1930 absolwenci zostali wcieleni do formacji liniowych saperów.

  • ppor. sap. Rufin Vieweger
  • ppor. sap. Stanisław Latwis lok. 34
  • ppor. sap. Adam Szugajew
  • ppor. sap. Józef Paroński
  • ppor. sap. Aleksander Konarzewski lok. 1
  • ppor. sap. Tadeusz Struś lok. 13, we IX 1939 dowódca? 46 bsap
VII promocja 1928-1931

15 sierpnia 1931 roku Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował 75 absolwentów Szkoły podporucznikami ze starszeństwem z 15 sierpnia 1930 roku w korpusie oficerów inżynierii i saperów 48 i korpusie oficerów łączności 27.

  • ppor. sap. Witold Karpowicz lok. 1, we IX 1939 dowódca Grupy Wojsk Kolejowych Nr 11
  • ppor. sap. Henryk Ignacy Teichen lok. 4, we IX 1939 dowódca kompanii mostów kolejowych nr 57, † 1940 Katyń
  • ppor. sap. Stanisław Olgierd Jaskold-Gabszewicz lok. 2, w 1944 dowódca 13 wileńskiego batalionu strzelców
  • ppor. sap. Stefan Rychter lok. 5, we IX 1939 oficer operacyjny 3 DP Leg.
  • ppor. sap. Ryszard Kalpas lok. 27
  • ppor. sap. Zygmunt Członkowski lok. 48
  • ppor. sap. Jan Wojciech Kiwerski lok. 6, we IX 1939 oficer operacyjny 33 DP
  • ppor. sap. Stanisław Ludwik Jaxa-Rożen lok. 25, we IX 1939 dowódca 2 kompanii zmotoryzowanego bsap
  • ppor. sap. Stanisław Górski lok. 9
  • ppor. sap. Marian Władysław Step lok. 8
  • ppor. sap. Mieczysław Norbert Stankiewicz lok. 3, we IX 1939 dowódca 1 kompanii 56 batalionu saperów, † 1940 Katyń
  • ppor. sap. Zdzisław Sroczyński lok. 30
  • ppor. sap. Maksymilian Robert Kruczała lok. 7, we IX 1939 zastępca dowódcy 10 batalionu saperów
VIII promocja 1929-1932
  • ppor. sap. Julian Feliks Folik lok. 23
  • ppor. sap. inż. Zenon Thienel lok. 15
  • ppor. sap. Paweł Sulmicki vel Paweł Szynkaruk lok. 1
  • ppor. sap. Teodor Cetys lok. 2
IX promocja 1930-1933

5 sierpnia 1933 roku Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował 90 absolwentów Szkoły podporucznikami ze starszeństwem z 15 sierpnia 1932 roku w korpusie oficerów inżynierii i saperów 43 i korpusie oficerów łączności 47.

  • ppor. sap. Piotr Borowski lok. 2
  • ppor. sap. Dominik Włódarski lok. 1
  • ppor. sap. Michał Bucza lok. 3
  • ppor. sap. Aleksander Kajkowski lok. 9
  • ppor. sap. Jan Lemieszonek lok. 15
  • ppor. sap. Wacław Kosmatka lok. 43
  • ppor. sap. Tomasz Wierzejski lok. 24
X promocja 1931-1934

4 sierpnia 1934 roku Prezydent RP Ignacy Mościcki mianował 114 absolwentów Szkoły podporucznikami ze starszeństwem z 15 sierpnia 1933 roku w korpusie oficerów inżynierii i saperów 57 i korpusie oficerów łączności 57. W niedzielę 12 sierpnia absolwentów promował generał brygady Tadeusz Kutrzeba, który prymusom wręczył pamiątkowe szable. Minister Spraw Wojskowych wcielił podporuczników do formacji broni i polecił dowódcom tych formacji wyznaczyć "nowowcielonych” na stanowiska dowódców piechoty z dniem 1 września 1934 roku.

  • ppor. sap. Czesław Józef Pawłowski lok. 1 – prymus do 5 bsap
  • ppor. łącz. Marian Stanisław Szmidt lok. 1 – prymus do prtlg we IX 1939 roku dowódca kompanii radio nr 15
XI promocja 1932-1935

45 absolwentów zostało mianowanych na stopień podporucznika ze starszeństwem z 15 października 1934, w korpusie oficerów inżynierii i saperów

  • ppor. sap. Kazimierz Bilski
  • ppor. sap. Władysław Borusiewicz
  • ppor. sap. Leszek Bylina
  • ppor. sap. Kazimierz Sygnatowicz
  • ppor. sap. Jerzy Przemysław Morawicz
XII promocja 1933-1936

49 absolwentów zostało mianowanych na stopień podporucznika ze starszeństwem z 15 października 1935, w korpusie oficerów inżynierii i saperów. Uroczysta promocja odbyła się 15 października 1936. W imieniu Prezydenta RP aktu promocji dokonał gen. dyw. Tadeusz Kutrzeba. Prymusowi szkoły wręczył gen. Kutrzeba szablę ofiarowaną przez Prezydenta RP z napisem: "Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podporucznikowi Lewandowskiemu Zbigniewowi, pierwszemu w Szkole Podchorążych Saperów – 15.X.1936 r.” Podchorąży, który uzyskał drugą lokatę otrzymał od dowódcy Saperów komplet "Pism, Mów i Rozkazów” Marszałka, a trzeci z najlepszych – pistolet od komendanta szkoły.

  • ppor. sap. Zbigniew Józef Lewandowski
  • ppor. sap. Jan Kajus Andrzejewski
  • ppor. sap. Henryk Wizbek
  • ppor. sap. Kazimierz Zdzisław Franciszek Łysak
  • ppor. sap. Cyryl Walenty Bórak
ppor. sap. Konstanty Pierewoz lok. 14 ppor. sap. Józef Pszenny lok. 33 ppor. sap. Zbigniew Bronisław Michałowski lok. 50 XIII promocja 1934–1937

1 kwietnia 1937 Prezydent RP mianował 43 absolwentów na stopień podporucznika w korpusie oficerów saperów ze starszeństwem od dnia 1 października 1936. Uroczysta promocja odbyła się 14 kwietnia 1937. W imieniu Prezydenta RP aktu promocji dokonał inspektor saperów gen. bryg. Mieczysław Dąbkowski. Prymus szkoły otrzymał z rąk generała Dąbkowskiego szablę ofiarowaną przez Prezydenta RP. Dowódca Saperów płk Tadeusz Kossakowski wręczył podporucznikowi Oranowskiemu Dzieła Zbiorowe Józefa Piłsidskiego. Z kolei podporucznik Pelz otrzymał od komendanta Wyższej Szkoły Inżynierii płk. Stanisława Arczyńskiego pistolet służbowy.

  • ppor. sap. Zygmunt Oranowski
  • ppor. sap. Jerzy Bromirski
  • ppor. sap. Stanisław Marek Certowicz
  • ppor. sap. Wiesław Antoni Wybraniec
  • ppor. sap. Władysław Józef Murczyński
  • ppor. sap. Witold Emanuel Pelz
  • ppor. sap. Michał Sobolewski
  • ppor. sap. Wacław Witold Rześny
  • ppor. sap. Józef Zbigniew Krywko
  • ppor. sap. Bronisław Kucharski
XIV promocja 1934–1937

46 absolwentów, w tym jeden pośmiertnie, zostało mianowanych na stopień podporucznika ze starszeństwem z 1 października 1937, w korpusie oficerów saperów, grupa liniowa. Uroczysta promocja odbyła się 15 grudnia 1937. W imieniu Prezydenta RP aktu promocji dokonał inspektor armii gen. dyw. inż. Leon Berbecki.

ś.p. Jan Zdzisław Domurad ur. 7 XI 1914
  • ppor. sap. Jerzy Bogumił Olszewski
  • ppor. sap. Zygmunt Dembiński
  • ppor. sap. Stefan Filipowicz
  • ppor. sap. Wiktor Szymkiewicz
  • ppor. sap. Stanisław Marian Piotr Żołądź
XV promocja 1935–1938

42 absolwentów zostało mianowanych na stopień podporucznika ze starszeństwem z 1 października 1938, w korpusie oficerów saperów, grupa liniowa. Uroczysta promocja odbyła się 15 grudnia 1938. W imieniu Prezydenta RP aktu promocji dokonał inspektor saperów gen. bryg. Mieczysław Dąbkowski. Prymus szkoły otrzymał z rąk generała Dąbkowskiego szablę ofiarowaną przez Prezydenta RP. Po promocji odbyła się uroczystość wręczenia dyplomów oficerom I promocji Wyższej Szkoły Inżynierii.

  • ppor. sap. Jerzy Pieregut
  • ppor. sap. Tadeusz Głogowski
  • ppor. sap. Stefan Rolla
  • ppor. sap. Józef Pyster
  • ppor. sap. Jan Wyrzykowski
XVI promocja 1936-1939 XVII promocja 1937–1940
  • ppor. sap. Marek Szymański
  • ppor. sap. Mieczysław Morawski

Użytkownicy również szukali:

...
...
...