Poprzednia

ⓘ Magister officiorum




Magister officiorum
                                     

ⓘ Magister officiorum

Magister officiorum – ważny urząd dworski w późnym cesarstwie rzymskim i wczesnym Bizancjum, po raz pierwszy poświadczony za czasów Konstantyna Wielkiego. Piastująca go osoba zaliczana była do grona Illustres - najbardziej uprzywilejowanej grupy elity rządzącej, składającej się z najbliższych współpracowników cesarza. Magister oficjów był szefem wszystkich kancelarii cesarskich, a także był odpowiedzialny za osobiste bezpieczeństwo władcy. Sprawował kontrolę nad całą administracją za pomocą sił policyjnych, tzw. agentes in rebus - specjalnych cesarskich kurierów.

                                     
  • silentiarii sprawował praepositus sacri cubiculi, który z kolei podlegał magistrowi officiorum Zadaniem silentiariusa było zachowanie porządku podczas audiencji
  • za czary między innymi Romanusa, zaufanego Rycymera na stanowisku magister officiorum Rycymer wycofał się z wiernym sobie wojskiem do Mediolanu, a Antemiusz
  • podlegając wtedy jednemu z najważniejszych urzędników cywilnych magister officiorum W podobnym charakterze tytuł ten występował w Bizancjum, gdzie
  • przechwycić listy kompromitujące spiskowców, a Boecjusz, ówczesny magister officiorum w rządzie raweńskim, który zaciekle bronił pochwyconych, został uwięziony
  • centralną biurokrację. Pojawili się liczni urzędnicy dworscy, tacy jak magister officiorum kanclerz, odpowiedzialny za ceremoniał dworski, transport i tajną

Użytkownicy również szukali:

...
...
...