Poprzednia

ⓘ Albert Mehrabian




                                     

ⓘ Albert Mehrabian

Albert Mehrabian - psycholog, profesor emerytowany Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles. Absolwent Massachusetts Institute of Technology, otrzymał stopień naukowy doktora na Clark University, od 1964 r. związany z UCLA.

Znany w szczególności z prac nad rolą i istotą komunikacji niewerbalnej w relacjach międzyludzkich.

                                     

1. Składowe przekazu w teorii Mehrabiana

Według Mehrabiana przekaz w komunikacji międzyludzkiej można podzielić na trzy składowe:

  • treść wypowiedzi
  • brzmienie głosu
  • komunikację niewerbalną

Sformułował również zasadę, znaną jako zasada 7-38-55, według której procentowy udział powyższych składowych w komunikacji postaw, uczuć i emocji kształtuje się następująco:

  • komunikacja niewerbalna 55%
  • brzmienie głosu 38%
  • treść wypowiedzi 7%

Dominacja przekazu niewerbalnego i brzmienia głosu nad treścią jest szczególnie wyraźna, kiedy obydwie grupy przekazu są ze sobą sprzeczne - Mehrabian udowodnił, że w takiej sytuacji odbiorcy komunikatu w większości polegają na przekazie niewerbalnym i brzmieniu głosu, ignorując treść wypowiedzi.

Na przykład: dana osoba mówi, że jest jej wesoło, ale jej twarz jest smutna i mówi bardzo cicho - Odbiorca komunikatu będzie przekonany, że dana osoba jest smutna.

                                     

2. Błędy w interpretacji teorii Mehrabiana

Często próbuje się interpretować regułę 7-38-55 w kontekście każdej sytuacji komunikacyjnej. Warto zaznaczyć, że Mehrabian badał zależności komunikacji werbalnej i niewerbalnej tylko w kontekście komunikacji postaw i uczuć, czyli w sytuacji, kiedy osoba badana mówiła o swoich uczuciach, przekonaniach, postawach. Teorii Mehrabiana nie można więc przenosić na pozostałe sytuacje komunikacyjne np. komunikację faktów, danych

                                     

3. Wątpliwości związane z regułą 7-38-55

Reguła została stworzona na podstawie wyników dwóch eksperymentów, opublikowanych w 1967 r. w artykułach: "Decoding of Inconsistent Communications", oraz "Inference of Attitudes from Nonverbal Communication in Two Channels". W pierwszym eksperymencie badano zależność treści wypowiedzi od brzmienia głosu, w drugim natomiast - zależność mimiki od brzmienia głosu. Na podstawie dwóch wyników badań zespół Mehrabiana ustalił współczynnik wszystkich trzech składowych przekazu jako 7:38:55.

To połączenie wyników dwóch niezależnych eksperymentów przysporzyło krytyki zespołowi Mehrabiana. Krytykę budził również dobór uczestników eksperymentu jedynie kobiety, wyłączenie z badań innych niż mimika form komunikacji niewerbalnej oraz sztuczne środowisko eksperymentu pojedyncze słowa były nagrywane na taśmie, a następnie odtwarzane.

Eksperymenty dotyczące teorii Mehrabiana były następnie kontynuowane. w 1970 r. przeprowadzono eksperyment w którym analizowano komunikację postawy uległości i dominacji. Zamiast pojedynczych zdjęć czy słów na taśmie, wykorzystano materiał wideo. Poszerzono zakres form komunikacji niewerbalnej m. in. o postawę. Opublikowano wniosek, iż komunikacja kanałem niewerbalnym jest ok. 4.3 raza skuteczniejsza niż werbalna.

Z kolei następny eksperyment z 1992 r. dotyczył komunikacji nastrojów szczęśliwy/smutny. Stwierdzono, że komunikaty werbalne są 4 razy skuteczniejsze niż komunikacja przy pomocy samej tylko mimiki taśma wideo bez głosu.



                                     

4. Lista opublikowanych prac

Lista zawiera oryginalne publikacje. Nie uwzględnia tłumaczeń publikacji na inne języki.

  • Mehrabian, A.: Silent Messages: Implicit Communication of Emotions and Attitudes, wyd. 2, Wadsworth, Belmont, California, 1981
  • Mehrabian, A.: Tactics of Social Influence, Prentice-Hall, Englewood Cliffs, New Jersey, 1970
  • Mehrabian, A.: An Analysis of Personality Theories, Prentice-Hall, Englewood Cliffs, New Jersey, 1968
  • Mehrabian, A.: Silent Messages, Wadsworth, Belmont, California, 1971
  • Mehrabian, A.: The Name Game: The Decision That Lasts a Lifetime, Penguin Group, New York, 1992
  • Mehrabian, A., Ksionzky, S.: A theory of affiliation, D.C. Heath, Lexington, Mass., 1974
  • Mehrabian, A.: Your Inner Path to Investment Success: Insights into the Psychology of Investing, Probus, Chicago, 1991
  • Mehrabian, A.: Nonverbal Communication, Aldine-Atherton, Chicago, Illinois, 1972
  • Mehrabian, A.: Eating Characteristics and Temperament: General Measures and Interrelationships, Springer-Verlag, New York, 1987
  • Mehrabian, A.: Basic Behavior Modification, Human Sciences Press, New York, 1978
  • Wiener, M., Mehrabian, A.: Language Within Language: Immediacy, a Channel in Verbal Communication, Appleton-Century-Crofts, New York, 1968
  • Mehrabian, A. Russell, J.A.: An Approach to Environmental Psychology, M.I.T. Press, Cambridge, Mass., 1974
  • Mehrabian, A.: Basic Dimensions for a General Psychological Theory: Implications for Personality, Social, Environmental, and Developmental Studies, Oelgeschlager, Gunn & Hain, Cambridge, Mass., 1980
  • Mehrabian, A.: Public Places and Private Spaces: The Psychology of Work, Play, and Living Environments: Basic Books, New York, 1976