Poprzednia

ⓘ Aleksy Zin




Aleksy Zin
                                     

ⓘ Aleksy Zin

Aleksy Zin – polski technolog drewna, menedżer przemysłu drzewnego, autor publikacji prasowych, społecznik, działacz sportowy, animator i mecenas kultury, związany z Hajnówką.

                                     

1. Młodość i małżeństwo

Urodził się w Chirówce na Ukrainie. Ojciec Piotr – robotnik kolejowy ewakuowany z Sobiboru w głąb Rosji w 1915 r. Matka Paraskiewa z Lewczuków – gospodyni domowa W 1921 roku przybył z poszukującymi pracy rodzicami do Hajnówki. Ukończył szkołę powszechną i Państwową Szkołę Przemysłu Drzewnego w Hajnówce. W 1937 r. wstąpił w związek małżeński z Janiną Gołąb, ur. w Łukowie. W 1939 roku został wcielony do 1. Dywizji Przeciwartyleryjskiej w Toruniu

. Wziął udział w obronie Warszawy. Po kapitulacji stolicy trafił do niewoli niemieckiej, z której zbiegł i w październiku 1939 powrócił do Hajnówki.

                                     

2. Praca zawodowa

W 1935 roku rozpoczął pracę w hajnowskim Tartaku Państwowym, W czasie okupacji pracował w księgowości tego zakładu. Po wyzwoleniu, wziął udział w odbudowie tartaku i podjął w nim pracę jako księgowy. Następnie był pracownikiem Lasów Państwowych i Państwowej Centrali Drzewnej "Paged" w Hajnówce. W 1955 roku powrócił do dawnego tartaku, wtedy już Zakładów Drzewnych Przemysłu Leśnego. W 1956 w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie zdał egzamin na inżyniera technologii drewna. W zakładach drzewnych pełnił funkcje kontrolera technicznego, szefa wydziału wyrobów z drewna, zastępcy dyrektora ds. ekonomicznych, a w latach 1969 – 1981 dyrektora naczelnego przedsiębiorstwa. Był uczestnikiem modernizacji i rozbudowy zakładów drzewnych od tartaku do wielooddziałowego przedsiębiorstwa składającego się z tartaku liściastego, tartaku iglastego, stolarni, beczkarni, skrzynkarni, oddziału materiałów podłogowych, okleiniarni, zespołu suszarni, z oddziałami utrzymania ruchu: elektrycznym, mechanicznym i kotłownią. Na początku lat sześćdziesiątych opublikował w miesięczniku branżowym "Przemysł Drzewny” serię artykułów na temat przerobu drewna egzotycznego na okleiny oraz produkcji mozaiki podłogowej. W roku 1961 uzyskał uprawnienia rzeczoznawcy oklein i drzew tropikalnych przy centrali handlu zagranicznego Polcargo. W latach 1963 – 1971 odbył wiele podróży do Turcji, Kolumbii i USA w celu jakościowej kontroli drewna egzotycznego do produkcji oklein. Przewodził wspólnym działaniom kadry inżynieryjno-technicznej oraz powiatowych władz politycznych na rzecz zakończonej sukcesem budowy wydziału płyt wiórowych i zakładu mebli, co uczyniło z hajnowskich zakładów drzewnych kombinat kompleksowego przerobu drewna. Wykorzystywane w nim nowoczesne metody produkcji i organizacji sprawiły, że Hajnowskie Przedsiębiorstwo Przemysłu Drzewnego stało się zapleczem dla wielu prac badawczych Wydziału Technologii Drewna SGGW w Warszawie. W roku 1981 przeszedł na emeryturę.

                                     

3. Działalność społeczna i polityczna

Działał w powiatowej i wojewódzkiej radzie narodowej, Froncie Jedności Narodu i spółdzielczości. Przewodniczył społecznemu komitetowi budowy szpitala miejskiego, liceum ogólnokształcącego i technikum drzewnego w Hajnówce. Wziął czynny udział w odnowie życia politycznego w kraju po 1956 roku. Był przewodniczącym rady robotniczej, członkiem pierwszej delegacji, która została skierowana przez Polskę do Jugosławii w celu zapoznania się z działalnością tamtejszych rad robotniczych. W wyniku inspiracji tą działalnością razem ze współpracownikami uruchomił tzw. produkcję uboczną. Było to wytwarzanie galanterii drzewnej i mozaiki podłogowej z odpadów drzewnych. Produkcja ta przyniosła zysk wystarczający do wypłacenia już w roku 1957 premii rocznej, tzw. 13. pensji całej załodze. Z produkcji ubocznej była następnie sfinansowana budowa pierwszych zakładowych czterech bloków mieszkalnych dla 40 rodzin oraz zakładowego ambulatorium leczniczego. W 1957 roku był kandydatem na posła na Sejm. Przez trzy kadencje, do roku 1967, był członkiem plenum Zarządu Głównego Związków Zawodowych Przemysłu Leśnego i Przemysłu Drzewnego. Był prezesem Towarzystwa Przyjaciół Hajnówki w latach 1977-80 i jego honorowym prezesem w latach 1980-91. W czasie swojej emerytury podejmował skuteczne działania na rzecz uruchomienia komunikacji miejskiej, budowy kortów tenisowych oraz nowego szpitala w Hajnówce.



                                     

4. Aktywność sportowa i kulturalna

Brał udział w rozgrywkach ligowych piłki nożnej jako bramkarz i w rozgrywkach ligi tenisa stołowego jako zawodnik i sędzia. Przez 10 lat, do 1956 r., był aktorem, scenografem i reżyserem w zakładowym teatrze amatorskim. Prowadził działania mające na celu promowanie zakładów drzewnych, miasta Hajnówka oraz Puszczy Białowieskiej. Zorganizował cykl corocznych plenerów rzeźby w drewnie z międzynarodową obsadą uczestników. Wziął udział w wielu audycjach radiowych i telewizyjnych. Był autorem licznych publikacji prasowych. W latach siedemdziesiątych XX w. stał się uosobieniem otwarcia lokalnej społeczności na świat. Efektem tej zmiany były sukcesy mieszkańców Hajnówki w "Konkursie Miast” oraz konkursie "Mistrz Gospodarności”. W uznaniu zasług dla Hajnówki i Ziemi Białostockiej jedną z hajnowskich ulic nazwano pośmiertnie jego imieniem.

                                     

5. Publicystyka prasowa

Sylwan

  • nr 6/1978 "Zagadnienie przerobu czarnej dębiny ze znaleziska paleologicznego"

Głos Drzewiarza

  • w latach 1955-1956 6 artykułów z zakresu technologii i organizacji pracy

Gazeta Hajnowska

  • nr 3/1954 "O czym mówił Józef Szymczak"
  • nr 4/1954 "Przodujący w pracy – pierwsi w skupie zboża"

Głos Pracy

  • nr 291/1959 "Z sali obrad i kuluarów"
  • nr 299/1969 "Trzeba wybrać to, co w praktyce najlepsze"

Polityka

  • nr 43/1971 "Czy rady zakładowe muszą być na etacie?"
  • nr 45/1971 "Inne rozwiązanie"
                                     

5.1. Publicystyka prasowa Przemysł Drzewny

  • nr 5/1965 "Czynniki decydujące o wykorzystaniu drewna okleinowego"
  • nr 6/1981 "Powrót do źródeł – rady robotnicze"
  • nr 11/1981 "Odpowiedź p. Zdzisławowi Langnerowi z Lęborka"
  • nr 9/1976 "O wyższą jakość pracy w HZPD"
  • nr 4/1964 "Produkcja oklein pasiastych na płyty "Okal"
  • nr 7/1960 "Produkcja posadzki mozaikowej w HZPD"
  • nr 10/1974 "O bardziej nowoczesny przerób drewna dębowego"
  • nr 7/1961 "O produkcji oklein orzechowych"
  • nr 5/1966 "Półpromieniowe pozyskanie oklein dębowych"
  • nr 12/1960 "Jeszcze o posadzce mozaikowej"
                                     

5.2. Publicystyka prasowa Technik Drzewnictwa

  • nr 6/1958 "Karty pracy źródłem wydajności pracy"
  • nr 7/1959 "Rola technika w produkcji tartacznej"
  • nr 9/1959 "Kierunki modernizacji wyrobów fryzarskich"
  • nr 3/1960 "Wykorzystanie drzewnych surowców odpadowych"
  • nr 5/1959 "Postępowe metody produkcji klepek dębowych"
  • nr 4/1958 "Mygłowanie surowca zabezpiecza jakość tarcicy"
                                     

5.3. Publicystyka prasowa Sylwan

  • nr 6/1978 "Zagadnienie przerobu czarnej dębiny ze znaleziska paleologicznego"
                                     

5.4. Publicystyka prasowa Głos Drzewiarza

  • w latach 1955-1956 6 artykułów z zakresu technologii i organizacji pracy
                                     

5.5. Publicystyka prasowa Głos Hajnówki

  • nr 7/1983 "Robotnicze tradycje Czerwonej Hajnówki"
  • nr 16/1984 i 17/1984 "Mamy własny folder"
  • nr 19/1984 i 20/1984 "Jak widzę Hajnówkę roku 2000-go"
  • nr 8/1983 "Narodziny układu komunikacyjnego"
  • nr 6/1983 "Jeszcze raz o ściekach Fabryki Chemicznej"
                                     

5.6. Publicystyka prasowa Głos Pracy

  • nr 291/1959 "Z sali obrad i kuluarów"
  • nr 299/1969 "Trzeba wybrać to, co w praktyce najlepsze"
                                     

5.7. Publicystyka prasowa Polityka

  • nr 43/1971 "Czy rady zakładowe muszą być na etacie?"
  • nr 45/1971 "Inne rozwiązanie"
                                     

5.8. Publicystyka prasowa Gazeta Współczesna

  • nr 282/1978 "Raport z przemysłu drzewnego"
  • nr 54/1981 "Płace, koszty, ceny podstawą reformy"
  • nr 271/1979 "Każdemu za wykonane zadanie"
  • nr 216/1982 "Problem w butach"
  • nr 97/1981 "Rady robotnicze"
  • nr 70/1983 "Moim zdaniem"
  • nr 141/1982 "Porozumienie czy pojednanie"
  • nr 37/1979 "Wyzwanie wzmożonego obowiązku"
  • nr 6/1982 "Cele, środki, drogi"
  • nr 32/1982 "Recepta na solidny domek"
  • nr 25/1982 "Z działalności MOKON Hajnówka"
  • nr 85/1983 "Motywacja podstawą efektywności"
                                     

6. Wywiady prasowe

  • Trybuna Ludu nr 303/1977 "Bez powiatowego blasku"
  • Kobieta i Życie nr 35/1973 "Ludzie z drewna"
  • Gazeta Współczesna nr 241/1977 "Zaczęło się od teatru"
  • Gazeta Białostocka nr 275/1973 "Interview o. wywiadzie"
  • Neues Deutschland 15/10/1967 NRD "Ein Besuch in Hajnówka"
  • Kontrasty nr 4/1979 "Cały czas w ataku"
  • Przemysł Drzewny nr 6/1974 "Rozwój produkcji mebli w kombinacie"
  • Radnik nr 162/1957 Jugosławia "Prijatelji iz Poljske"
  • Życie Partii nr 6/1955 "Nasza praca z komitetami Frontu Narodowego"
  • Odgłosy nr 12/1984 "Miasto zrodzone z lasu"
  • Przyjaźń nr 8/1974 "Nie tylko Puszcza Kombi"
  • Dziennik Ludowy 3/5/1972 "Skarb puszczy"
  • Gazeta Białostocka nr 305/1969 "Nasi za granicą"
  • Trybuna Ludu nr 58/1971 "Drzewiarze z Hajnówki"
  • Głos Pracy nr 292/1977 "Łączenie pracy z nauką"
  • Kamena nr 5/1966 "Inżynier z Hajnówki"
  • Drvodelač nr 10/1957 Jugosławia "Prijateljska posjeta"
  • Głos Pracy październik 1959 "Ludzie z Hajnówki myślą"
  • Głos Pracy nr 107/1977 "Nagrody dla twórców kultury"
  • Literatura nr 23/1975 "Kto uchroni puszczę?"
  • Las Polski nr 3/1982 "Dzień Leśnika i Drzewiarza w Hajnówce"
  • Timber Journal nr 7/1968 Wlk. Brytania "Ten days in Poland"
  • WTK nr 8/1967 "Dwa życiorysy Hajnówki"
  • Zwierciadło nr 25/1974 "Dżentelmen z konieczności"
  • Słowo Powszechne nr 95/1960 "Piękne parkiety z zakładów hajnowskich"


                                     

7. Audycje radiowe i telewizyjne

  • 1978 rok – gawęda w programie III Polskiego Radia "Czarne dęby"
  • 1972 rok – gawęda w programie III Polskiego Radia "Cztery choinki"
  • 1974 rok – program II Polskiego Radia "Pamiętnik białostocki"
  • 1978 i 1980 rok – film dokumentalny Marka Walukiewicza "Na skraju puszczy, czyli rozmowy Aleksego Zina"
  • 1972 rok – seria 12 audycji w programie III Polskiego Radia "Moje podróże zagraniczne w roli eksperta drzewnego"
                                     

8. Odznaczenia

  • Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski,
  • Brązowy Krzyż Zasługi,
  • Medal "Za Zasługi dla Akademii Medycznej w Białymstoku”,
  • Medal "Za zasługi dla obronności kraju”,
  • Odznaka "Za zasługi w ochronie porządku publicznego”.
  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski,
  • Medal "Za Zasługi dla Pożarnictwa”,
  • Order Sztandaru Pracy II klasy,
  • Odznaka "Zasłużony Białostocczyźnie”,
  • Odznaka "Zasłużony dla Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego”,
  • Odznaka "Zasłużony Działacz Kultury”,
  • Złoty Krzyż Zasługi,
  • Srebrny Krzyż Zasługi,