Poprzednia

ⓘ Adam Bardziński




                                     

ⓘ Adam Bardziński

Adam Bardziński – polski polityk ludowy, działacz społeczny i samorządowiec, spółdzielca, rolnik, poseł II, III i V kadencji Sejmu w latach 1928–1935 i 1938–1939.

                                     

1. Życiorys

Urodził się w rodzinie wiejskiego wyrobnika Tomasza i Marianny z domu Koper. Kształcił się w szkole powszechnej w Wilkowiecku, ukończył także kursy dokształcające dla Polaków w Brunszwiku. Od 1898 pracował jako dworski parobek. W 1903 wyjechał do Nadrenii, gdzie przebywał do 1908 i trudnił się między innymi kolportażem nielegalnej polskiej prasy niepodległościowej. Następnie wrócił do rodzinnej wsi i rozpoczął działalność w ruchu ludowym skoncentrowanym wokół czasopisma "Zaranie”. Ponadto w 1909 założył Kółko Rolnicze imienia Stanisława Staszica, a także ufundował, z własnych książek, bibliotekę 600 woluminów oraz amatorski teatr i orkiestrę. 5 maja 1913 został aresztowany przez Rosjan i po 6 miesiącach więzienia skazany w trybie administracyjnym na 2 lata zesłania do Działoszyna.

Po wybuchu I wojny światowej powrócił do Wilkowiecka. Od 1915 zaangażowany w działalność niepodległościową. Publikował w czasopismach "Zaranie” i "Wyzwolenie”. W tym okresie założył w gminie Opatów struktury Polskiej Organizacji Wojskowej i Związku Strzeleckiego. W 1915 wstąpił do Polskiego Stronnictwa Ludowego w Królestwie Polskim od 1918 działającego jako PSL "Wyzwolenie”. Od 1916 do 1928 był prezesem rady nadzorczej Okręgowego Stowarzyszenia Spożywców "Społem” w Opatowie.

W latach 1922–1927 był zastępcą posła z listy PSL "Wyzwolenie”. W latach 1923–1931 wielokrotnie wybierany na członka Zarządu Głównego "Wyzwolenia”. Był aktywnym działaczem społecznym w powiecie częstochowskim. W latach 1927–1939 zajmował stanowisko prezesa Powiatowego Towarzystwa Organizacji i Kółek Rolniczych w Częstochowie. Uczestniczył w pracach Rady Szkolnej, Dozoru Szkolnego, Kasy Pożyczkowej i Straży Ogniowej. Mandaty posła na Sejm uzyskał w wyborach w 1928 i 1930 z okręgu nr 17 Częstochowa. W 1928 startował z listy PSL "Wyzwolenie” lista nr 3, zaś w 1930 z listy Związku Obrony Prawa i Wolności Ludu Stronnictw Centrolewu lista nr 7, jako działacz PSL "Wyzwolenie”. Od 1928 był również członkiem Wydziału Powiatowego i Rady Powiatowej w powiecie częstochowskim. Po unifikacji stronnictw chłopskich w 1931 został politykiem Stronnictwa Ludowego i wchodził w skład jego Rady Naczelnej w latach 1933–1935. W związku z bojkotem wyborów parlamentarnych w 1935 przez Stronnictwo, wystąpił z partii. Od 1937 piastował funkcję przewodniczącego rady nadzorczej Okręgowej Spółdzielni Rolniczo-Handlowej "Rolnik”. W 1937 otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi. Pod koniec lat 30. zbliżył się do obozu rządzącego, od 1938 działał w częstochowskim Obozie Zjednoczenia Narodowego. Wystartował w wyborach do Sejmu V kadencji 1938–1939 i zdobył mandat w okręgu nr 25 Częstochowa. Podczas tej kadencji Sejmu pracował w komisji skarbowej i komisji w sprawie zmiany ordynacji wyborczej. W kwietniu 1939 został złożony wniosek o przyznanie Adamowi Bardzińskiemu Krzyża Niepodległości, jednak w związku z wybuchem wojny wniosek ten pozostał bez rozpoznania.

W 1941 został wysiedlony do Generalnego Gubernatorstwa. Po wojnie ponownie podjął działalność społeczną i polityczną w rodzinnych stronach. W 1945 został wiceprezesem gminnego zarządu Związku Samopomocy Chłopskiej, a w okresie od 1947 do 1949 sprawował funkcję prezesa Gminnej Spółdzielni "Samopomoc Chłopska”, był także członkiem Rady Gminnej. Działał w Stronnictwie Ludowym, a od 1949 w ZSL. Już w 1950 został wykluczony z partii, w 1956 wnioskował o przywrócenie członkostwa, jednakże brak jest informacji o rozpatrzeniu tego wniosku. Od 1951 organizował spółdzielnię produkcyjną "Postęp”, rozwiązaną w 1956. Tuż przed śmiercią, w 1957 zaangażował się w organizację zjazdu byłych uczestników ruchu "zaraniarskiego”, z którego w początkach XX wieku wykształciło się PSL "Wyzwolenie”.

W 1958 otrzymał Złoty Krzyż Zasługi, a także kolejny Srebrny Krzyż Zasługi.

                                     

2. Rodzina

Był żonaty z Józefą z domu Augustynowicz ślub w 1908. Miał z tego związku siedmioro dzieci: Irenę ur. 1913, Lucynę ur. 1918, Zofię ur. 1920, Scholastykę ur. 1922, Zdzisławę ur. 1925, Tadeusza ur. 1915 i Antoniego ur. 1927.