Poprzednia

ⓘ Elżbieta Radziszewska




Elżbieta Radziszewska
                                     

ⓘ Elżbieta Radziszewska

Elżbieta Radziszewska – polska lekarka i polityk. W latach 1997–2019 posłanka na Sejm III, IV, V, VI, VII i VIII kadencji, w latach 2008–2011 sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów i pełnomocniczka rządu ds. równego traktowania, w latach 2014–2015 wicemarszałek Sejmu VII kadencji.

                                     

1. Życiorys

Córka Zygmunta i Zofii. Ukończyła III Liceum Ogólnokształcące w Piotrkowie Trybunalskim, następnie w 1982 studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Łodzi. Została specjalistką II stopnia w zakresie chorób wewnętrznych. Była asystentką w poradni kardiologicznej szpitala regionalnego, następnie zaś lekarzem w prywatnym gabinecie w Piotrkowie Trybunalskim. W pierwszej połowie lat 90. pełniła funkcję radnej Piotrkowa Trybunalskiego wybranej z ramienia Komitetu Obywatelskiego.

Należała do ROAD, Unii Demokratycznej i Unii Wolności. Kierowała piotrkowskimi strukturami tego ostatniego ugrupowania. W wyborach w 1993 bez powodzenia ubiegała się o mandat posłanki z listy Unii Demokratycznej w okręgu piotrkowskim. W latach 1997–2007 sprawowała mandat posła III, IV i V kadencji. W Sejmie pełniła m.in. funkcję zastępcy przewodniczącego sejmowej Komisji Rodziny i Praw Kobiet. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz czwarty została posłem, otrzymując w okręgu piotrkowskim 33 480 głosów.

W 2001 przystąpiła do Platformy Obywatelskiej. W gabinecie cieni PO została odpowiedzialnym za sprawy kobiet i rodziny.

17 marca 2008 objęła stanowisko sekretarza stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, 30 kwietnia tego samego roku została także pełnomocniczką rządu do spraw równego traktowania. 21 listopada 2011 została odwołana z obu funkcji.

W 2011 kandydowała w wyborach parlamentarnych z 1. miejsca na liście komitetu wyborczego Platformy Obywatelskiej w okręgu wyborczym nr 10 w Piotrkowie Trybunalskim i uzyskała mandat poselski. Oddano na nią 19 269 głosów 7.38% głosów oddanych w okręgu. W Sejmie VII kadencji została członkinią i rotacyjną przewodniczącą Komisji do Spraw Służb Specjalnych. 24 września 2014 została wybrana na wicemarszałka Sejmu, zastąpiła Cezarego Grabarczyka, który objął stanowisko ministra sprawiedliwości w rządzie Ewy Kopacz.

W wyborach w 2015 została ponownie wybrana do Sejmu, otrzymując 12 741 głosów. W Sejmie VIII kadencji została członkinią Komisji Zdrowia oraz Komisji Łączności z Polakami za Granicą. Nie wystartowała w kolejnych wyborach w 2019.