Poprzednia

ⓘ Anachoretyzm




Anachoretyzm
                                     

ⓘ Anachoretyzm

Anachoretyzm – forma religijności znana w chrześcijaństwie, judaizmie, hinduizmie, buddyzmie oraz islamie. Anachoreta udaje się w odosobnienie, by pędzić ascetyczne życie w samotności, modląc się, umartwiając i kontemplując.

Ruch anachorecki był szczególnie popularny we wczesnym i średniowiecznym chrześcijaństwie; zapoczątkował najstarszą formę życia zakonnego, pierwotną wobec cenobityzmu.

                                     
  • Antoni Wielki, egipski pustelnik, jeden z twórców odmiany ruchu monastycznego, jaką był anachoretyzm święty Kościoła katolickiego i Kościołów wschodnich
  • Terminem zakon określa się także Prawo nadane Żydom cenobityzm anachoretyzm eremityzm instytuty świeckie Redemptionis Donum zgromadzenie zakonne
  • czasie swojego życia zdecydował się na oddawanie czci religijnej poprzez anachoretyzm Z tego powodu przebywał pięćdziesiąt siedem lat w odosobnieniu modląc
  • posiłek. Obecnie na Górze Athos istnieje 9 idiorytmicznych klasztorów. Anachoretyzm Cenobityzm M. Daniluk, K. Klauza: Podręczna encyklopedia instytutów życia
  • chronologicznie pierwszy obrał ten szczególny sposób życia, na słupie. anachoretyzm Eremita Słupnicy Już za życia eremitów słupy stawały się miejscami pielgrzymek
  • wspólnocie formuła życia zakonnego we wspólnocie, w przeciwieństwie do anachoretyzmu czy eremityzmu. Zakonnika prowadzącego takie życie określa się mianem
  • i Zachodu. ISBN 978 - 83 - 7354 - 428 - 4.. eremita pustelnik post celibat anachoretyzm monastycyzm Pachomiusz Antoni Wielki Cieślik, Ireneusz: Starcy Pustelni