Poprzednia

ⓘ Aleksander Krzeczunowicz




                                     

ⓘ Aleksander Krzeczunowicz

Aleksander Krzeczunowicz herbu własnego – polski polityk, ziemianin i szlachcic, działacz społeczny. Syn Kornela i wnuk Waleriana, ojciec Kornela i dziadek Andrzeja.

Aleksander Krzeczunowicz pochodził ze starej ormiańskiej rodziny od wieków osiadłej w Polsce i związanej ze Lwowem, której udokumentowane dzieje sięgały czasów założenia Stanisławowa w 1662. Jego dziadek Walerian był protoplastą nowej linii brzeżańsko-lwowskiej rodu Krzeczunowiczów wcześniej istniała linia korszowska.

Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego. Był właścicielem kilku majątków ziemskich w Galicji Wschodniej, które odziedziczył po swoich przodkach, m.in.: miejscowości Bołszowce, Bouszowo, Herbutowo, Kunaszowo i Słobódka. Był także autorem licznych publikacji politycznych i ekonomicznych.

W 1888 r. został członkiem Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarczego, a rok później członkiem Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego.

Reprezentował poglądy konserwatywne skupiając się wśród najżarliwszych Podolaków, był posłem na Sejm Galicyjski i marszałkiem powiatu rohatyńskiego. Walczył zarówno z biurokracją austriacką celowo hamującą rozwój ziem polskich, będących pod zaborem austriackim, jak i podobnie jak ojciec z separatyzmem ukraińskim. Był twórcą Towarzystwa Ochrony Podatników, utworzonego w celu obrony przed nadmiernym fiskalizmem rządowym. Przeciwstawiał się także konsekwentnie niemieckiej polityce germanizacyjnej, nie krył wówczas swych prorosyjskich sympatii, za co został internowany podczas I wojny światowej we Lwowie i oskarżony o "zdradę stanu". W 1918 r., napisał ostatnią pracę pt. "Przyszłość Słowian i kwestia ruska w Galicji i na Podolu”. Zaprezentował w niej kilka ciekawych kwestii odnośnie przyszłości niepodległej Polski, m.in. stał na pozycji zwolennika utworzenia u ujścia Dniestru do Morza Czarnego wolnego miasta handlowego, w którymby Polska, Rosja i Rumunia miały własne doki i własne porty, w którychby mogły utrzymywać własne floty handlowe. Kanałem od Sanu do Dniestru miałaby Polska dostęp do dwu mórz. Po zakończeniu działań wojennych poświęcił się głównie odbudowie swoich majątków, które ucierpiały w wyniku działań wojennych.

Aleksander Krzeczunowicz zmarł 3 marca 1922 roku we Lwowie. Został pochowany dwa dni później na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie w rodzinnej Kaplicy Krzeczunowiczów.