Poprzednia

ⓘ Stanisław Zakrzewski (dziennikarz)




                                     

ⓘ Stanisław Zakrzewski (dziennikarz)

Stanisław Zakrzewski – dziennikarz sportowy, trener i znawca kultury fizycznej. Pierwszy propagator kulturystyki w Polsce, często zwany "ojcem polskiej kulturystyki”. Autor pierwszych książek o kulturystyce wydanych w Polsce w latach 50. XX w. i redaktor naczelny pierwszego polskiego czasopisma piszącego o kulturystyce pt. "Sport dla Wszystkich”, wydawanego z jego inicjatywy w latach 1956–1966.

                                     

1. Życiorys

Od wczesnej młodości uprawiał sport. Ukończył Państwowe Gimnazjum im. Bolesława Chrobrego w Gnieźnie, gdzie w 1928 zdał maturę Pasjonowała go lekkoatletyka – przed II wojną światową był m.in. trzykrotnym, brązowym medalistą mistrzostw Polski w skoku o tyczce na stadionie, a także złotym medalistą zimowych mistrzostw Polski w tej konkurencji 1936. Uprawiał również łyżwiarstwo szybkie, hokej na lodzie, boks i pływanie. Absolwent Studium Wychowania Fizycznego przy Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Poznańskiego, po którego ukończeniu podjął pracę w Wydziale WF Urzędu Miejskiego w Poznaniu, a następnie w Urzędzie w Bydgoszczy na stanowisku wicedyrektora. W 1938 został trenerem skoczków w PZLA. Po wojnie odbudowywał życie sportowe w Polsce, był m.in. wiceprezesem ds. szkoleniowych PZLA, trenerem kadry olimpijskiej i sędzią sportowym.

Odrębnym nurtem działalności Zakrzewskiego było dziennikarstwo i praca publicystyczna. W prasie debiutował już w roku 1924. Pisywał do przedwojennych polskich czasopism: "Raz, Dwa, Trzy”, "Ilustrowanego Kuryera Codziennego”, "Stadjonu” i "Tygodnika Sportowego”. Po wojnie został pierwszym redaktorem naczelnym "Sportowca”. Z jego inicjatywy zaczęto wydawać "Lekką Atletykę” i "Koło Sportowe”, które następnie przekształcił w "Sport dla Wszystkich”, gdzie z czasem zaczął promować kulturystykę w Polsce. Od początku istnienia tego legendarnego czasopisma 1956 aż do 1966 roku był w nim redaktorem naczelnym. Później pracował w różnych redakcjach sportowych, ostatnio w miesięczniku "Żagle” na stanowisku sekretarza. Napisał setki artykułów i ponad 20 książek z zakresu historii sportu oraz ćwiczeń siłowych i kulturystyki. Ich łączny nakład wyniósł ponad 1 mln. egzemplarzy. Posiadał olbrzymią, prywatna bibliotekę związaną ze sportem, liczącą ponad 3 000 woluminów. Czytał w 8 językach obcych.

                                     

2. Ojciec polskiej kulturystyki

Z kulturystyką Zakrzewski zetknął się w sportowych czasopismach zagranicznych, głównie angielskojęzycznych oraz w kontaktach bezpośrednich. Miało to miejsce w latach 50. XX w., przy okazji pobytu w Polsce grupy amerykańskich ciężarowców, wśród których byli znakomici kulturyści, tacy jak Tommy Kono. Opiekował się nimi Bob Hoffman – dziennikarz, wydawca czasopism kulturystycznych, multimilioner oraz były ciężarowiec i kulturysta. Jak wspomina Jan Włodarek, jeden z czołowych polskich kulturystów polskich tamtego okresu: "Stanisław Zakrzewski dobrze rozumiał młodzież i jej marzenia oraz pragnienie wysokiej sprawności fizycznej, siły i dobrze uformowanej sylwetki. Uważał, że uprawianie ćwiczeń siłowych zapewni wszechstronny i harmonijny rozwój młodych pokoleń, zwiększy ich wytrzymałość i zdrowotność, w tym psychiczną kondycję oraz przygotuje do dorosłego życia. Twierdził też, że uprawianie ćwiczeń siłowych to możliwość przyjemnego spędzenia wolnego czasu oraz nowy sposób wzmacniania poczucia własnej wartości i współzależności od społeczeństwa, w którym mieli być przez całe życie. Dostrzegał również tych, którzy potrzebowali przywracania im pełnej sprawności fizycznej oraz tych, którzy młodość mieli już za sobą ”. W połowie lat 50. Zakrzewski jako pierwszy w Polsce przedstawił popularny na Zachodzie system ćwiczeń siłowych, który nazwał dosłownym tłumaczeniem angielskiego miana kulturystyki "budowanie mięśni” bodybuilding. Za swój wkład w rozwój kulturystki w Polsce i Europie Wschodniej został wyróżniony honorowym dyplomem Międzynarodowej Federacji Kulturystów IFBB.

                                     

3. Polska szkoła kulturystyki

Zakrzewski nie chciał być ślepym naśladowcą i iść typowo zachodnią drogą kulturystyki, tj. wyłącznie budowania masy mięśniowej. Uważał, że powinno ono być jedynie elementem szeroko pojętej sprawności fizycznej, połączonej z ładnym wyglądem. Stąd formuła kulturystyczna jaką lansował w swoich książkach i artykułach, zawierająca elementy gimnastyki, sportów siłowych i różnych dyscyplin sprawnościowych. Dodatkowym czynnikiem jaki musiał uwzględniać w swojej prokulturystycznej działalności był fakt, że ówczesne polskie władze nie akceptowały kulturystyki jako takiej, nie rozumiały jej i były przeciwne wszelkim kopiom "zachodniego stylu” w PRL. Dlatego właśnie lansowanie przez Zakrzewskiego polskiego modelu kulturysty wszechstronnego i jego metod treningowych, otrzymało miano "polskiej szkoły kulturystyki”. Pisał również o kulturystyce dla kobiet. Za promocję kulturystyki w Polsce, nawet w rodzimej formie wspomnianej już "polskiej szkoły” był często atakowany, głównie przez innych dziennikarzy. Zarzucano mu, że tworzy "sztukę dla sztuki”, czyli system rozwoju umięśnienia na pokaz. Niektórzy prominenci z władz sportowych, krytykowali Zakrzewskiego za to, że odciąga młodzież od uprawiania "prawdziwych” dyscyplin sportowych.

Ogromny wysiłek Stanisława Zakrzewskiego przyniósł rezultaty. Kulturystyka stała się trwałą częścią programu Zarządu Głównego TKKF, a on sam został przewodniczącym Społecznej Komisji Kulturystyki. Znalazł też sojusznika w generalicji Ludowego Wojska Polskiego, które potrzebowało silnych i sprawnych żołnierzy. Kulturystyka podobała się również organizacjom młodzieżowym, widzącym w niej sposób na wyżycie się i przyjemne spędzanie wolnego czasu przez młodzież. Przede wszystkim jednak spodobała się polskiemu społeczeństwu. Szybko wzrastał nakład "Sportu dla Wszystkich” – z niewiele ponad 9 000 egzemplarzy w maju 1958 roku do 100 tys. egz. w grudniu 1961 roku ponad dziesięciokrotnie w ciągu niespełna czterech lat!. W następnych latach, chociaż nakład ciągle się zwiększał, pismo można było kupić tylko "po znajomości i spod lady”.

Dzięki Zakrzewskiemu Polska była pierwszym krajem w "obozie socjalistycznym”, która zaczęła lansować kulturystykę. Za jej przykładem poszła Czechosłowacja, Węgry, NRD i ZSRR, gdzie kulturystykę początkowo uznawano w polskiej formule wieloboju kulturystycznego zawody w Tiumeni i w 1969 i Mariańskich Łaźniach w 1971 roku.



                                     

4. Zawody w Sopocie

Stanisław Zakrzewski był inicjatorem zawodów kulturystycznych w Sopocie w tzw. wieloboju kulturystycznym, opartym na polskiej szkole kulturystki, który oprócz typowo kulturystycznego pozowania oceny sylwetki zawierał konkurencje sprawnościowe i siłowe. Ponieważ kulturystyka jako taka była już wtedy w Polsce nieoficjalnie zabroniona, miały one nieformalny status mistrzostw Polski w kulturystyce. Były rozgrywane w latach 1960–1969.

                                     

5. Wybrane publikacje

  • Znów młody, Warszawa 1968
  • Marsze i biegi orientacyjne, Warszawa 1948
  • Rzuty, Warszawa 1949.
  • Jeździmy na łyżwach, Warszawa 1949
  • Gramy w hokeja na lodzie, Warszawa 1949
  • Jak stać się silnym i sprawnym, Warszawa 1960.
  • ABC młodego siłacza, Warszawa 1965.
  • Kultura fizyczna i sport w Polsce Ludowej, Warszawa 1952.
  • Sensacje i rozczarowania olimpijskie, Warszawa 1972.
  • Siła, sprawność, piękno, Warszawa 1962
  • Co dzień silniejszy i sprawniejszy, Warszawa 1972
  • Nasze spotkania, Warszawa 1967.
  • Skoki, Warszawa 1949.
  • Z silnych – najsilniejsi, Warszawa 1973.
  • Chód sportowy. Styl, zaprawa, sędziowanie i rekordy, Warszawa 1948
                                     
  • 1958 2009: Anastasija Baburowa, rosyjska dziennikarka ur. 1983 Stanisław Markiełow, rosyjski adwokat, dziennikarz obrońca praw człowieka ur. 1974 Robert
  • amerykański lekkoatleta, skoczek wzwyż, polityk ur. 1913 Ryszard Zakrzewski polski dziennikarz polityk, działacz emigracyjny ur. 1913 1995: Christian Anfinsen
  • Włodzimierz Szaranowicz, polski dziennikarz sportowy Slavoj Žižek, słoweński socjolog 22 marca: Fanny Ardant, francuska aktorka Stanisław Dobrzański, polski polityk
  • Juanita Millender - McDonald, amerykańska polityk ur. 1938 Jan Zakrzewski polski dziennikarz ur. 1920 2008 Ričardas Tamulis, litewski bokser ur. 1938
  • Warszawie, zm. 14 stycznia 1998 tamże polski dramatopisarz, reporter, dziennikarz fotograf i wydawca. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego: Wydziału Prawa
  • Krystyny. Beata Zakrzewska Agnieszka Wielgosz lekarka, była do momentu aresztowania właścicielka tulczyńskiej przychodni. Konrad Zakrzewski Ireneusz
  • ur. 1860 Artur Gustowski, polski kupiec, dziennikarz drukarz, wydawca ur. 1875 1941: Bruno Stanisław Gruszka, polski działacz ruchu ludowego ur
  • pozostawał pod wpływem Michała Bobrzyńskiego, Stanisława Smolki, Józefa Szujskiego, Wincentego Zakrzewskiego i Stanisława Tarnowskiego. Członek redakcji Czasu

Użytkownicy również szukali:

...
...
...