Poprzednia

ⓘ Abraham Gepner




Abraham Gepner
                                     

ⓘ Abraham Gepner

W młodości praktykował w sklepie żelaznym Szaji Prywesa przy placu Grzybowskim 10. Później wszedł w spółkę z Zygmuntem Kornblumem i w dalszym ciągu handlował artykułami metalowymi. Siedziba przedsiębiorstwa znajdowała się przy ulicy Grzybowskiej 27, a główny skład przy ulicy Bema 87.

Podczas I wojny światowej odmówił współpracy z Niemcami polegającej na prowadzeniu rekwizycji metali szlachetnych na zajętych przez nich terenach. W dwudziestoleciu międzywojennym działał w Centrali Związków Kupców i w 1935 zastąpił zmarłego Wacława Wiślickiego na stanowisku jej prezesa. W październiku 1939 został przez Niemców, wśród wielu innych osobistości miasta, znalazł się na liście zakładników miasta Warszawy, gwarantującego spokój w mieście podczas defilady przed Adolfem Hitlerem w Alejach Ujazdowskich.

Po utworzeniu getta sprawował funkcję przewodniczącego Rady Gospodarczej i kierownika Zarządu Zaopatrzenia Judenratu. W sierpniu 1942 po wywiezieniu dzieci z gettowych sierocińców do Treblinki, stworzył nowy sierociniec dla dzieci błąkających się po ulicach. W okresie getta szczątkowego był jednym z kierowników Centralnej Komisji Popierania Pracy w szopach. Zachęcany do ucieczki z getta odmówił. Został zamordowany wraz z żoną Stefanią 1878–1943 podczas powstania w getcie warszawskim na rogu ulicy Gęsiej i Zamenhofa.

Symboliczny grób małżeństwa Gepnerów znajduje się na cmentarzu żydowskim przy ulicy Okopowej w Warszawie kwatera 10, rząd 6.