Poprzednia

ⓘ Heurystyka (logika)




Heurystyka (logika)
                                     

ⓘ Heurystyka (logika)

Heurystyka – znajduję) – umiejętność wykrywania nowych faktów oraz znajdowania związków między faktami, zwłaszcza z wykorzystaniem hipotez. Na podstawie istniejącej wiedzy stawia się hipotezy, których nie trzeba udowadniać.

                                     

1. Geneza, znaczenie oraz zastosowanie pojęcia heurystyka

Wywodzące się z języka greckiego, najczęściej kojarzone ze słynnym okrzykiem Archimedesa, pojęcie heurystyka gr. εὕρηκα heurēka – znalazłem) związane jest z filozofią, logiką, pedagogiką, psychologią, sztuczną inteligencją, teorią informacji oraz metodami przeszukiwania i oceny jakości interfejsów zasobów informacyjnych w Internecie.

W szerokim ujęciu heurystyka jest nazwą dziedziny wiedzy, której cel stanowi poszukiwanie i badanie optymalnych metod oraz reguł odnajdywania odpowiedzi na stawiane zapytania lub problemy.

Wielka encyklopedia PWN heurystykę definiuje jako umiejętność wykrywania nowych faktów i związków między faktami, zwłaszcza czynność formułowania hipotez. Zgodnie z Wielką Encyklopedią Multimedialną heurystyka to sztuka wykrywania nowych faktów oraz związków występujących pomiędzy nimi, prowadząca do odkrywania nowych prawd i stawiania hipotez.

                                     

2. Podstawowe własności heurystyki

  • rozwiązywanie problemów w sposób twórczy,
  • wspieranie procesu tworzenia oraz rozwój cech z tym związanych,
  • brak gwarancji uzyskania najlepszego rozwiązania.
  • samodzielne dochodzenie do prawdy, tworzenie hipotez,
  • odkrywanie i tworzenie nowych rzeczy i zjawisk,
  • wykrywanie powiązań między faktami,

Oprócz rzeczownika heurystyka często wykorzystywany jest również przymiotnik heurystyczny, który charakteryzuje proces jako postępowanie badawcze, odkrywcze, wspomagające, uzupełniające, doskonalące czy rozwijające wiedzę zdobytą w określonym zakresie.