Poprzednia

ⓘ HTML




                                               

Aplikacja HTML

Aplikacja HTML - rozwiązanie internetowe stworzone przez firmę Microsoft, wykorzystujące połączenie HTML, CSS i JavaScript, czyli dynamiczne strony HTML. Pliki HTA mają takie same uprawnienia, jak zwykłe aplikacje, więc wykorzystując np. kontrolkę ActiveX, można zapisywać, odczytywać i edytować dowolne pliki na dysku komputera. Ponadto umożliwiają wybranie ikony, włączenie trybu pełnoekranowego itp. Każdy plik HTA można uruchomić w oknie przeglądarki internetowej. Posiadają one specjalny znacznik umieszczany w sekcji head, do którego można przypisać atrybuty, takie jak: Właściwości, które ...

                                               

HTML5

HTML5 – język wykorzystywany do tworzenia i prezentowania stron internetowych www. Jest rozwinięciem języka HTML 4 i jego XML-owej odmiany, opracowywane w ramach prac grupy roboczej WHATWG i W3C. Jest to konkurencyjna specyfikacja w stosunku do specyfikacji XHTML 2, której rozwój został porzucony 2 lipca 2009 roku – wsparcie wszystkich środowisk i producentów przeglądarek ukierunkowane jest na HTML 5. Nazwę można zapisywać jako HTML 5 – jako wersję lub HTML5 – jako nazwę. Prace nad specyfikacją zostały ukończone w 2014 roku – 28 października standard został oficjalnie wydany jako rekomenda ...

                                               

Audio i Video API

HTML5 video – element języka HTML wprowadzony w HTML 5, służący do odtwarzania plików wideo bez konieczności instalowania dodatkowych wtyczek do przeglądarki. Wprowadzenie tagu jest utrudnione przez brak porozumienia producentów przeglądarek w sprawie kodeka wideo.

                                               

HTML Help

HTML Help – format plików pomocy w środowisku Windows, wprowadzony w 1996 roku przez Microsoft. HTML Help, którego twórcą jest Ralph Warden, jeden z architektów systemów pomocy w Microsofcie, miał uzupełnić, a w perspektywie zastąpić, klasyczny format WinHelp.

                                               

Dynamiczny HTML

Dynamiczny HTML lub DHTML jest to umowna nazwa dla technik służących do dynamicznej zmiany treści, wyglądu, zachowania dokumentu HTML umożliwiających interakcję strony www z użytkownikiem i stosowanie efektów wizualnych. Dynamicznym HTML-em bardzo często mylnie nazywa się technologie umożliwiające dynamiczne generowanie dynamicznych stron WWW. DHTML pozwolił na tworzenie takich rzeczy jak rozwijane menu, powiększające się miniaturki, czy pojawiające się na żądanie dodatkowe sekcje tekstu. Wprowadził także interaktywne animacje. Wcześniej raz wyświetlona strona pozostawała praktycznie cały ...

                                               

KHTML

KHTML – silnik wyświetlania stron internetowych przeglądarki Konqueror, ceniony za wysoką zgodność ze standardami internetowymi rekomendowanymi przez konsorcjum W3C i niewielką ilość zajmowanej pamięci. Silnik KHTML stworzony został dla przeglądarki Konqueror, obecnie wykorzystywany jest także w przeglądarkach: dla AtheOS/Syllable ABrowse Sputnik dla MorphOS MiniMap dla SymbianOS Silnik KHTML został napisany w języku C++ i jest rozpowszechniany na warunkach licencji GNU LGPL. Obsługuje HTML 4, HTML 5, XHTML, CSS 1, 2 i 3, DOM i JavaScript, oraz wtyczki Netscape/Mozilli Flash, Java itp. Do ...

HTML
                                     

ⓘ HTML

HTML pozwala opisać strukturę informacji zawartych wewnątrz strony internetowej, nadając odpowiednie znaczenie semantyczne poszczególnym fragmentom tekstu – formując hiperłącza, akapity, nagłówki, listy – oraz osadza w tekście dokumentu obiekty plikowe np. multimedia bądź elementy baz danych np. interaktywne formularze danych.

HTML umożliwia określenie wyglądu dokumentu w przeglądarce internetowej. Do szczegółowego opisu formatowania akapitów, nagłówków, użytych czcionek i kolorów, zalecane jest wykorzystywanie kaskadowych arkuszy stylów.

                                     

1.1. Historia Początki

W 1980 fizyk Tim Berners-Lee, pracujący dla ośrodka naukowo-badawczego CERN, stworzył prototyp hipertekstowego systemu informacyjnego – ENQUIRE. System wykorzystywano do organizowania i udostępniania dokumentów związanych z badaniami naukowymi. Rewolucyjność pomysłu polegała na tym, że użytkownik, posługując się odnośnikami, mógł z jednej lokalizacji przeglądać dokumenty fizycznie znajdujące się w innych miejscach na świecie.

W 1989 Berners-Lee i inżynier oprogramowania CERN Robert Cailliau przedstawili równolegle dwie propozycje hipertekstowych systemów informacyjnych opartych na sieci Internet. Oba projekty cechowała podobna funkcjonalność. Rok później opracowali wspólną propozycję zaakceptowaną przez CERN – projekt WorldWideWeb W3.

                                     

1.2. Historia Pierwsza specyfikacja

Pierwsza, publicznie dostępna, specyfikacja języka HTML, nazwana HTML Tags pol. Znaczniki HTML, została zamieszczona w Internecie przez Bernersa-Lee w 1991. Zawierała 22 znaczniki, tworzące początkowy, prosty szkielet HTML-a. Trzynaście z tych elementów istnieje do tej pory w specyfikacji HTML 4.

HTML został napisany w oparciu o język SGML, jednak nie posiadał formalnej definicji w SGML-u. Sytuacja zmieniła się w połowie 1993, kiedy organizacja IETF opublikowała pierwszą propozycję specyfikacji języka HTML autorstwa Bernersa-Lee i Dana Connolly – Hypertext Markup Language HTML Internet-Draft pol. szkic – zawierającą opis gramatyki w postaci SGML Document Type Definition pol. definicja typu dokumentu. Opierając się na tym dokumencie twórcy przeglądarek eksperymentowali z HTML-em modyfikując atrybuty istniejących już znaczników oraz dodając całkowicie nowe. Szkic wygasł sześć miesięcy później, ale był znany z obsługiwania specyficznych dla przeglądarki NCSA Mosaic znaczników, służących do wstawiania obrazków. Fakt ten odzwierciedlał filozofię IETF bazowania przyszłych standardów na prototypach, które odniosły sukces. Podobnie Dave Raggett pod koniec 1993 w swoim szkicu HTML+ Discussion Document sugerował standaryzację już zaimplementowanych znaczników np. związanych z tworzeniem tabel i formularzy.

Po wygaśnięciu szkiców HTML i HTML+ na początku 1994 organizacja IETF wydzieliła HTML Working Group, która w 1995 stworzyła HTML 2.0 – pierwszą oficjalną specyfikację języka HTML, traktowaną jako standard i podstawę przyszłych implementacji kolejnych wersji HTML-a. Specyfikacja HTML 2.0, opublikowana w 1996 jako Request for Comments, zawierała pomysły zarówno ze szkicu HTML jak i HTML+. "HTML 1.0" nigdy nie istniał. Oznaczenie 2.0 zostało nadane w celu odróżnienia nowej specyfikacji od wcześniejszych szkiców.

Dalszy rozwój HTML-a pod pieczą IETF przeciągał się ze względu na konflikt interesów. Od 1996 specyfikacje HTML rozwijane były z udziałem komercyjnych producentów oprogramowania przez organizację World Wide Web Consortium W3C. W 2000 HTML stał się międzynarodowym standardem ISO/IEC 15445:2000. Ostatnia specyfikacja języka HTML to opublikowana w 1999 przez W3C – HTML 4.01. Jej błędy zostały poprawione przez erratę opublikowaną w 2001.

                                     

1.3. Historia Wersje HTML-a

lipiec, 1993: Hypertext Markup Language, szkic opublikowany przez IETF.

listopad, 1995: opublikowany przez IETF jako Request for Comments:

  • RFC 1866 ↓,
  • uzupełniony przez RFC 1867 ↓ upload plików za pomocą formularza tego samego miesiąca,
  • RFC 2070 ↓ internacjonalizacja styczeń 1997 ;
  • RFC 1942 ↓ tabele maj 1996,
  • RFC 1980 ↓ mapy odsyłaczy po stronie klienta sierpień 1996,

Ostatecznie, wszystkie elementy zostały uznane za przestarzałe/historyczne przez RFC 2854 ↓ w czerwcu 2000 r.

Standard HTML 3.0 został przedstawiony IETF przez Dave’a Raggeta i W3C w kwietniu 1995 r. Zawierał znaczną część funkcjonalności HTML+ Raggetta np. obsługa tabel, oblewanie tekstem obiektów, wyświetlanie skomplikowanych wyrażeń matematycznych. Pomimo faktu kompatybilności z HTML 2.0, był zbyt złożony jak na owe czasy, aby go zaimplementować. Producenci przeglądarek optowali tylko za częścią nowego standardu, ale zaimplementowali inne znaczniki. Z uwagi na brak obsługi ze strony przeglądarek prace nad wersją 3.0 zostały przerwane.

HTML 3.1 nigdy nie został oficjalnie zaproponowany. Światło dzienne ujrzała za to kolejna wersja HTML 3.2 nazwa kodowa: Wilbur, w której zrezygnowano z wielu rozwiązań zastosowanych w HTML 3.0 na rzecz nowych znaczników i atrybutów wykorzystywanych już przez przeglądarki Netscape i Mosaic.

14 stycznia 1997: HTML 3.2, opublikowany jako rekomendacja W3C.

IETF także nie miała szansy zatwierdzić HTML 3.2. Pracująca nad tą wersją grupa HTML Working Group została zamknięta we wrześniu 1996 r. Ostatecznie wersja 3.2 została opublikowana jako pierwsza rekomendacja W3C w 1997 r. Obsługa wyrażeń matematycznych zapoczątkowana w HTML 3.0 po kilku latach doczekała się własnego standardu – MathML.

18 grudnia 1997: HTML 4.0, opublikowany jako rekomendacja W3C. Zaoferowany w trzech typach:

  • Strict, w którym używanie elementów uznanych za przestarzałe jest zabronione.
  • Frameset, w którym dopuszczone są głównie elementy związane z ramkami.
  • Transitional, w którym używanie elementów uznanych za przestarzałe jest dopuszczalne.

24 kwietnia 1998: HTML 4.0 z drobnymi poprawkami został powtórnie opublikowany bez zmiany wersji.

24 grudnia 1999: HTML 4.01, opublikowany jako rekomendacja W3C. Oferuje te same typy, które oferował HTML 4.0. Ostatnia errata została wydana 12 maja 2001 r.

HTML 4.01 oraz ISO/IEC 15445:2000 są najnowszymi i najbardziej aktualnymi wersjami standardu HTML.

15 maja 2000: HTML ISO/IEC 15445:2000 "ISO HTML", opublikowany na bazie HTML 4.01 Strict, jako międzynarodowy standard ISO/IEC.

22 stycznia 2008: HTML 5, opublikowany przez W3C jako szkic "Working Draft”.

28 października 2014: HTML 5, opublikowany jako rekomendacja W3C.



                                     

1.4. Historia Wersje XHTML-a

  • XHTML 5, który jest aktualizacją XHTML-a 1.x, jest zdefiniowany wraz z HTML-em 5 w szkicu HTML 5.
  • XHTML 2.0 przez dłuższy czas figurujący jako szkic a obecnie całkowicie porzucony. XHTML 2.0 nie był kompatybilny z XHTML 1.x, dlatego też można go było scharakteryzować jako nowy język powstały z inspiracji XHTML-em a nie traktować go jako uaktualnienie XHTML-a 1.x.
  • XHTML 1.0, opublikowany 26 stycznia 2000 jako rekomendacja W3C; w późniejszym czasie skorygowany i opublikowany ponownie 1 sierpnia 2002. Oferuje trzy typy z HTML-a 4.0 oraz 4.01. Przystosowany do standardu XML, czego skutkiem są dodatkowe restrykcje.
  • XHTML 1.1, opublikowany 31 maja 2001 jako rekomendacja W3C. Bazuje na XHTML 1.0 Strict, zawiera jednak pewne korekty. Może być dostosowywany poprzez użycie modułów opisanych w Modularyzacji XHTML, opublikowanej 10 kwietnia 2001 jako rekomendacja W3C.
                                     

1.5. Historia Współczesność

Podsumowując, HTML 4.01 uporządkował różne niekompatybilne implementacje tego języka w jedną, spójną specyfikację bazującą formalnie na SGML-u. XHTML 1.0 przeniósł tę specyfikację na nowy grunt – standard XML. Kolejna wersja, XHTML 1.1, korzysta z modularnej natury XML-a, dzieląc specyfikację na wiele segmentów.

XHTML 2.0 w stosunku do 1.0 wnosi wiele radykalnych zmian i zrywa z kompatybilnością wsteczną. Jednak ta droga rozwoju została ostatecznie uznana za nietrafioną i rozwój XHTML 2.0 został zarzucony na rzecz HTML 5, który jest pierwszą wersją, która nie jest zgodna z SGML.

                                     

2. Komponenty języka HTML

Język HTML składa się z kilku kluczowych komponentów:

  • typów danych,
  • odwołań w postaci encji,
  • referencji znakowych,
  • deklaracji typu dokumentu.
  • znaczników i ich atrybutów,

Encje i referencje znakowe

Począwszy od wersji 4.0, HTML definiuje listę 252 encji, pozwalających na zapisanie określonych znaków za pomocą specjalnych stałych.

                                     

2.1. Komponenty języka HTML Atrybuty

Większość atrybutów elementów składa się z par nazwa-wartość, rozdzielonych znakiem "=", zawartych w znaczniku otwierającym elementu, po jego nazwie. Wartość może być zawarta w pojedynczych lub podwójnych cudzysłowach lub bez nich o ile wartość nie zawiera spacji. W przeciwieństwie do atrybutów w postaci par nazwa-wartość istnieją atrybuty mające wpływ na element poprzez samo ich zawarcie w znaczniku otwierającym np. ismap atrybut dla znacznika img.

Atrybut id nadaje elementowi unikatowy identyfikator. Może on zostać użyty przez arkusze stylów do sprecyzowania wyglądu tego elementu lub przez skrypty np. do zmiany jego zawartości. Atrybut class służy do sklasyfikowania elementów dla celów prezentacyjnych.

                                     

2.2. Komponenty języka HTML Typy danych

HTML definiuje kilka typów danych, wprowadzanych m.in. jako wartości elementów lub atrybutów. Są to m.in. skrypty script data, dane arkuszy stylów stylesheet data, identyfikatory, nazwy, adresy URI, liczby, jednostki miary długości, języki, deskryptory mediów, kolory, kodowania znaków, data i czas, itp.

                                     

2.3. Komponenty języka HTML Deklaracja typu dokumentu

Aby uaktywnić definicję typu dokumentu DTD do celów poprawnej walidacji utworzonej strony, a także w celu uniknięcia działania przeglądarek w trybie quirks, dokument powinien rozpoczynać się deklaracją typu dokumentu nieformalnie DOCTYPE. DTD, do którego odwołuje się sekcja DOCTYPE, zawiera gramatykę i zasady wykorzystywania znaczników w dokumencie podporządkowanemu określonemu DTD. Większość graficznych przeglądarek korzysta z sekcji DOCTYPE, a także innych dodatkowych informacji, warunkując tryb renderowania danej strony.

Przykład:

W HTML5:

Powyższa deklaracja odwołuje się do wersji Strict DTD specyfikacji HTML 4.01, która nie posiada znaczników prezentacyjnych, takich jak, wykorzystując w tym celu kaskadowe arkusze stylów oraz znaczniki i. Walidatory kodu odczytują DTD w celu poprawnego sparsowania dokumentu i przeprowadzenia jego walidacji.

Dodatkowo HTML 4.01 obsługuje jeszcze wersje Transitional i Frameset. Wersja Transitional została stworzona do wykorzystywania w potrzebie używania elementów i atrybutów prezentacyjnych, natomiast wersja Frameset obsługuje dokumenty wykorzystujące mechanizm ramek.