Poprzednia

ⓘ Dolina Smukalska




Dolina Smukalska
                                     

ⓘ Dolina Smukalska

Mikroregion zajmuje południową część Doliny Brdy, w obrębie północno-zachodnich osiedli Bydgoszczy oraz na północ od miasta. Nazwa pochodzi od Smukały – osiedla w Bydgoszczy.

                                     

1. Charakterystyka

Mikroregion obejmuje fragment doliny Brdy z dwoma sztucznymi zbiornikami: Smukalskim i Tryszczyńskim, o podstawowej funkcji energetycznej. Każdy z nich ma pojemność 2.2 mln m 3. Rzędna piętrzenia Zbiornika Smukalskiego wynosi 50 m n.p.m., minimalna 48.5 m n.p.m., a Tryszczyńskiego 55.5 m n.p.m., minimalna 54.5 m n.p.m. Zbiornik Smukalski ma szerokość do 200 m średnio 120 – 150 m a Tryszczyński do 360 m. Długość spiętrzonego odcinka rzeki wynosi 6 – 8 km. Wskutek spiętrzenia zalane zostały niskie, holoceńskie poziomy terasowe Brdy.

Wyższe terasy w obrębie mikroregionu zajmują lasy. W części lewobrzeżnej dominują siedliska boru świeżego, jedynie na północ od Bożenkowa znajdują się siedliska boru mieszanego. W części prawobrzeżnej przeważa bór mieszany świeży, a znaczną powierzchnię zajmują siedliska grądowe.

Istotną funkcją mikroregionu jest rekreacja, głównie poprzez lokalizacje kompleksów domów letniskowych Janowo, Bożenkowo i ośrodka wypoczynkowego Camping Janowo. Wśród zabudowy mieszkaniowej typu jednorodzinnego, która występuje w południowej części jednostki, spory udział mają domy letniskowe. W rejonie Smukały Dolnej, na madach oraz glebach organicznych przeważa gospodarka rolna. Jest to mikroregion o atrakcyjnym fizjonomicznie krajobrazie, a równocześnie obszar wysokich wymagań w zakresie czystości wód Brdy i wód zasilających ze względu na położone poniżej ujęcia wody pitnej "Czyżkówko”.

W obrębie jednostki występują dawne obszary eksploatacji kruszywa piaski, żwiry, wymagające rekultywacji. Budowa sztucznych zbiorników, poza całkowitą zmianą stosunków hydrograficznych na niższych poziomach terasowych, powoduje rozwój procesów erozyjnych w strefie przybrzeżnej. Oprócz erozji bocznej procesy te są stymulowane wahaniami poziomu wody w zbiornikach do 1.5 m. Niektóre fragmenty teras zostały podtopione, co powoduje zabagnienie i rozwój zbiorowisk olszowych.