Poprzednia

ⓘ Los człowieka (film)




Los człowieka (film)
                                     

ⓘ Los człowieka (film)

Los człowieka – radziecki dramat wojenny z 1959 w reżyserii Siergieja Bondarczuka. Ekranizacja opowiadania Michaiła Szołochowa pod tym samym tytułem.

                                     

1. Fabuła

ZSRR wiosną 1946 roku. Andriej Sokołow, wraz z kilkuletnim chłopcem oczekuje na przeprawę promową. Wraz z nim czeka przypadkowy mężczyzna, który wysłuchuje opowieści o losach Andrieja podczas wielkiej wojny ojczyźnianej. Andriej był do wybuchu wojny prostym cieślą, który miał dom i kochającą rodzinę. Jednak wraz z atakiem Niemiec hitlerowskich na ZSRR w 1941 roku, został powołany do wojska i służył jako kierowca ciężarówki. Ciężko ranny trafił do niewoli, w której dzięki własnemu sprytowi, w obozach koncentracyjnych udaje mu się przetrwać aż do 1944 roku, kiedy to ucieka. Ponownie walczy w szeregach armii, jednak z jego domu pozostają już tylko gruzy, a żona ginie. Jedyną nadzieją trzymającą go przy życiu jest syn – bohaterski kapitan artylerii, którego również dosięga śmierć tuż przed kapitulacją III Rzeszy.

Cztery lata wojny uczyniły z Sokołowa ludzki strzęp – nie ma nikogo, triumf zwycięstwa niewiele dla niego znaczy. Wojna była dla niego jedynie długą drogą cierpień i poniżeń, prowadzącą do samotności. Osiada w Uriupińsku, gdzie pracuje jako kierowca ciężarówki. Jego uwagę zwraca włóczący się po zabłoconych ulicach, brudny i wygłodniały chłopiec, który od lat czeka na swoich rodziców. Sokołow okłamuje malca, że jest jego ojcem i przygarnia sierotę.

                                     

2. O filmie

Film Bondarczuka jest majstersztykiem radzieckiego kina propagandowego. Wartka i żywa akcja, połączona z przejmującą i przepojoną głębokim humanizmem fabułą powodują, że jest on prosty i zrozumiały dla każdego widza. Po jego obejrzeniu nie można mieć już żadnych wątpliwości, kto był największą ofiarą hitleryzmu w czasie II wojny światowej. Nie wolny od, momentami, sztucznego patosu, stał się filmem sławnym i głośnym. Tylko w ZSRR obejrzało go blisko 40 mln. ludzi.

Po raz pierwszy w filmie radzieckim, wielką wojnę ojczyźnianą pokazano z perspektywy jednostki, a nie całego "bohaterskiego narodu”. Poruszono w nim zakazane do tej pory tematy, takie jak los żołnierzy radzieckich w niewoli, którzy wcześniej, rozkazem Stalina uważani byli za zdrajców. Według niektórych krytyków obraz Bondarczuka przewyższył swój literacki pierwowzór.

                                     

3. Obsada aktorska

  • Paweł Wołkow – Iwan Timofiejewicz
  • Jurij Awierin – komendant obozu Müller
  • Kiriłł Alieksiejew – niemiecki major
  • Jewgienij Tietierin – słuchacz opowieści Sokołowa
  • Siergiej Bondarczuk – Andriej Sokołow
  • Paweł Boriskin – Wania
  • Zinaida Kirijenko – Irina Sokołowa

i inni.