Poprzednia

ⓘ Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Pancernych




Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Pancernych
                                     

ⓘ Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Pancernych

Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Pancernych im. Stefana Czarnieckiego – uczelnia wojskowa Sił Zbrojnych PRL i III RP funkcjonująca w latach 1967-1993 w Poznaniu.

                                     

1. Historia

Szkoła została utworzona we wrześniu 1967 na bazie Oficerskiej Szkoły Wojsk Pancernych im. Stefana Czarnieckiego w Poznaniu. Podstawowym zadaniem szkoły było kształcenie oficerów – dowódców wojsk pancernych na poziomie studiów inżynierskich. Podchorążowie kończyli kurs samochodowy i uzyskiwali prawo jazdy kategorii "B". Otrzymywali też "czołgowe prawo jazdy".Okres studiów trwał 4 lata. W 1970 w szkole rozpoczęto kształcenie oficerów politycznych przygotowywanych na poziomie studiów licencjackich w zakresie nauk społeczno-politycznych. W 1973 w ramach uczelni powstała Szkoła Oficerów Rezerwy, która prowadziła szkolenie podchorążych - absolwentów wyższych uczelni cywilnych. Szkolenie to trwało 6 miesięcy.

Początkowo zasadniczą rolę w nauczaniu spełniały tzw. cykle przedmiotowe, skupiające wykładowców poszczególnych przedmiotów. W 1980 zastąpiły je samodzielne katedry i zakłady. W proces kształcenia podchorążych w dużym stopniu zaangażowana była kadra poznańskich uczelni wyższych, a zwłaszcza Politechniki Poznańskiej i Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. Rezultatem tej współpracy były realizowane wspólnie z tymi uczelniami równoległe studia magisterskie dla najlepszych podchorążych.

Szkołę rozwiązano we wrześniu 1993 w ramach programu restrukturyzacji wyższego szkolnictwa wojskowego. W jej miejsce powstało Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych przygotowujące chorążych i podoficerów dla wojsk pancernych i zmechanizowanych. Kształcenie oficerów - dowódców wojsk pancernych przejęła Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Zmechanizowanych we Wrocławiu.

W 1994 w wyniku połączenia Wyższej Szkoły Oficerskiej Służb Kwatermistrzowskich i Centrum Szkolenia Wojsk Lądowych powstała Wyższa Szkoła Oficerska im. Stefana Czarnieckiego, która przejęła kształcenie oficerów wojsk pancernych od Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Zmechanizowanych.

                                     

2. Rodowód uczelni

  • Oficerska Szkoła Czołgów 1944-1945
  • Oficerska Szkoła Wojsk Pancernych 1957-1967
  • Oficerska Szkoła Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych 1951-1957
  • Oficerska Szkoła Broni Pancernej i Wojsk Samochodowych 1947-1948
  • Oficerska Szkoła Broni Pancernej 1945-1947
  • Oficerska Szkoła Broni Pancernej 1948-1951
                                     

3. Baza szkoleniowa i kierunki kształcenia

Uczelnia rozlokowana w zwartym kompleksie koszarowym na poznańskim osiedlu Golęcin dysponowała bogatą bazą dydaktyczną, na którą składały się: sale audytoryjne, sale wykładowe, sala dowodzenia, gabinety taktyki, rozpoznania, szkolenia ogniowego, terenoznawstwa, łączności, szkolenia saperskiego, szkolenia chemicznego, budowy pojazdów samochodowych, transporterów opancerzonych i czołgów, nauki języków obcych. Na terenie szkoły były również strzelnice: sportowa, pistoletowa, szkolno-bojowa i dla wozów bojowych. Obiekty sportowe stanowiły: sala gimnastyczna, boiska sportowe, tor przeszkód, basen kryty. W pobliżu szkoły znajdował się poligon przykoszarowy "Biały lasek" z pasem taktycznym. Szkoła korzystała też z ośrodka szkolenia poligonowego w Biedrusku, gdzie znajdowały się pasy taktyczne i strzelnice szkolno-bojowe. Na wyposażeniu szkoły znajdowało się kilkadziesiąt czołgów, bojowych wozów piechoty i transporterów opancerzonych, co w pełni zabezpieczało praktyczne szkolenie podchorążych.

Program kształcenia obejmował następujące działy:

  • dział specjalno-wojskowy: taktyka ogólna i rodzajów wojsk, artyleria, łączność, inżynieria wojskowa, obrona przed bronią masowego rażenia, topografia wojskowa, teoria i praktyka strzelań, budowa i eksploatacja wozów bojowych, prowadzenie pojazdów mechanicznych.
  • dział ogólnowojskowy: regulaminy, musztra, wychowanie fizyczne, szkolenie gospodarcze, szkolenie medyczno-sanitarne
  • dział społeczno-polityczny: wiadomości o Polsce współczesnej, filozofia, ekonomia polityczna, historia Polski, historia wojskowości, pedagogika wojskowa, psychologia wojskowa, socjologia wojska, geografia wojenna
  • dział ogólnokształcący i ogólnotechniczny: matematyka, fizyka, chemia, mechanika, język rosyjski, język niemiecki, język angielski

Podchorążowie odbywali trzy praktyki dowódcze w jednostkach wojskowych. Po pierwszym roku nauki była to praktyka na stanowisku dowódcy załogi drużyny, po drugim roku na stanowisku pomocnika dowódcy plutonu i po trzecim na stanowisku dowódcy plutonu. Oprócz tego uczestniczyli w szkoleniach poligonowych na ośrodkach szkolenia poligonowego wojsk lądowych w Żaganiu, Drawsku i Orzyszu.

WSOWPanc kształciła:

  • oficerów – dowódców plutonów czołgów na poziomie studiów inżynierskich
  • oficerów politycznych na poziomie studiów licencjackich w specjalności nauki polityczne

W szkole prowadzono też trzyletnie niestacjonarne studia inżynierskie dla absolwentów szkół oficerskich i wyższe kursy doskonalenia oficerów.



                                     

4. Struktura organizacyjna szkoły 1976

  • wydział techniczny
  • oddział kształcenia
  • cykl ogólnokształcący
  • cykl taktyki
  • wydział kadrowo-administracyjny
  • zakład dydaktyki
  • jednostki dydaktyczne
  • zakład wychowania fizycznego
  • komenda
  • cykj szkolenia ogniowego
  • wydział naukowo-badawczy
  • cykl przedmiotów społeczno-politycznych
  • cykl szkolenia technicznego
  • batalion zabezpieczenia
  • szkoła chorążych wojsk pancernych
  • dwa bataliony podchorążych
  • batalion czołgów
                                     

5. Komendanci

  • płk dypl. Władysław Łukaszyk 1976-1980
  • gen. bryg. Marian Koper 1969-1974
  • gen. bryg. Zdzisław Głuszczyk 1980-1993
  • gen. bryg. Witold Wereszczyński 1974-1976
  • płk Henryk Kudła 1967-1969

Użytkownicy również szukali:

wyższa szkoła oficerska im. stefana czarnieckiego, wyższa szkoła oficerska służb kwatermistrzowskich,

...
...
...