Poprzednia

ⓘ Konrad Rękas




                                     

ⓘ Konrad Rękas

Konrad Stanisław Rękas – polski dziennikarz, polityk, samorządowiec, były radny i przewodniczący sejmiku lubelskiego.

                                     

1.1. Życiorys Wykształcenie i praca zawodowa

Uczęszczał do Społecznego Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Batorego w Lublinie. W 1994 rozpoczął, nieukończone ostatecznie, studia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Był redaktorem w pismach regionalnych takich jak: "Tygodnik Czas Lubelski”, "Tygodnik Chełmski”, "Głos Dorohuska”, "Gazeta Bialska”. W 2001 za swoje publikacje zdobył Dziennikarską Nagrodę Młodych przyznawaną przez lubelski oddział Stowarzyszenia Dziennikarzy Rzeczypospolitej Polskiej. Współpracował z pismami ogólnopolskimi, m.in. "Myślą Polską” i "Dziś”. Publikuje także na portalach internetowych konserwatyzm.pl oraz geopolityka.org.

                                     

1.2. Życiorys Działalność polityczna

W wyborach w 1989 brał udział w kampanii Ryszarda Bendera. Współpracował potem z Konfederacją Polski Niepodległej, a w latach 1993–1995 należał do Stronnictwa Narodowego "Szczerbiec”. Potem był działaczem Prawicy Narodowej która w 1997 współtworzyła AWS. W 1998 bezskutecznie kandydował do rady Lublina z listy Forum dla Lublina współtworzonego przez Blok dla Polski. Następnie należał do Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego zasiadał w zarządzie głównym tej partii. Pełnił także później funkcję prezesa okręgu Stronnictwa Narodowego. Następnie wstąpił do Związku Zawodowego Rolnictwa "Samoobrona”, a także do Samoobrony RP. Zasiadł w jej władzach regionalnych w Chełmie. W wyborach samorządowych w 2002 z listy tej partii zdobył mandat radnego sejmiku lubelskiego.

8 stycznia 2003 objął funkcję przewodniczącego sejmiku. 1 października 2004 został z niej odwołany. Jednak wobec wątpliwości prawnych co do ważności tej decyzji – dopiero 11 października 2004 Sejmik przyjął złożoną ostatecznie przez Konrada Rękasa rezygnację. W maju 2003 został wykluczony z Samoobrony RP i powołał klub radnych Rozwój Lubelszczyzny, którego został przewodniczącym później wchodził w skład Klubu Radnych Porozumienia Lubelskiego. W 2005 związał się z Ruchem Patriotycznym.

W 2006 z ramienia Samoobrony Patriotycznej komitetu powołanego przez Samoobronę Ruch Społeczny bez powodzenia ubiegał się o reelekcję do sejmiku lubelskiego w wyborach samorządowych. Przed wyborami parlamentarnymi w 2007 był liderem unieważnionej przez PKW listy kandydatów partii Samoobrona Patriotyczna do Sejmu w okręgu chełmskim. W wyborach samorządowych w 2014 ubiegał się o stanowisko prezydenta Chełma jako kandydat komitetu Nowa Prawica – Chełm Bez Kłamstw, zajmując ostatnie, 6. miejsce i uzyskując 2% poparcia. W tych samych wyborach kandydował też do sejmiku lubelskiego z listy Kongresu Nowej Prawicy, który nie uzyskał mandatów. W lutym 2015 został jednym z wiceprzewodniczących nowo powołanego ugrupowania Zmiana. W wyborach parlamentarnych w 2019 kandydował do Senatu z ramienia komitetu Przywrócić Prawo z poparciem ruchu Kukiz’15, otrzymując 7.87% oddanych głosów i zajmując ostatnie, 3. miejsce w okręgu.

                                     

1.3. Życiorys Pozostała działalność publiczna

W latach 2003–2005 był prezesem Stowarzyszenia Samorządów Euroregionu Bug. W okresie 2003–2004 zasiadał w Komisji Rewizyjnej Związku Województw Rzeczypospolitej Polskiej. Współtworzył Związek Zawodowy Rolników Polskich. Został również członkiem zwyczajnym Klubu Zachowawczo-Monarchistycznego. Występuje jako doradca Ogólnopolskiego Porozumienia Związku Zawodowych Rolników i Organizacji Rolniczych jest wiceprzewodniczącym lubelskiej rady wojewódzkiej OPZZRiOR oraz Związku Zawodowego Rolników "Ojczyzna” i członek grup roboczych COPA COGECA. 9 lipca 2012 został wiceprezesem Europejskiego Centrum Analiz Geopolitycznych. W kwietniu 2014 został prezesem stowarzyszenia Powiernictwo Kresowe.

                                     

1.4. Życiorys Wyrok sądowy

W 2006 Sąd Rejonowy w Lublinie skazał go na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na dwuletni okres próby oraz 1500 zł grzywny za posługiwanie się sfałszowanymi dokumentami. W 2010 wyrok został utrzymany w mocy przez sąd okręgowy. Skazanie w 2013 uległo zatarciu z mocy prawa.