Poprzednia

ⓘ Kościół św. św. Piotra i Pawła w Morągu




Kościół św. św. Piotra i Pawła w Morągu
                                     

ⓘ Kościół św. św. Piotra i Pawła w Morągu

Pierwszy kościół farny w Morągu. Kościół wczesnogotycki pw. Św. Apostołów Piotra i Pawła wybudowany został w latach 1305-1312. Był on znacznie mniejszy od obecnej świątyni, obejmując jedynie teren nawy głównej obecnej świątyni. W latach 40. XIV w. pierwotny obiekt został rozbudowany o prezbiterium, zakrystię oraz wieżę. W trzeciej ćwierci XIV w. powiększono również korpus budynku. W 1414 kościół przetrwał pożar Morąga jako jedyna budowla w mieście.

W 1505 mistrz Matz z Gdańska, działający przez kilkanaście lat na terytorium diecezji warmińskiej, wymienił sklepienia w nawach bocznych na kryształowe. Od 1525 kościół był świątynią luterańską. 25 lat później w budynku wybudowano zespół empor, które przydzielono poszczególnym cechom i ozdobiono malowidłami oraz cytatami biblijnymi związanymi z różnymi zawodami. W 1697 po raz drugi, w czasie pożaru miasta, kościół był jedną z dwóch budowli, które przetrwały obok zamku krzyżackiego. W XVIII w. doszło do wymiany części wyposażenia kościoła. W 1807 do obiektu dobudowano kaplicę boczną. W II poł. XIX wieku kościół został wyremontowany, wymieniono w nim sklepienie.

Świątynia została poważnie zniszczona w czasie II wojny światowej, następnie odrestaurowana i przekazana parafii katolickiej. Usunięto wówczas empory i poddano konserwacji zespół średniowiecznych malowideł ściennych.

                                     

1. Architektura

Kościół farny w Morągu zachował się w formie, jaka została mu nadana w czasie ostatnich zmian w XVIII stuleciu. Jest to budowla jednonawowa z wyodrębnionym prezbiterium. Na jego bocznych ścianach przetrwał zespół średniowiecznych malowideł figuralnych ze scenami Adoracji Baranka, Ukrzyżowania i Apostołów. W prezbiterium znajduje się również kilka płyt nagrobnych członków rodziny Dohnów, zmarłych w XVI stuleciu. Ołtarz główny pochodzi z 1690 i został wykonany przez norymberskiego artystę snycerza Gellerta, który wykonał dla kościoła również baptysterium, zniszczone w czasie II wojny światowej przetrwały jedynie fragmenty. Na bocznej ścianie kościoła wisi czternastowieczny krucyfiks mistyczny nadnaturalnych rozmiarów. Ołtarze boczne, uszkodzone w czasie II wojny światowej, zostały odrestaurowane po 1945. Sklepienie kryształowe, XV wieczne freski w prezbiterium. W ścianach, filarach oraz w mur zewnętrzny osłaniające świątynię od wschodu wmurowane są epitafia i tablice nagrobne m.in. rycerskie.

Użytkownicy również szukali:

...
...
...