Poprzednia

ⓘ Bezzałogowy kosmiczny statek zaopatrzeniowy




Bezzałogowy kosmiczny statek zaopatrzeniowy
                                     

ⓘ Bezzałogowy kosmiczny statek zaopatrzeniowy

Bezzałogowy kosmiczny statek zaopatrzeniowy – rodzaj automatycznego pojazdu kosmicznego specjalnie zaprojektowanego i przeznaczonego do dostarczania na stacje orbitalne materiałów i elementów niezbędnych do wyznaczonych celów misji kosmicznych i podtrzymania życia na stacji.

Bezzałogowe kosmiczne statki zaopatrzeniowe są wykorzystywane od 1978 roku, od tamtej pory obsługiwały nieistniejące już stacje orbitalne Salut 6, Salut 7 i Mir. Obecnie używa się ich do zaopatrywania Międzynarodowej Stacji Kosmicznej ISS. W odróżnieniu od sztucznych satelitów statki dostawcze mają szczelne przedziały – ze względu na czasowe przebywanie w nich astronautów podczas połączenia ze stacją orbitalną pełnią wtedy rolę dodatkowego modułu. Z reguły ich rolą jest przewiezienie towaru w jedną stronę – do stacji kosmicznej, ale niektóre mogą być wyposażone w urządzenia pozwalające na powrót na Ziemię.

                                     

1. Typy bezzałogowych statków zaopatrzeniowych

Projekty zakończone:

  • TKS – ZSRR w użyciu od 1981 do 1991

Projekty aktualne:

  • Progress – ZSRR / Rosja w użyciu od 1978 roku
  • Dragon – USA w użyciu od 2012 r.; projekt komercyjny SpaceX
  • H-II Transfer Vehicle – Japonia w użyciu od 2009 roku
  • Automatyczny Statek Transferowy – Europa w użyciu od 2008 roku

Projekty komercyjne przygotowywane w ramach programu Commercial Orbital Transportation Services COTS:

  • Cygnus – USA projekt komercyjny Orbital Sciences Corporation

Porzucone projekty opracowywane w ramach programu COTS:

  • Kistler K-1 – USA projekt komercyjny Rocketplane Kistler, anulowany w 2007 roku
  • Andrews Cargo Module – USA projekt komercyjny Andrews Space, odrzucony przez NASA