Poprzednia

ⓘ Kodeks ucznia




                                     

ⓘ Kodeks ucznia

Kodeks ucznia – zbiór praw i obowiązków uczniowskich określający relacje między uczniem i nauczycielem w szkolnym procesie edukacyjnym obejmującym kształcenie i wychowanie, respektujący zasadę wspomagania rodziców w dziele wychowania. Znane są dwa kodeksy ucznia opracowane na szczeblu ministerstwa:

  • wydany przez Ministerstwo Oświaty i Wychowania 5 września 1975 r.
  • wydany przez Ministerstwo Edukacji Narodowej 19 lipca 1988 r.

Powyższe zarządzenie pozbawiono mocy prawnej i zobowiązano poszczególne szkoły do samodzielnego opracowania praw i obowiązków ucznia oraz nagród i kar: ". system kar i nagród stosowanych wobec ucznia, określony w statucie szkoły, nie może być sprzeczny z polskim i międzynarodowym prawem w zakresie praw człowieka, obywatela, praw dziecka, z ogólną normą państwa demokratycznego”.

Opracowania te często zamieszczane są w statutach szkół pod nazwą kodeksu ucznia. Współodpowiedzialność Ministerstwa Edukacji Narodowej za wychowanie w placówkach oświatowych ustała z momentem uchylenia "Kodeksu ucznia” na mocy Zarządzenia nr 14 Ministra Edukacji Narodowej z dnia 19 czerwca 1992 roku. Ranga kodeksu ucznia stanowi element dyskusji nad wychowaniem w polskich szkołach.

Podejście do kodeksów ucznia w poszczególnych krajach bywa różne. Przykładowo, w Chicago USA "Kodeks Ucznia” dla szkół publicznych ustanawia wydział oświaty tego miasta, który jako organ prowadzący odpowiednik kuratorium czuwa zarazem nad przestrzeganiem ustaleń zawartych w tym dokumencie. Ów Kodeks Ucznia musi być zgodny z Kodeksem Szkolnym stanu Illinois. Na uwagę zasługuje fakt, że rodzice z dziećmi otrzymują kopię "Kodeksu Ucznia” wraz z "pokwitowaniem”, na którym są zobowiązani potwierdzić otrzymanie tego dokumentu, oraz złożyć pisemną deklarację przestrzegania zawartych w Kodeksie zasad.

Na ogół kodeksy ucznia występujące w odrębnej postaci składają się ze wstępu preambuły, praw ucznia, obowiązków ucznia, nagród, kar oraz postanowień końcowych, zgodnie ze swoimi pierwowzorami.

                                     
  • Adźapajoga od swojego początku, zawsze była przekazywana z nauczyciela na ucznia w formie inicjacji, podczas której uczeń uzyskiwał wiedzę o technice adźapajogi
  • Stefana Batorego zajmował się analizą gospodarki sowieckiej. Uważał się za ucznia Władysława M. Zawadzkiego, ministra skarbu z lat 1932 1935, zwolennika liberalizmu
  • jōdo, które wprowadził Hōnen 1133 - 1212 a także stworzone przez jego ucznia Shinrana 1173 - 1262 jōdo - shinshū opierające się na kulcie Buddy Amidy
  • Prawdopodobnie swoją opinie zmienił pod wpływem Francesca Melziego, towarzysza i ucznia Leonarda, którego poznał w 1566 roku. Według XIX - wiecznego angielskiego
  • Dla ułatwienia nauki łaciny wydał w roku 1767, pod nazwiskiem swojego ucznia Potockiego Franciszka Piotra lub Ignacego Bajki Fedra. Nad łacińskim
  • pierwszy tom oryginalnej książki został poprawiony przez Nöldeke z pomocą jego ucznia Friedricha Schwally ego. Schwally napisał także drugi tom, poświęcony gromadzeniu
  • przekazywane często jedynie ustnie w nieprzerwanej linii od nauczyciela do ucznia W szczególności w praktyce tantr Jogi Najwyższej buddyzmu tybetańskiego
  • mistrza od sytuacji, w której zostały wypowiedziane i od indywidualnego ucznia dla którego zostały przeznaczone. Mimo krytyki mistrzów, ten typ literatury

Użytkownicy również szukali:

kodeks ucznia chomikuj, kodeks ucznia do druku, kodeks ucznia ministerstwo edukacji narodowej, kodeks ucznia obrazki do druku, kodeks ucznia technikum,

...
...
...