Poprzednia

ⓘ Emil Ungureanu




                                     

ⓘ Emil Ungureanu

W drugiej połowie lat 60. i w latach 70. XX wieku należał do ścisłej czołówki rumuńskich szachistów. Wielokrotnie startował w finałach indywidualnych mistrzostw kraju, zdobywając 3 medale: dwa srebrne 1968, 1971 oraz brązowy 1975. Pomiędzy 1968 a 1972 r. trzykrotnie reprezentował narodowe barwy na szachowych olimpiadach za każdym razem rumuńscy szachiści zajmowali miejsca w pierwszej dziesiątce. Był również dwukrotnym 1973, 1977 uczestnikiem drużynowych mistrzostw Europy, w 1977 r. zdobywając srebrny medal za indywidualny wynik na VIII szachownicy. Brał również kilkukrotnie udział w drużynowych mistrzostwach państw bałkańskich, dwukrotnie zdobywając złote medale 1971, 1977 oraz medal srebrny 1978.

Odniósł turniejowe zwycięstwa w Bukareszcie 1960, Sinai 1961, Sybinie 1970, Krajowej 1971, Oradei 1973 oraz Braszowie 1974. W 1977 r. podzielił IV m. w kołowym turnieju w Timisoarze. W 1999 r. w otwartym turnieju rozegranym w mieście podzielił I m. wyprzedzając m.in. Cristinę-Adelę Foisor.

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 lipca 1972 r., z wynikiem 2410 punktów zajmował wówczas 7. miejsce wśród rumuńskich szachistów.