Poprzednia

ⓘ Obraz Matki Boskiej Zwycięskiej z Brdowa




Obraz Matki Boskiej Zwycięskiej z Brdowa
                                     

ⓘ Obraz Matki Boskiej Zwycięskiej z Brdowa

Obraz Matki Boskiej Zwycięskiej z Brdowa – późnogotycki obraz z przełomu XV/XVI wieku, namalowany techniką temperową na pięciu deskach z drewna lipowego, przechowywany w kościele św. Wojciecha w Brdowie. Wizerunek jest czczony w Kościele katolickim i uważany za cudowny.

                                     

1. Opis obrazu

Obraz ukazuje Matkę Boską z Dzieciątkiem, w typie Hodegetrii Piekarskiej. Postać Marii przedstawiona została frontalnie do widza, prawą rękę składa poniżej piersi; lewą podtrzymuje Dzieciątko. Matka Boska okryta jest ciemnozieloną szatą spiętą pod szyją broszą. Postać Jezusa spogląda w stronę Marii; w lewej ręce trzyma księgę, prawą wznosi ku górze w geście błogosławieństwa. Spod szaty Dzieciątka wyłaniają się bose stopy. Jezus ubrany jest w szatę koloru jasnozielonego. Głowy postaci otoczone są nimbami. Tło stanowi złocony wzór roślinny.

Obraz z Brdowa najbliższe podobieństwo wykazuje z obrazem z Koźla i Bytomia.

                                     

2. Historia obrazu

Obraz powstał prawdopodobnie na przełomie XV/XVI wieku na terenie Śląska lub Małopolski. Nie wiadomo kiedy i w jaki sposób trafił do Brdowa. Pierwsza pisemna wzmianka o obrazie pochodzi z początku XVII wieku. Wtedy po raz pierwszy została spisana legenda o pochodzeniu obrazu, która wiąże wizerunek z bitwą pod Grunwaldem. Według tradycji został on namalowany na życzenie Władysława Jagiełły, a następnie zabrany przez króla na bitwę pod Grunwaldem w 1410 roku. Jagiełło miał modlić się przed obrazem tuż przed rozpoczęciem bitwy z Krzyżakami. Twarz Marii miała zostać namalowana na podobiznę królowej Jadwigii. Do Brdowa obraz miał trafić za pośrednictwem Władysława Warneńczyka, który ufundował tamtejszy klasztor paulinów w 1436 roku, spełniając wolę swego ojca. Brak jest dokumentów potwierdzających tę legendę.

Obraz z Brdowa na przestrzeni wieków był kilkakrotnie konserwowany i przemalowywany. Pierwsze przemalunki wizerunku datowane są na początek XVII wieku. Stan obecny, zbliżony najbardziej do pierwotnego, otrzymał po konserwacji w latach 1996-1998. Jest to dzieło późnogotyckie z cechami nowożytnego malarstwa.

                                     

3. Cuda i łaski

W księdze cudów i łask, znajdującej się w klasztorze, na przestrzeni dziejów spisanych zostało wiele zdarzeń uznanych za cudowne. Pierwsze znane zapisy pochodzą z 1641 roku. Bardzo znamienny cud datowany jest na 1773 rok, gdy za wstawiennictwem Matki Boskiej Brdowskiej miało dokonać się wskrzeszenie 12-letniej dziewczynki z pobliskiej Kłodawy. Wieść o cudzie rozeszła się szerokim echem po okolicy, co miało niewątpliwy wpływ na ożywienie ruchu pielgrzymkowego, który przeradzał się często w masowe procesje. W ten sposób zrodziła się głośna, swego czasu, pielgrzymka z Kłodawy, zapoczątkowana w 1773 roku po cudzie uzdrowienia córki Marcjanny i Józefa Nowińskich. Innym głośnym cudem było uchronienie mieszkańców Izbicy Kujawskiej od epidemii cholery w 1852 r. Ślubowali oni Matce Boskiej Brdowskiej, że jeśli uchroni ich miasteczko od zarazy, wówczas każdego roku będą pielgrzymowali pieszo w hołdzie wdzięczności. Tradycja ta utrzymuje się do dziś.

Otaczany kultem obraz został ukoronowany przez Jana Pawła II na Jasnej Górze 19 czerwca 1983 roku, razem z obrazami ze Stoczka Klasztornego, Zielenic i Lubaczowa.

Jan Paweł II, zwracając się do wielotysięcznej rzeszy pielgrzymów powiedział wówczas:

Użytkownicy również szukali:

...
...
...