Poprzednia

ⓘ Pasmo 60 m




Pasmo 60 m
                                     

ⓘ Pasmo 60 m

Pasmo 60 m jest stosunkowo nowym pasmem amatorskim, dostępnym w niektórych krajach, m.in. w USA, Wielkiej Brytanii, Norwegii, Finlandii, Danii, Irlandii i Islandii.

W większości krajów obowiązuje "kanałowy" przydział pasma. W Stanach Zjednoczonych praca dopuszczona jest tylko w górnej wstędze bocznej. Amatorski sprzęt radiowy produkcji japońskiej lub chińskiej często nie obsługuje tego pasma, ponieważ nie jest ono dostępne w tych krajach. Możliwe jest jednak zmodyfikowanie fabrycznych urządzeń do pracy amatorskiej na tych częstotliwościach zgodnie z warunkami licencji amatorskich.

                                     

1. Propagacja

Rozprzestrzenianie się fal radiowych w paśmie 60 m wykorzystuje trzy odrębne mechanizmy:

  • Fali wypromieniowanej niemal pionowo NVIS – do łączności lokalnych.
  • fali odbitej od jonosfery – wykorzystywana do dalekich łączności;
  • fali przyziemnej;

Globalna komunikacja możliwa jest podczas przechodzenia Gray Line oraz w warunkach nocnych z ponad 70 krajami świata.

Aktualnie w paśmie 60 m czynni są krótkofalowcy z około 90 krajów. Radioamatorzy, którzy nie mają możliwości pracy nadawania, monitorują pasmo i wystawiają raporty ze słyszalności na stronie DX Clustera

Zgodnie z rekomendacją ITU nr SM.1135 – "SINPO and SINPFEMO codes", do wystawiania raportów, zamiast tradycyjnych raportów RST używa się kodów SINPO.

                                     

2.1. Podział pasma i lista kanałów Pasmo 60 m w Wielkiej Brytanii

Ten segment częstotliwości znany jako 60 meters band jest przedmiotem aktywnych badań ze względu na jego właściwości propagacji. W Wielkiej Brytanii badania te znane są pod nazwą Five Megs Experiment.

Istnieje kilka dodatkowych ograniczeń np. niedozwolone jest "łamanie" znaków przez /m radiostacje przenośne lub /mm praca na morzu oraz obowiązuje ograniczenie mocy nadajnika do 200 W PEP. Pasmo to używane jest również do łączności wykorzystujących cyfrowe rodzaje emisji, takie jak PSK31, MFSK, SSTV i Hellschreiber.

W paśmie 60 m aktywne są także radiolatarnie pracujące zmiennymi mocami: GB3RAL IO91IN, GB3WES IO84QN oraz GB3ORK IO89JA.

Instrukcje do pracy w paśmie 60 metrów w Wielkiej Brytanii określone są na stronach RSGB.

Obowiązujące kanały używane do pracy w paśmie 60 metrów w Wielkiej Brytanii:

                                     

2.2. Podział pasma i lista kanałów Pasmo 60 m w USA

Pasmo 60 metrów stało się dostępne dla amerykańskich krótkofalowców w 2003 r. Dozwolona jest praca wyłącznie USB. Zabrania się pracy emisjami cyfrowymi.

Kanały używane do pracy w paśmie 60 metrów w USA:

                                     

2.3. Podział pasma i lista kanałów Pasmo 60 metrów w innych krajach

Stacje irlandzkie otrzymały pozwolenie na pracę w paśmie 60 m na początku 2008 roku. Dopuszczalna szerokość pasma 3 kHz, częstotliwości środkowe 5280 kHz, 5400 kHz, 5405 kHz oraz 5290 kHz tylko dla radiolatarni.

Odnotowano także działalność w paśmie 5 MHz podczas ekspedycji DX w Kenii 5Z4HW, na Wyspie Wniebowstąpienia ZD8I oraz w Rosji, Kolumbii i Meksyku.

Niektóre kraje niechętnie wydają zezwolenia krótkofalowcom na pracę w tym paśmie, a jeśli już to nastąpi, to wyjątkowych przypadkach, po indywidualnych wnioskach na zasadzie drugorzędności i często na czas określony.

                                     

2.4. Podział pasma i lista kanałów Pasmo 60 metrów w Polsce

26 maja 2017 roku weszło w życie Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 24 kwietnia 2017 r. ogłoszone w Dzienniku Ustaw Dz.U. z 2017 r. poz. 920 zmieniające rozporządzenie w sprawie Krajowej Tablicy Przeznaczeń Częstotliwości. Zgodnie z tym rozporządzeniem krótkofalowcy na terenie Polski zgodnie z postanowieniami konferencji WRC-15 otrzymują prawo używania pasma 60 metrów w przedziale częstotliwości od 5351.5 do 5366.5 kHz z dopuszczalną mocą 15 W EIRP na zasadach drugorzędności.