Poprzednia

ⓘ Władimir Szatałow




Władimir Szatałow
                                     

ⓘ Władimir Szatałow

Władimir Aleksandrowicz Szatałow, ros. Владимир Александрович Шаталов – radziecki kosmonauta, Lotnik Kosmonauta ZSRR.

Przed przyjęciem w 1963 roku do oddziału kosmonautów grupa WWS 2 był pilotem w siłach powietrznych byłego ZSRR. W czasie kariery wojskowej pełnił różne funkcje począwszy od pilota-instruktora do zastępcy dowódcy pułku lotniczego. W 1956 roku ukończył Wojskową Akademię Lotniczą obecnie im. J. Gagarina.

Od 10 stycznia 1963 roku rozpoczął przygotowania do udziału w lotach kosmicznych na statkach typu Woschod i Sojuz.

W 1965 roku razem z Jurijem Artiuchinem wchodził w skład trzeciej załogi rezerwowej planowanego na listopad 1965 roku lotu statku Woschod 3. Lot wielokrotnie odkładano i ostatecznie nie doszedł do skutku z uwagi na decyzję o zakończeniu programu Woschod już po dwóch lotach.

W 1966 roku wspólnie z Gieorgijem Bieriegowojem był dublerem załogi podstawowej wyznaczonej do planowanego lotu Woschod 4. Misja miała mieć charakter wojskowy, a planowany czas pobytu kosmonautów na orbicie miał wynieść co najmniej 16 dni. Lot został jednak ostatecznie odwołany w momencie zakończenia programu Woschod.

Po zakończeniu wspomnianego programu Szatałow zaczął przygotowania do lotów na statkach kosmicznych typu Sojuz.

26 października 1968 r. został dublerem G. Bieriegowoja, który udał się w kosmos na statku kosmicznym Sojuz 3.

Pierwszy lot kosmiczny odbył w 1969 roku. 14 stycznia wyruszył w kosmos jako dowódca Sojuza 4. Dzień później na orbicie znalazł się drugi radziecki statek kosmiczny Sojuz 5 z trzyosobową załogą – Borys Wołynow, Aleksiej Jelisiejew i Jewgienij Chrunow. 16 stycznia doszło do połączenia obu statków i dwaj kosmonauci Jelisiejew i Chrunow poprzez otwarty kosmos przeszli na pokład Sojuza 4. Był to manewr wykonany po raz pierwszy w historii załogowych lotów kosmicznych. Wraz ze swoimi kolegami Szatałow wylądował na Ziemi 17 stycznia 1969 roku. Przebywał w kosmosie przez 2 dni 23 godziny 20 minut i 47 sekund. Jego koledzy z załogi o dobę krócej.

Jeszcze w tym samym roku poleciał w kosmos po raz drugi. 11 października był razem z A. Jelisiejewem dublerem załogi Sojuza 6. 12 października również z A. Jelisiejewem oraz P. Kołodinem był dublerem załogi Sojuza 7. W kosmos wystartował 13 października na pokładzie Sojuza 8, razem z A. Jelisiejewem. Oficjalnie został wyznaczony dowódcą grupy radzieckich statków kosmicznych, które wtedy znalazły się w kosmosie. Plan lotu przewidywał połączenie się na orbicie statków Sojuz 7 i Sojuz 8. Z powodu awarii systemów pokładowych jednego ze statków manewru tego nie udało się zrealizować. Szatałow powrócił na Ziemię 18 października po 4 dniach 22 godzinach 50 minutach i 49 sekundach.

Kolejnym etapem kariery kosmonauty były przygotowania do lotów na statkach typu Sojuz i stacji kosmicznej Salut. Swój trzeci lot odbył w 1971 roku. 23 kwietnia wystartował w kosmos na pokładzie Sojuza 10. Był dowódcą misji. Razem z nim poleciał A. Jelisiejew oraz N. Rukawisznikow. Załoga miała połączyć się ze znajdującą się na orbicie pierwszą stacją orbitalną Salut 1, przejść na jej pokład i prowadzić na niej eksperymenty podczas długotrwałego lotu kosmicznego. 24 kwietnia oba obiekty połączyły się w kosmosie. Niestety na skutek awarii kosmonauci nie znaleźli się na pokładzie Saluta i musieli awaryjnie odłączyć się od stacji i niezwłocznie wracać na Ziemię. Lądowanie miało miejsce 25 kwietnia 1971 roku po 1 dniu 23 godzinach 45 minutach i 54 sekundach pobytu w kosmosie.

W sumie Władimir Szatałow spędził w kosmosie podczas swoich trzech lotów 9 dni 21 godzin 57 minut i 30 sekund.

Po zakończeniu swojej ostatniej misji W. Szatałow opuścił oddział kosmonautów i przeszedł do pracy do Centrum Wyszkolenia Kosmonautów im. J. Gagarina.

W latach 1971–1987 pełnił ważną funkcję kierownika przygotowań kosmonautów. Od 1987 roku przez 4 lata do 1991 roku był Naczelnikiem Centrum Wyszkolenia Kosmonautów im. J. Gagarina.

W 1992 roku w randze generała został przeniesiony do rezerwy.

Dwukrotnie otrzymał tytuł Bohatera Związku Radzieckiego, trzykrotnie order Lenina i order Rewolucji Październikowej. Uhonorowany przez Akademię Nauk ZSRR złotym medalem im. K. Ciołkowskiego. FAI Międzynarodowa Federacja Lotnicza przyznała mu dyplom im. W. Komarowa i złoty medal im. J. Gagarina. Wiele medali i odznaczeń otrzymał również w innych krajach. Jego imieniem został nazwany krater na Księżycu.

                                     
  • trzech poprzednich misji Sojuzów. Władimir Szatałow 1 Gieorgij Szonin 1 Gieorgij Dobrowolski 1 Władimir Szatałow 1 Aleksiej Jelisiejew 1 Jewgienij
  • siedmioma kosmonautami na pokładzie przebywały wspólnie na orbicie. Władimir Szatałow 2 - dowódca Aleksiej Jelisiejew 2 - inżynier lotu Andrijan Nikołajew
  • pilotował Władimir Szatałow Następnie po trzydniowym locie 17 stycznia wylądowali na terytorium ZSRR. w dniach 13 18 października 1969 razem z Władimirem Szatałowem
  • kosmicznej świata, Salut 1, umieszczonej na orbicie 19 kwietnia 1971. Władimir Szatałow 3 Aleksiej Jelisiejew 3 Nikołaj Rukawisznikow 1 Aleksiej Leonow
  • kosmonautami na pokładzie. Gieorgij Szonin 1 Walerij Kubasow 1 Władimir Szatałow 2 Aleksiej Jelisiejew 2 Andrijan Nikołajew 2 Gieorgij Grieczko
  • Wołkow 1 - inżynier lotu Wiktor Gorbatko 1 - specjalista misji Władimir Szatałow 2 Aleksiej Jelisiejew 2 Piotr Kołodin 1 Andrijan Nikołajew 2
  • pokładzie statku był Gieorgij Bieriegowoj. Gieorgij Bieriegowoj 1 Władimir Szatałow 1 Boris Wołynow 1 Sojuz 3 pilotowany przez kosmonautę generała
  • Odincow 1963 Nikołaj Kuzniecow 1963 - 1972 Gieorgij Bieriegowoj 1972 - 1987 Władimir Szatałow 1987 - 1991 Piotr Klimuk 1991 - 2001 Wasilij Cyblijew 2001 - 2009 Siergiej
  • Martyniuk, Walerij Wasiljew 1974: Igor Dmitrijew, Jurij Lebiediew, Jurij Szatałow 1975: Siergiej Kapustin, Wiktor Szalimow 1976: Aleksandr Sidielnikow 1978: