Poprzednia

ⓘ Henryk Lisicki




                                     

ⓘ Henryk Lisicki

Henryk Lisicki, pseud. Henryk Szreniawa – polski historyk, publicysta, pisarz polityczny, członek Akademii Umiejętności w Krakowie.

Był synem Antoniego właściciela ziemskiego i Reginy z Seymanów. Uczęszczał do szkoły powszechnej w Szczebrzeszynie, następnie do gimnazjów w Lublinie i Kielcach; w latach 1856-1860 odbył studia rolnicze w Instytucie Agronomicznym w Marymoncie koło Warszawy. Był zdecydowanym przeciwnikiem ruchów wyzwoleńczych, po wybuchu powstania styczniowego wyjechał do Drezna; w latach 1870-1871 mieszkał we Lwowie, następnie w Krakowie, od 1882 w majątku Kalinów.

W poglądach politycznych był bliski ultrakatolickim konserwatystom galicyjskim, potępiał polskie ruchy demokratyczne, stabilizację polityczną widział w absolutystycznych rządach Rosji. Był członkiem Rady Powiatowej w Samborze. Publikował na łamach "Dziennika Poznańskiego”, "Czasu”, "Unii”, "Kwartalnika Historycznego”, "Przeglądu Polskiego”. Opublikował opowiadania Kometa 1868-1869, Błędne ogniki 1870-1871, Serafina 1873.

Do badań historycznych namówił go Ksawery Liske, historyk, profesor Uniwersytetu Lwowskiego, z którym Lisicki współpracował w "Kwartalniku Historycznym”. Interesował się historią powszechną XVIII i XIX wieku, był autorem biografii m.in. Aleksandra Wielopolskiego. W 1891, głównie dzięki rekomendacji Liskego, został członkiem-korespondentem Akademii Umiejętności. Utrzymywał kontakty m.in. z Julianem Klaczką, Stanisławem Koźmianem, Walerianem Kalinką, Stanisławem Tarnowskim. Pod koniec życia ograniczył działalność publicystyczną z powodu ciężkiej choroby gruźlicy.

Opublikował m.in.:

  • Klemens książę Metternich 1884
  • Błędy cesarstwa i jego spadkobierców 1871-1872
  • Antoni Zygmunt Helcel 1882, 2 tomy
  • Skrzynecki i Prądzyński 1891
  • Alfred Książę Windisch-Graetz. Feldmarszałek austryacki 1887
  • Napoleon III i Włochy 1892
  • Aleksander Wielopolski 1878-1879
  • Polityka Austryi podczas trzeciego rozbioru Polski 1891
  • Królestwo Polskie w ostatnim lat dziesiątku 1870-1871
  • Talleyrand 1892

Przygotował do wydania Listy Maryi z Ks. Czartoryskich Ks. Wirtemberskiej do Tadeusza Mostowskiego 1885. Był żonaty z Anną z Mycielskich, publicystką muzyczną, autorką szkiców o kompozytorach i śpiewakach XIX-wiecznych, córką hrabiego Józefa Mycielskiego i Karoliny z Wodzickich pisarki. Szwagrem Lisickiego był Franciszek Mycielski, ziemianin, działacz społeczny.