Poprzednia

ⓘ Mantelzak




                                     

ⓘ Mantelzak

Mantelzak – specjalnego kształtu pojemnik troczony do tylnego łęku siodła wojskowego w XVIII i XIX wieku. Wykonywany był zazwyczaj z sukna w barwach munduru lub jego wyłogów. W okresie wojen napoleońskich stały element wyposażenia wszystkich oddziałów konnicy armii wszystkich walczących stron.

Mantelzak służył do przewożenia zwinętego płaszcza kawalerzysty i innych przedmiotów osobistego użytku. W formacjach liniowych na bocznych krawędziach umieszczano najczęściej cyfrę pułkową, w formacjach gwardyjskich pojawiał się zazwyczaj inicjał władcy, haftowany nicią białą lub żółtą dla szeregowych i podoficerów, bądź srebrną lub złotą dla oficerów. W kawalerii Księstwa Warszawskiego i okresu powstania listopadowego obowiązywały kolory biały/srebrny dla oddziałów polskich i żółte/złote dla litewskich. Białe/srebrne obramowania mantelzaków nosili, między innymi, szwoleżerowie gwardii cesarskiej, którzy monogram cesarski mieli wyhaftowany na bogatych, granatowych czaprakach.

Znacznie rzadziej pojawiały się mantelzaki o przekroju kwadratu lub prostopadłościanu. W pułkach kawalerii II Rzeczypospolitej mantelzak zastąpił zwinięty i przytroczony do łęku skórzanymi pasami koc.

                                     
  • tyłu. Płaszcz był na tyle obszerny, że zapewniał osłonę mantelzaka i zadu końskiego. Szary mantelzak zapinano na sześć guzików, ładownica wykonana z czarnej

Użytkownicy również szukali:

...
...
...