Poprzednia

ⓘ Kamienica pod Koroną w Poznaniu




Kamienica pod Koroną w Poznaniu
                                     

ⓘ Kamienica pod Koroną w Poznaniu

Kamienica pod Koroną – zabytkowa, neorenesansowa kamienica w Poznaniu, stanowiąca jeden z elementów neorenesansowego programu zabudowy Rynku Wildeckiego z początku XX wieku.

Dom znajduje się przy ul. Górna Wilda 107 i został z budowany w 1904, w ramach procesu regulacji i urbanizacji Wildy, włączonej do Poznania w 1900. Należy do najlepszych w Poznaniu zastosowań stylu neorenesansowego.

Fasada kamienicy jest przełamana i dostosowana do biegu pierzei Rynku oraz ulicy w tym miejscu. Dominantą obiektu jest neorenesansowy, monumentalny szczyt, wieżyczka i loggie w centrum. Całość zdobi ornament okuciowy, charakterystyczny dla zdobnictwa renesansowego. Nad jednym z wejść umieszczono koronę, co wiązało się z nazwą apteki, zlokalizowanej w części parterowej do dziś jest to jedna z najstarszych działających aptek w mieście.

Kamienica pod Koroną jest jednym z monumentalnych obiektów w stylu neorenesansowym przy Rynku Wildeckim. Z pozostałych najważniejsze to:

  • Dom Starców obecnie część Politechniki, sierpień 1909, architekt Fritz Teubner.
  • Państwowa Wyższa Szkoła Budowy Maszyn Königlische Höhene Maschinenbauschule, obecnie rektorat Politechniki, 1907, architekt Adolf F. Binder,
  • Kościół Maryi Królowej, dawniej św. Mateusza, 1904 – 1907, architekt Oskar Hossfeld,

Budynek sąsiaduje bezpośrednio z postmodernistyczną siedzibą Regionalnego Oddziału Detalicznego PKO BP, zbudowaną po 1994.