Poprzednia

ⓘ Confederate States Navy




Confederate States Navy
                                     

ⓘ Confederate States Navy

Marynarka Wojenna Stanów Skonfederowanych – morska gałąź sił zbrojnych Skonfederowanych Stanów Ameryki, utworzona aktem Kongresu z dnia 21 lutego 1861. Odpowiedzialna była za działania morskie podczas wojny secesyjnej – obronę portów Południa i nieprzerwanej wymiany handlowej z Europą oraz potyczki i łupienie floty handlowej Unii.

Dla okrętów marynarki wojennej Stanów Skonfederowanych używany był skrótowiec CSS Confederate States Ship.

                                     

1. Organizacja

Między początkiem wojny, a wiosną 1862 r. 32 komandorów, 54 kapitanów, 76 podporuczników oraz 2011 marynarzy zrezygnowało ze służby w Marynarce Wojennej Stanów Zjednoczonych, aby przejść na stronę Południa. Razem marynarka Konfederacji liczyła:

  • 380 podporuczników
  • 7 admirałów
  • 1 głównego inżyniera
  • 101 komandorów
  • 96 asystentów rachmistrzów
  • 219 asystentów chirurgów
  • 89 rachmistrzów
  • 300 poruczników
  • 130 inżynierów
  • 350 bosmanów
  • 104 chirurgów
  • 130 kapitanów

Administracja

Do 20 lipca 1861 r., rząd Konfederatów ustanowił następujące stanowiska administracyjne:

  • Chirurg W. A. W. Spottswood – Biuro Medycyny i Chirurgii
  • Kapitan George Minor – Szef Kwatermistrzostwa oraz Hydrografii
  • Komandor Samuel Barron – Szef Biura Rozkazów
  • Edward Tidball – Główny Urzędnik
  • Rachmistrz John DeBree – Szef Rachuby i Umundurowania
  • Stephen Mallory – Sekretarz Marynarki Wojennej
                                     

2. Rangi i umundurowanie

Pierwsze mundury były szyte z ciemnoniebieskiego materiału i ozdabiane insygniami szarż według południowego stylu odznaczenia na kołnierzykach i mankietach. Regulacje wprowadzone w 1862 roku wymogły zmianę koloru na stalowoszary z czarnymi, jedwabnymi lampasami. Szyte były także w kolorach szarym i jasnoszarym dla kadetów. Podoficerowie nosili nieregulaminowe umundurowanie lub nawet ubrania cywilne.