Poprzednia

ⓘ Diatonika




                                     

ⓘ Diatonika

Diatonika - pojęcie z języka greckiego, oznaczające w muzyce zasadę oparcia jej przebiegu wyłącznie na dźwiękach jednej skali diatonicznej.

Przeciwieństwo chromatyki, gdzie podstawową zasadą jest podwyższanie i obniżanie dźwięków skali diatonicznej za pomocą znaków chromatycznych.

                                     
  • przeobrażonej Arvo Pärt, Paweł Szymański Rehabilitacja konsonansów i melodii Diatonika Częsta powtarzalność motywów lub akordów jak w minimalizmie Długo trwające
  • brzmieniowym. Harmonika, wzorowana na zdobyczach R. Wagnera, przekracza ramy diatoniki obfitując w układy oparte na nowych zasadach formalnych. błyskotliwa instrumentacja
  • zakłócający diatonikę symbol fałszu, obłudy, także smutku, bólu i żałości, passus duriusculus - interwał chromatyczny zakłócający diatonikę exclamatio
  • podstawowym f jest tu znacznie bardziej intuicyjne. Ułatwienie palcowania dla diatoniki przekłada się jednak na trudności z palcowaniem w chromatyce. Flety niemieckie