Poprzednia

ⓘ Lekarz weterynarii




Lekarz weterynarii
                                     

ⓘ Lekarz weterynarii

Lekarz weterynarii – przedstawiciel jednej z trzech nauk lekarskich. W Polsce tytuł zawodowy lekarza weterynarii posiadają osoby, które ukończyły jednolite studia magisterskie na kierunku weterynaria. Prawo do wykonywania zawodu lekarza weterynarii w Polsce nadaje okręgową izbę lekarsko-weterynaryjną. Lekarze weterynarii mają uprawnienia m.in. do badania i leczenia zwierząt oraz do kontroli środków spożywczych pochodzenia zwierzęcego.

                                     

1. Zadania lekarza weterynarii

Do uprawnień lekarza weterynarii należy:

  • udzielanie porad i konsultacji
  • rozpoznawanie, zapobieganie i zwalczanie chorób zwierząt
  • wykonywanie detalicznego obrotu produktami leczniczymi weterynaryjnymi, paszami leczniczymi oraz wyrobami medycznymi przeznaczonymi dla zwierząt, na zasadach określonych w odrębnych przepisach
  • leczenie zwierząt
  • wypisywanie recept lekarskich na leki gotowe, apteczne czy też leki recepturowe przeznaczone dla zwierząt
  • wykonywanie badań laboratoryjnych i innych badań diagnostycznych
  • usypianie zwierząt, jeśli uzna, że choroba, na którą te cierpi jest nieuleczalna, bądź uleczenie jej będzie dla zwierzęcia zbyt dużym cierpieniem.
  • badanie stanu zdrowia zwierząt
  • wykonywanie czynności związanych z określeniem zdolności rozrodczych zwierząt i ich zaburzeń oraz biotechniką rozrodu
  • wydawanie opinii i orzeczeń
  • pielęgnacja zwierząt

Aby wykonywać pracę lekarza weterynarii, trzeba oprócz ukończonych studiów wyższych na danym kierunku, uzyskać prawo wykonywania zawodu, które na wniosek zainteresowanego wydaje właściwa dla miejsca zamieszkania okręgowa rada lekarsko-weterynaryjna. W Polsce zawód lekarza weterynarii podlega Ustawie o zawodzie lekarza weterynarii.

W pracy lekarza weterynarii, oprócz wiedzy zdobytej na studiach, ważne są odpowiednie predyspozycje osobowościowe, zwłaszcza u lekarzy zajmujących się leczeniem małych zwierząt domowych, jak psy i koty. Praca w lecznicach weterynaryjnych związana jest z dużym kontaktem z właścicielami zwierząt, którzy muszą zaufać weterynarzowi i współpracować z nim podczas leczenia zwierzęcia.

                                     

2. Tekst Przyrzeczenia Lekarza Weterynarii

Jest to tekst będący integralną częścią Kodeksu Etyki Lekarza Weterynarii.

Treść przysięgi "Jako lekarz weterynarii przyrzekam, że w zgodzie z mym powołaniem, w trakcie pełnienia obowiązków zawodowych będę postępował sumiennie i zgodnie z aktualną wiedzą weterynaryjną, strzegł godności zawodu, przyczyniał się w miarę możliwości do postępu nauk weterynaryjnych, a także wykonywał obowiązki wynikające z przepisów prawa oraz zasad Kodeksu Etyki Lekarza Weterynarii."
                                     

3. Historia zawodu

Za pierwszego w historii lekarza weterynarii uważa się Urlugaledinna, wymienianego w zapiskach sprzed 3000 p.n.e. z Mezopotamii jako osoby leczącej zwierzęta. Kolejnych przełomów w tej dziedzinie dokonywali również i pionierzy medycyny – jak Hipokrates, czy filozofowie jak Arystoteles, czy też wynalazcy jak John Boyd Dunlop. Pierwsza lecznica dla zwierząt powstała w III w. p.n.e. w Indiach za panowania króla Aśoki. Przełomowymi były również średniowieczne dzieła: Canon medicinae Avicenny czy Anatomia del cavallo Carlo Ruiniego.

Najstarszą książką weterynaryjną w języku polskim jest Sprawa a lekarstwa końskie przez Conrada, królewskiego kowala, doświadczone: nowo s pilnosczią przełożone, a najpierwej o poznaniu konia, prawdopodobnie przetłumaczona z języka czeskiego.

Za patrona lekarzy weterynarii uważany jest w Polsce św. Eligiusz.

                                     

4. Kształcenie lekarzy weterynarii w Polsce

Medycyna weterynaryjna nauczana jest w Polsce wyłącznie w formie studiów jednolitych trwających 5.5 roku wyjątek od Deklaracji Bolońskiej, które kończą się nadaniem tytułu lekarza weterynarii równorzędnego z tytułem zawodowym magistra. Uprawnienia do kształcenia lekarzy weterynarii posiadają uczelnie:

  • Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie, Wydział Medycyny Weterynaryjnej
  • Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, Instytut Medycyny Weterynaryjnej
  • Uniwersyteckie Centrum Medycyny Weterynaryjnej UJ-UR w Krakowie
  • Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, Wydział Medycyny Weterynaryjnej
  • Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie, Wydział Medycyny Weterynaryjnej
  • Uniwersytet Przyrodniczy we Wrocławiu, Wydział Medycyny Weterynaryjnej
  • Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu Wydział Medycyny Weterynaryjnej i Nauk o Zwierzętach
                                     

5. Specjalizacje lekarsko-weterynaryjne

Tytuł specjalisty w danej dziedzinie weterynarii nadaje się lekarzowi weterynarii, który:

  • ukończył szkolenie specjalizacyjne według programu ustalonego dla danej specjalności,
  • wykonywał przez co najmniej dwa lata zawód lekarza weterynarii,
  • zdał egzamin specjalizacyjny.

Specjalizację przyznaje Komisja do Spraw Specjalizacji Lekarzy Weterynarii

Obecnie specjalizacje weterynaryjne prowadzone są przez:

  • Wydział Medycyny Weterynaryjnej Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego w Olsztynie
  • Wydział Medycyny Weterynaryjnej SGGW w Warszawie.
  • Weterynaryjne Centrum Kształcenia Podyplomowego Państwowego Instytutu Weterynaryjnego w Puławach
  • Wydział Medycyny Weterynaryjnej UP w Lublinie
  • Wydział Medycyny Weterynaryjnej UP we Wrocławiu

Dziedziny, z których lekarz weterynarii może otrzymać specjalizację:

  • Weterynaryjna diagnostyka laboratoryjna
  • Choroby trzody chlewnej
  • Choroby psów i kotów
  • Choroby owadów użytkowych
  • Choroby zwierząt nieudomowionych
  • Choroby przeżuwaczy
  • Higiena zwierząt rzeźnych i żywności pochodzenia zwierzęcego
  • Epizootiologia i administracja weterynaryjna
  • Choroby ryb
  • Choroby zwierząt futerkowych
  • Prewencja weterynaryjna i higiena pasz
  • Radiologia weterynaryjna
  • Choroby koni
  • Choroby drobiu oraz ptaków ozdobnych
  • Rozród zwierząt
  • Chirurgia weterynaryjna
  • Użytkowanie i patologia zwierząt laboratoryjnych