Poprzednia

ⓘ Przystanie kajakarskie w Bydgoszczy




Przystanie kajakarskie w Bydgoszczy
                                     

ⓘ Przystanie kajakarskie w Bydgoszczy

Bydgoszcz słynna z tego, że tutaj kończy się szlak turystyczno-kajakowy Brdy, położona wśród rzek i kanałów Bydgoskiego Węzła Wodnego, jest predestynowana do rozwoju kajakarstwa sportowego. Kajakarstwo w formie masowej zaistniało w Bydgoszczy w 1931 r., kiedy to na zlecenie Kuratorium Okręgu Szkolnego Poznańskiego młodzież szkolna pobudowała w ramach tzw. robót ręcznych 20 kajaków, a dalszych 25 było w budowie. Uroczystość spuszczenia na wody sprzętu odbyła się na przystani KW "Gryf "21 czerwca 1931 r. W latach 1931–1933 rosła w szybkim tempie ilość kajakarzy i sprzętu wodnego. Poszukiwano miejsc do przechowywania kajaków; wykorzystywano do tego m.in. przystanie wioślarskie, których w Bydgoszczy do 1938 r. powstało 11.

W kajakarstwie wyczynowym największą rolę w okresie międzywojennym odgrywał Klub Sportowy "Wodnik”, rozwijający zarówno kajakarstwo regatowe, jak i turystyczne. Klub ten zorganizował w roku 1936 kajakowe zawody o mistrzostwo Brdy na trasie Koronowo-Bydgoszcz. W 1937 r. stanęły w nich do współzawodnictwa 84 załogi z całego kraju.

15 grudnia 1935 roku powstał Pomorski Okręgowy Związek Kajakowy z siedzibą w Bydgoszczy, którego ster przejął w następnym roku red. Stanisław Strąbski, działacz i prezes BKS Wodnik. Okręg organizował doroczne regaty na trasie Bydgoszcz-Łęgnowo. Spośród innych klubów posiadających sekcje kajakowe można wymienić m.in. 16 Drużynę Żeglarską ZHP, która w 1935 r. posiadała 26 kajaków żaglowych, turystycznych i wyścigowych.

Pierwsze regaty kajakowe o mistrzostwo Pomorza odbyły się na torze w Brdyujściu 17 lipca 1932 r. razem z regatami żeglarskimi. W 1936 r. powstała przystań na Wyspie Młyńskiej, którą wykorzystywali zarówno wioślarze, jak i kajakarze. Rok później BKS Wodnik zbudował przystań na terenie przyległym do KS Pocztowego PW. Bydgoszcz stała się największym ośrodkiem kajakowym w kraju, z uwagi na infrastukturę do uprawiania tego sportu oraz sukcesy na arenie krajowej.

W 1945 r. powołano w Bydgoszczy Polski Związek Kajakowy równocześnie z Krakowem. Jego zorganizowanie było dziełem działacza sportu kajakowego, członka BKS Wodnik Witolda Borowskiego. 12 sierpnia 1945 r. odbyły się w Bydgoszczy pierwsze po II wojnie światowej kajakowe mistrzostwa Polski.

Klub Sportowy "Wodnik” rozwijał działalność aż do reorganizacji sportu polskiego w 1949 r. Kontynuatorem tej działalności od 1955 r. było Towarzystwo Sportowe "Gwiazda”. Kajakarze bydgoscy odnosili sukcesy od 1950 r., kiedy sięgnęli po tytuł mistrzów Pomorza. W latach 1951–1965 duże sukcesy odnosiła bydgoska kajakarka Daniela Walkowiak-Pilecka. Startowała na trzech olimpiadach: Melbourne 1956 IV miejsce w jedynkach, Rzymie 1960 brązowy medal w jedynce VI miejsce w dwójce, Tokio 1964 VII miejsce w finale. Zdobyła 32 tytuły mistrzyni Polski we wszystkich kategoriach łodzi kajakowych kolejno: w bydgoskim "Ogniwie”, "Gwieździe, w warszawskiej "Sparcie” i bydgoskim "Zawiszy”.

W latach 70. XX w. działały w Bydgoszczy następujące kluby kajakarskie:

  • KS "Łączność”, rozwijał głównie kajakarstwo młodzieżowe,
  • KS "Astoria” od 1953 r.
  • WKS "Zawisza” od 1952 r., w latach 1954–1956 i 1960–1966 zdobył 37 tytułów mistrza kraju, był również wielokrotnie drużynowym mistrzem Polski

Największe sukcesy w kajakarstwie sportowym w Bydgoszczy po 1970 r. odnosił Klub Sportowy "Astoria”. Od 1975 roku pierwsze medale zaczął zdobywać jeden z najlepszych zawodników w historii klubu – Zdzisław Szubski. Zdobywał medale na mistrzostwach świata: brąz w Sofii 1977, srebro w Belgradzie 1978, Duisburgu 1979 i Nottingham 1981. Siódme miejsce zajął na Igrzyskach Olimpijskich w Moskwie 1980. W 1985 r. pobił rekord Guinnessa przepływając kajakiem non stop Wisłę od Oświęcimia do Westerplatte 968 km w czasie 126 godzin i 55 min. W 1986 r. zwyciężył w pięciu międzynarodowych maratonach kajakowych.

Następcą Zdzisława Szubskiego został Dariusz Białkowski, brązowy medalista olimpijski z Barcelony 1992 i Sydney 2000, mistrzostw świata w Duisburgu 1995, 1997, olimpijczyk z Atlanty 1996 i Aten 2004.

Kolejni medaliści olimpijscy z Bydgoszczy to:

  • Beata Mikołajczyk UKS "Kopernik” – srebro na olimpiadzie w Pekinie 2008.
  • Iwan Klementiew WKS "Zawisza” – srebro na olimpiadzie w Atlancie 1996,
  • Maciej Freimut WKS "Zawisza” – srebro na olimpiadzie w Barcelonie 1992,

Najważniejsze miejskie kluby, które odnoszą sukcesy w regatach krajowych i międzynarodowych to KS "Astoria”, WKS "Zawisza” i UKS "Kopernik”.

                                     

1. Przystanie

Obecnie kajakarstwo uprawia się w Bydgoszczy głównie na rzece Brdzie oraz torze regatowym. W 2012 r. istniały w Bydgoszczy następujące przystanie kajakarskie:

  • Przystań UKS "Kopernik” – ul. Babia Wieś 3. Obiekt znajdujący się naprzeciw ul. Uroczej został zbudowany w 1936 r. dla powstałej w 1931 r. Okręgowej Sekcji Wodnej Pocztowego Przysposobienia Wojskowego. Po II wojnie światowej nadal należał do pocztowców zrzeszonych w KS "Łączność”. Od 2006 r. należy do Uczniowskiego Klubu Sportowego "Kopernik” działającego przy Pałacu Młodzieży. W 2009 r. wykonano remont obiektu, m.in. przyłączenie do sieci kanalizacyjnej, budowę siłowni z ergometrem. Do UKS "Kopernik” należy srebrna medalistka olimpijska z Pekinu 2008 Beata Mikołajczyk.
  • Przystań CWZS Zawisza na torze regatowym w Brdyujściu ul. Witebska 18, częściowo udostępniona do użytku publicznego.
  • Przystań Wodna WKS "Zawisza” – ul. Mennica 12. Przystań sekcji wioślarskiej i kajakarskiej klubu, położona na Wyspie Młyńskiej patrz Przystanie wioślarskie w Bydgoszczy. W latach 2010-2012 realizowano nową przystań w ramach kompleksu turystycznej przystani jachtowej na Wyspie Młyńskiej. Budowa ta odbyła się w ramach Programu Rewitalizacji i Rozwoju Bydgoskiego Węzła Wodnego. Po zakończeniu prac budowlanych przystań zostanie częściowo udostępniona mieszkańcom miasta.
  • Przystań TKKF "Orzeł” ul. Nadrzeczna 2 otwarta do użytku publicznego. Korzysta z niej Stowarzyszenie Promocji Turystyki Krajowej "Orzeł", zrzeszające miłośników kajakarstwa turystycznego.
  • Przystań UKS "Kormoran" ul. Toruńska 157, nie udostępniona do użytku publicznego.
  • Przystań na torze regatowym ul. Witebska 23 w gestii hali sportowo-widowiskowej "Łuczniczka", nie udostępniona do użytku publicznego.
  • Przystań Pałacu Młodzieży – ul. Babia Wieś 5. Obiekt powstał w 1927 r. przy Miejskim Gimnazjum Męskim im. Mikołaja Kopernika. Obecny drewniany szałas wioślarski został zbudowany w 1936 r. Od lat 70. XX w. stanica należy do Pałacu Młodzieży. 19 listopada 1993 r. obiekt został wpisany do rejestru zabytków nr rej. A/386/1.
  • Klub WTS "Astoria" ul. Królowej Jadwigi 23 Klub kajakarski.