Poprzednia

ⓘ Reinhold Frank




Reinhold Frank
                                     

ⓘ Reinhold Frank

Reinhold Frank – niemiecki prawnik, polityk katolickiej partii Zentrum. Opozycjonista, zaangażowany w antynazistowską działalność konspiracyjną, m.in. w przypadku powodzenia zamachu z 20 lipca 1944 na Adolfa Hitlera, miał objąć wysokie stanowisko w strukturach nowych władz Badenii. Aresztowany, skazany na śmierć przez nazistowski Trybunał Ludowy, stracony w więzieniu Plötzensee.

                                     

1. Życiorys

Reinhold Frank dorastał w rodzinie o silnych tradycjach katolickich. Obok swojej siostry bliźniaczki był najmłodszym z siedmiorga rodzeństwa. Uczęszczał do szkoły katolickiej w Sigmaringen. Po wybuchu I wojny światowej zgłosił się ochotniczo do służby na froncie. Po powrocie podjął studia prawnicze na uniwersytecie we Fryburgu Bryzgowijskim. Był członkiem katolickiej korporacji akademickiej we Fryburgu Bryzgowijskim K.D.St.V. Arminia zrzeszonej w Cartellverband.

Po okresie aplikacji prowadził wraz z Franzem Xaverem Honoldem 1881–1939 kancelarię prawną w Karlsruhe. W 1932 poślubił Annemarie Werner, z którą miał czworo dzieci: Hermanna, Agnes, Klausa i Evemarię.

                                     

1.1. Życiorys Działalność opozycyjna

W 1933, po dojściu Hitlera do władzy, Frank wstąpił do katolickiej partii Zentrum niem. Deutsche Zentrumspartei i przez 10 miesięcy zasiadał w radzie miejskiej, aż do jej rozwiązania przez narodowych socjalistów. W owym okresie skupił wokół siebie grupę opozycyjnie nastawionych członków Zentrum, którzy podobnie jak Frank odrzucali doktrynę narodowo-socjalistyczną z powodu przekonań chrześcijańskich. Spotkania opozycjonistów odbywały się w domu Honolda przy Hoffstrasse 2. Jednocześnie, specjalizująca się dotychczas kancelaria Franka i Honolda, zaczęła coraz częściej prowadzić sprawy polityczne. Frank wielokrotnie reprezentował prześladowanych za przynależność polityczną czy religijną, m.in. socjaldemokratów i księży rzymsko-katolickich, oskarżonych o krytyczne wypowiedzi na temat narodowego socjalizmu. Występował również w obronie alzackich bojowników ruchu oporu. W związku z prowadzonymi sprawami często jeździł do Berlina, gdzie występował przed Trybunałem Ludowym.

Poprzez Honolda Frank poznał byłego prezydenta Wirtembergii Eugena Bolza, który w lutym 1943 skontaktował Franka z Carlem Friedrichem Goerdelerem. Frank zadeklarował, w przypadku powodzenia zamachu z 20 lipca 1944 na Adolfa Hitlera, gotowość objęcia czołowego stanowiska w przyszłych władzach Badenii. Jego nazwisko figurowało obok Albrechta Fischera na liście polityków i doradców, którzy mieli za zadanie wspierać dowódców wojskowych poszczególnych okręgów wojskowych niem. Wehrkreis w dniu zamachu. Sam Frank, podobnie jak wielu innych cywili, których nazwiska znajdowały się na liście, nie był wtajemniczony w detale zamachu.

20 lipca 1944, w dniu nieudanego zamachu na Adolfa Hitlera, Frank przebywał w Berlinie w związku z prowadzoną przez niego obroną przez Trybunałem Ludowym. Został aresztowany po powrocie do Karlsruhe i przetransportowany z powrotem do Berlina. 12 stycznia 1945 Trybunał Ludowy niem. Volksgerichtshof skazał go na śmierć. Frank został stracony 23 stycznia 1945 w więzieniu Plötzensee wraz z Helmutem Jamesem von Moltke, Theodorem Haubachem, Franzem Sperrem, Mikołajem Grossem, Eugenem Bolzem i Erwinem Planckiem.

                                     

2. Pamięć o Franku

  • Na głównym cmentarzu w Karlsruhe znajduje się tablica upamiętniająca Reinholda Franka
  • Przy ulicy Reinholda Franka w Karlsruhe znajduje się lokalna Izba Prawnicza;
  • Corocznie, w okolicach 20 lipca, władze miasta Karlsruhe a do 2009 także władze miasta Rastatt, archiwum federalne i Uniwersytet w Karlsruhe organizują wykład upamiętniający działalność Reinholda Franka.
  • Realschule w Ostrach nosi imię Reinholda Franka;
                                     

3. Literatura dodatkowa

  • Detlev Fischer: Anwälte im Widerstand gegen das NS-Regime. RuP, 2002.
  • Reinhold Frank zum fünfzigsten Todestag. Karlsruhe: Stadtarchiv Karlsruhe, 1995.
  • Michael Kißener: Der Widerstandskreis um den Karlsruher Rechtsanwalt Reinhold Frank, Vortrag anlässlich des wissenschaftlichen Symposiums im Rahmen der 12. Europäischen Kulturtage. Karlsruhe: 1994.
  • Horst Rehberger: Reinhold Frank. Rechtsanwalt in Karlsruhe. W: Michael Bosch, Wolfgang Niess: Der Widerstand im deutschen Südwesten 1933–1945. Stuttgart: 1984.
  • Uwe Schellinger: Dr. Reinhold Frank 1896–1945. W: H. von Moll wyd.: Zeugen für Christus. Das deutsche Martyrologium des 20. Jahrhunderts. Paderborn: 1999.
                                     
  • Buddy Helm perkusja Myrna Matthews - śpiew Bernie Mysior gitara basowa Reinhold Press gitara basowa Bob Rafkin gitara Denny Randell klawisze Lisa
  • Dejan Pejović Gucza Pojedynek na trąbki Tom Tykwer, Johnny Klimek i Reinhold Heil Pachnidło Uli Hanisch za scenografię do filmu Pachnidło Jörg Höhne
  • startowali między innymi Fritz Morzik zwycięzca poprzedniego Challenge Reinhold Poss i Robert Lusser, w ekipie brytyjskiej Hubert Broad zdobywca 2. miejsca
  • był dwunasty. Na tych samych mistrzostwach reprezentanci NRD w składzie: Frank Sauerbrey, Manfred Deckert, Klaus Ostwald i Jens WeiSflog wywalczyli brązowe
  • Jerzy Ogórek 12 4 Roman Kłoda 10 1, Leopold Sobierad Sobiehardt 8 2 Reinhold Dreszer 7 0, Ernest Koszecki 12 3 Jerzy Kierot 5 0, Antoni Herman 14 7
  • Justin Reżyseria i scenariusz: Tom Tykwer Muzyka: Reinhold Heil, Johnny Klimek i Tom Tykwer Zdjęcia: Frank Griebe Montaż: Mathilde Bonnefoy Obsada: Natalie
  • Jakob, Paul Janes, Stanislaus Kobierski, Willibald KreS, Ernst Lehner, Reinhold Münzenberg, Rudolf Noack, Hans Schwartz, Otto Siffling, Josef Streb, Fritz

Użytkownicy również szukali:

...
...
...