Poprzednia

ⓘ Andrzej Jeż




Andrzej Jeż
                                     

ⓘ Andrzej Jeż

Andrzej Jeż – polski duchowny rzymskokatolicki, doktor nauk teologicznych, biskup pomocniczy tarnowski w latach 2009–2012, biskup diecezjalny tarnowski od 2012.

                                     

1. Życiorys

Urodził się 3 maja 1963 w Limanowej. Kształcił się w miejscowym Liceum Ogólnokształcącym, w 1982 złożył egzamin dojrzałości. W latach 1982–1988 studiował w Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie. 12 czerwca 1988 został wyświęcony na prezbitera przez arcybiskupa Jerzego Ablewicza, biskupa diecezjalnego tarnowskiego. W latach 1993–1995 odbył studia specjalistyczne w zakresie homiletyki na Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, które ukończył ze stopniem licencjata. Następnie przebywał na rocznym stypendium naukowym na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim w Rzymie. W 2002 na Wydziale Teologicznym Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie uzyskał doktorat z teologii dogmatycznej na podstawie dysertacji Christus Communicator. Próba zbudowania modelu chrystologicznego w oparciu o teorię komunikacji interpersonalnej, napisanej pod kierunkiem Stanisława Budzika.

Pracował jako wikariusz w parafiach w Krościenku nad Dunajcem 1988–1991 i w Wierzchosławicach 1991–1993. W 2004 został proboszczem parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski w Tarnowie. W tym czasie objął funkcję dziekana dekanatu Tarnów – Zachód i wszedł w skład diecezjalnej rady ds. formacji duchowieństwa. W 2007 został przeniesiony na urząd proboszcza parafii św. Małgorzaty w Nowym Sączu. Na tym stanowisku został dziekanem dekanatu Nowy Sącz – Centrum, wszedł w skład diecezjalnej rady duszpasterskiej, a także został ustanowiony kanonikiem gremialnym i prepozytem kapituły kolegiackiej w Nowym Sączu.

W 1996 został ojcem duchownym w Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie, w latach 1999–2007 wykładał w nim homiletykę.

20 października 2009 papież Benedykt XVI mianował go biskupem pomocniczym diecezji tarnowskiej ze stolicą tytularną Tigillava. Święcenia biskupie otrzymał 28 listopada 2009 w bazylice kolegiackiej św. Małgorzaty w Nowym Sączu. Głównym konsekratorem był biskup diecezjalny tarnowski Wiktor Skworc, a współkonsekratorami kardynał Stanisław Dziwisz, arcybiskup metropolita krakowski, i arcybiskup Józef Kowalczyk, nuncjusz apostolski w Polsce. Jako dewizę biskupią przyjął słowa "Ad laudem Trinitatis et Deiparae ” Na chwałę Trójcy Świętej i Bogarodzicy. Pełnił funkcję wikariusza generalnego diecezji i sprawował urząd moderatora kurii diecezjalnej.

12 maja 2012 papież Benedykt XVI mianował go biskupem diecezjalnym diecezji tarnowskiej. 15 czerwca 2012 kanonicznie objął diecezję, a następnie odbył ingres do tarnowskiej bazyliki katedralnej. W 2016 zwołał V synod diecezjalny.

W strukturach Konferencji Episkopatu Polski został członkiem Komisji Charytatywnej, Komisji ds. Misji i Komisji Maryjnej.

Konsekrował biskupów pomocniczych tarnowskich: Jana Piotrowskiego 2014, Stanisława Salaterskiego 2014 i Leszka Leszkiewicza 2016, a także asystował w konsekracji biskupa Bouar Mirosława Gucwy 2018.