Poprzednia

ⓘ Astrofotografia




Astrofotografia
                                     

ⓘ Astrofotografia

Astrofotografia – dziedzina fotografii, która zajmuje się zdjęciami sfery niebieskiej oraz wszystkich występujących na niej obiektów, takich jak np. planety, galaktyki czy mgławice. Astrofotografię wykorzystuje się często, by ujrzeć obiekty zbyt słabe do oglądania gołym okiem bądź za pomocą niewielkich teleskopów. Zastosowanie długiego czasu ekspozycji umożliwia zebranie na jednej kliszy fotograficznej lub innym elemencie światłoczułym wszystkich fotonów padających z danego obszaru nieba nawet przez kilka godzin. Utrzymanie bardzo dokładnego ustawienia aparatu wymaga użycia solidnego statywu i montażu, połączonego z precyzyjnym napędem zegarowym.

                                     

1. Historia

Pionierem astrofotografii był John William Draper, który wykonał fotografię Księżyca w 1840 roku. Następnie jego syn, Henry Draper, w 1880 r. jako pierwszy sfotografował obiekt pozasłoneczny – Wielką Mgławicę w Orionie. Od początku lat 90. XX wieku coraz więcej, zarówno amatorów, jak i profesjonalnych astrofotografów zamienia tradycyjne aparaty na matryce CCD, charakteryzujące się m.in. zwiększoną czułością.

                                     

2. Wzory przydatne w astrofotografii

Pole widzenia rejestratora obrazu aparatu, kamery

α = 2 arctg ⁡ d 2 f, {\displaystyle \alpha =2\operatorname {arctg} {\frac {d}{2f}},}

gdzie d {\displaystyle d} jest długością boku detektora, a f {\displaystyle f} – ogniskową.

Długość śladu zakreślanego przez gwiazdę, fotografując nieruchomym aparatem

L = t 86164 2 π f cos ⁡ δ, {\displaystyle L={\frac {t}{86164}}2\pi f\cos \delta,}

gdzie t {\displaystyle t} jest czasem naświetlania w sekundach, f {\displaystyle f} ogniskową, a δ {\displaystyle \delta } deklinacją gwiazdy. Jednostka otrzymanej długości śladu L {\displaystyle L} odpowiada jednostce określającej ogniskową. Chcąc uzyskać przesunięcie mniejsze od wielkości pojedynczego piksela, należy zastosować czas krótszy, niż

t < 86164 L 2 π f cos ⁡ δ. {\displaystyle t