Poprzednia

ⓘ Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Floriana w Wąchocku




Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Floriana w Wąchocku
                                     

ⓘ Parafia Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Floriana w Wąchocku

Parafia wąchocka położona jest w północnej części woj. świętokrzyskiego. Swym zasięgiem obejmuje gminę Wąchock oraz dzięki kościołowi filialnemu w Marcinkowie także wschodnią część skarżyskich Łyżew. Ze względu na administrację kościelną parafia Wniebowzięcia NMP i św. Floriana w Wąchocku należy do dekanatu Starachowice-Północ, diecezji radomskiej i metropolii częstochowskiej.

                                     

1. Historia

W 1179 r. biskup diecezji krakowskiej Gedko osadził w Wąchocku cystersów i ufundował klasztor z Marimondu. Opactwo założono w dolinie rzeki Kamiennej. Od tego czasu zaczyna się udokumentowana historia opactwa, parafii i miasta. W 1. poł. XIII w. bp Iwo Odrowąż sprowadził do Wąchocka włoski zespół budowlany mistrza Simona, który rozpoczął budowę trójnawowej bazyliki z transeptem i kaplicami po bokach prezbiterium. Równolegle z kościołem budowano wokół wirydarza budynek klasztorny w kształcie czworoboku. Do dnia dzisiejszego zachowało się dużo elementów dawnego klasztoru m.in. armarium, kapitularz, fraternia, dormitorium, refektarz z bogatą kamieniarką romańską. W 1260 r. podczas drugiego najazdu Tatarów klasztor został poważnie zniszczony. Do szybkiej odbudowy przyczynił się nowy akt wydany przez Bolesława V Wstydliwego, który poszerzył zakres swobód i przywilejów dla klasztorów. Dzięki wytężonej pracy zakonników opactwo powróciło do dawnej świetności. 3 maja 1454 r. staraniem cystersów Wąchock otrzymał prawa miejskie. Dużą rolę odgrywali cystersi w dziedzinie gospodarczej. Zakonnicy zajmowali się hodowlą, młynarstwem, tkactwem, a także górnictwem i hutnictwem. Miało to podnieść dochody opactwa. W 1656 r. wojska księcia siedmiogrodzkiego Jerzego II Rakoczego sprzymierzone z Karolem Gustawem zrabowały i spustoszyły miasto. W pożarze klasztoru uległo zniszczeniu bogate archiwum opactwa, skarbiec i wiele cennych zabytków. W 2. poł. XVIII w. wyremontowano wnętrze kościoła i położono nową polichromię. W tym czasie rządy nad klasztorem wąchockim sprawowali opaci komendatoryjni. W XIX w. nastąpił w Polsce upadek zakonu cystersów na skutek kasacji dokonanej przez Aleksandra I. W 1819 r. rozwiązano również zakon w Wąchocku. Cystersi powrócili do Wąchocka dopiero po II wojnie światowej w 1951 r. Staraniem opatów, Benedykta Matejkiewicza, Alberyka Siwka a szczególnie Eustachego Kocika oraz konwentu i przy pomocy państwa podjęto restaurację tego cennego zabytku polskiej sztuki romańskiej.

                                     

2. Duchowieństwo

Obecni duchowni posługujący przy parafii w Wąchocku:

  • Wikariusze
  • Proboszczem parafii jest o. Zachariasz Mikrut O.Cist
  • Rezydent: o. opat Eustachy Kocik O.Cist
  • Inni zakonnicy