Poprzednia

ⓘ Wincenty Broniwój-Orliński




                                     

ⓘ Wincenty Broniwój-Orliński

W 1937 roku ukończył Wydział Prawa Uniwersytetu Poznańskiego. Był oficerem Armii Krajowej i uczestnikiem wojny obronnej 1939 roku oraz powstania warszawskiego.

Po wojnie osiadł w Hamburgu. Wieloletni Prezes Stowarzyszenia Polskich Kombatantów w Niemczech oraz hamburskiego oddziału Związku Polaków "Rodło". Cieszył się ogromnym zaufaniem w środowisku polonijnym. Sprawował stanowisko delegata Rządu RP na uchodźstwie na Republikę Federalną Niemiec w tym czasie podlegali mu delegaci niższego rzędu w RFN. Ufundował fortepian Steinway & Sons dla pałacu Radziwiłłów w podostrowskim Antoninie.

Od 1944 posiadał stopień porucznika AK, a w 1953 otrzymał awans na kapitana z rąk gen. Andersa. Major rezerwy od 1990, później awansowany na podpułkownika i pułkownika.

Pochowany na Starym Cmentarzu w Ostrowie Wlkp.

                                     

1. Odznaczenia i wyróżnienia

  • Honorowe Obywatelstwo Miasta Ostrowa Wielkopolskiego.
  • Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami 1952
  • Krzyż Armii Krajowej
  • Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari 1944
  • Medal "Za udział w wojnie obronnej 1939”
  • Złoty Krzyż Zasługi 1974
  • Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski 11 listopada 1990
  • Krzyż Walecznych 1943
  • Medal Wojska Polskiego
  • Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski 9 października 1996
  • Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski 28 września 1978