Poprzednia

ⓘ Siergiej Zawjałow




Siergiej Zawjałow
                                     

ⓘ Siergiej Zawjałow

Ukończył wydział filologiczny uniwersytetu w Leningradzie. Wykładał język starogrecki, łacinę, literaturę antyczną i literaturę rosyjską na wyższych uczelniach Uniwersytet, Institut inostrannych jazykow Petersburga. W latach osiemdziesiątych publikował wiersze w samizdatowych czasopismach" Czasy”," Obwodnyj kanał”," Priedłog”," Mitin żurnał”," Sumierki”. Członek kolegium redakcyjnego internetowego pisma" TextOnly”. Był też członkiem międzynarodowej rady festiwalu Jesień Poetów w Druskienikach i Wilnie. Drukował w wielu rosyjskich periodykach literackich i almanachach. Od 2004 mieszka poza granicami Rosji, najpierw w Finlandii, potem w Szwajcarii, pracował na Uniwersytecie w Helsinkach.

                                     

1. Twórczość

Wydał tomy wierszy Ody i epody Sankt Petersburg 1994, Boriej-Art. i Mielika Melika, Moskwa 1998," ARGO-RISK” oraz zbiór zatytułowany również Mielika Moskwa 2003, Nowoje litieraturnoje obozrienije. W 2010 w Moskwie Nowoje litieraturnoje obozrienije wyszedł tom Rieczi, a w 2015 tom kolejny, Sowietskije kantaty, z który poeta otrzymał cenioną niezależną Nagrodę Andrieja Biełego. W 2018 nakładem wydawnictwa Nowoje litieraturnoje obozreienije ukazały się poezje zebrane Zawjałowa: Stichotworienija i poemy 1993–2017.

Wybory jego wierszy ukazały się po szwedzku oraz fińsku tom dwujężyczny МЕЛИКА/MELIKA, Helsinki 2007. Jego poezje tłumaczone były też na litewski.

Świadom rozsypywania się w ruinę zmurszałego tradycyjnego rosyjskiego sylabotonizmu o czym pisze w posłowiu do drugiego tomu swych utworów poetyckich, stara się eksperymentować z wierszem wolnym, także wierszem wolnym nawiązującym do miar i form antycznych i do wiersza sylabicznego. Ostatnio zwrócił się ku poematowi prozą. Będąc eksperymentatorem i poszukiwaczem nowych rozwiązań kontynuuje przede wszystkim linię eksperymentów moskiewskiego konceptualizmu, jest też Zawjałow poetą kultury, erudytą głęboko zanurzonym w tradycji własnej poezji, piśmiennictwa antycznego, a także klasycznych literatur Wschodu. Nawiązuje również do kultury Mordwinów, niedużego narodu bliskiego mu z powodu łączących go z nim więzów krwi.

                                     

2. Działalność translatorska

Tłumaczył i parafrazował lirykę Horacego. Tłumaczy też z francuskiego, ukraińskiego i polskiego, jak również z języków ugro-fińskich. Ogłosił w swoim przekładzie tom wierszy wybranych współczesnego poety litewskiego, Eugenijusa Ališanki Boża kost’, Sankt Petersburg 2002" Symposium”.

                                     

3. Recepcja polska

W Polsce jego wiersze drukowały pisma "Tygiel Kultury”, "Migotania, Przejaśnienia” i "Gościniec Sztuki". Ukazały się one również w antologii Warszawskie skrzyżowanie Warszawa 2007. Jego polskim tłumaczem jest Leszek Engelking.

Użytkownicy również szukali:

...
...
...