Poprzednia

ⓘ Dysydent (religia)




                                     

ⓘ Dysydent (religia)

Dysydent – pojęcie utożsamiane z innowiercą, osoba wyznania chrześcijańskiego, innego od dominującego w danym miejscu i czasie.

Określenie dysydent powstało w 1573 w Polsce w czasie konfederacji warszawskiej i oznaczało początkowo zwolennika Reformacji. W Rzeczypospolitej XVI–XVIII wieku dysydentami nazywano niekatolików, głównie protestantów, gdyż wyznawców prawosławia nazywano dyzunitami. Termin dysydenci dyssenterzy obejmuje w Anglii wszystkie wyznania protestanckie które nie należą do kościoła anglikańskiego natomiast w Szkocji do kościoła narodowego, np: baptystów, kongregacjonistów i prezbiterian.