Poprzednia

ⓘ Wacław Jaroniewski




                                     

ⓘ Wacław Jaroniewski

Wacław Jaroniewski – farmaceuta polski, doktor nauk farmaceutycznych, autor prac z zakresu herpetologii, ziołolecznictwa oraz historii farmacji.

                                     

1. Życiorys

Edukację na poziomie średnim, ze względu na komplikacje wojenne, ukończył w wieku 24 lat w 1945 w Kole; podjął niebawem studia na Wydziale Farmaceutycznym Akademii Medycznej w Łodzi, w 1949 uzyskując stopień, a w 1952 dyplom magistra farmacji. Jeszcze jako student był asystentem profesora Jana Muszyńskiego w Katedrze Farmakognozji i Upraw Roślin Leczniczych. Lata 1950-1957 spędził w służbie wojskowej; wykonując m.in. przez jakiś czas obowiązki kierownika szpitalnej apteki doszedł do stopnia majora. W 1957 został kierownikiem apteki w Szpitalu Klinicznym nr 4 łódzkiej Akademii Medycznej.

W 1964 został starszym asystentem w Katedrze Historii Farmacji Akademii Medycznej w Łodzi. W 1970 na podstawie rozprawy Michał Rawita Witanowski 1859–1943 – życie i działalność uzyskał stopień doktora nauk farmaceutycznych; praca ta ukazała się drukiem w 1970 w serii broszur Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego Życiorysy zasłużonych farmaceutów. W kolejnych latach kierował apteką w szpitalu im. Jordana, na emeryturę przeszedł w 1981. Jednocześnie był wykładowcą Medycznego Studium Zawodowego nr 2 w Łodzi także jako emeryt, do 1992.

Jaroniewski ogłosił niemal 500 publikacji, w większości artykułów popularnonaukowych. Miał w dorobku kilka książek, m.in. atlas Jadowite węże świata 1984, na potrzeby którego utworzył 13 polskich nazw rodzajowych i 48 polskich nazw gatunków tropikalnych węży jadowitych. Zagadnieniom herpetologicznym poświęcił również książki Gady jadowite. Atlas 1969, wydanie drugie 1973, Skorpiony, pająki i węże jadowite 1971, Węże morskie 1975. Rozgłos zyskały również książki dotyczące ziołolecznictwa, których Jaroniewski był współautorem: Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie oraz Ziołolecznictwo. Kompendium fitoterapii. Kilka publikacji Jaroniewski poświęcił Oddziałowi Łódzkiemu Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego, głównie z okazji kolejnych jego jubileuszy. Szereg artykułów opublikował w takich czasopismach, jak "Farmacja Polska”, "Gazeta Farmaceutyczna”, "Archiwum Historii i Filozofii Medycyny”, "Wiadomości Zielarskie”, "Wszechświat”, "Żyjmy dłużej”. Miał w dorobku około 20 recenzji.

W działalności stowarzyszeniowej Jaroniewskiego na plan pierwszy wysuwa się Łódzki Oddział Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego, z którym był on związany od 1956. Nie tylko pisał o historii Oddziału, ale pełnił w nim szereg funkcji, m.in. przez niemal trzydzieści lat 1958–1987 przewodniczył Sekcji Prasowej oraz był sekretarzem, wiceprzewodniczącym i przewodniczącym Sekcji Historii Farmacji. Był również wieloletnim członkiem zarządu sekretarzem Oddziału Łódzkiego Polskiego Towarzystwa Przyrodników im. Mikołaja Kopernika członek Towarzystwa od 1961, w latach 1988–1991 członek Zarządu Głównego. Od 1982 działał w Oddziale Łódzkim Polskiego Towarzystwa Botanicznego, uczestnicząc aktywnie w obchodach jubileuszu półwiecza oddziału w 1996; ogłosił wówczas artykuł Osiągnięcia członków Oddziału Łódzkiego Polskiego Towarzystwa Botanicznego w zielarstwie i ziołolecznictwie w jubileuszowym wydawnictwie 50 lat Polskiego Towarzystwa Botanicznego na ziemi łódzkiej. Od 1965 Jaroniewski należał do Polskiego Towarzystwa Historii Medycyny i Farmacji, w latach 1970–1982 był członkiem Polskiego Towarzystwa Zoologicznego.

Doktor Wacław Jaroniewski był odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi 1981, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski 1988, Honorową Odznaką Miasta Łodzi 1984, Brązowym Medalem "Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” 1956, Medalem im. J. Łukasiewicza 1981, a w 1974 otrzymał nagrodę Ministra Oświaty i Wychowania I stopnia. Zmarł 10 sierpnia 1998.