Poprzednia

ⓘ Tünde Csonkics




                                     

ⓘ Tünde Csonkics

W 1979 r. zwyciężyła w kołowym turnieju w Nałęczowie. Wkrótce awansowała do ścisłej czołówki węgierskich szachistek. W 1980 r. zadebiutowała w narodowym zespole na szachowej olimpiadzie w Valletcie, gdzie węgierskie szachistki zdobyły srebrne medale. W 1981 r. podzieliła III m. Dusicą Cejić i Eliską Richtrovą, wspólnie z m.in. Agnieszką Brustman w Nowym Sadzie, na kolejnej olimpiadzie Lucerna 1982 zdobyła drugi drużynowy medal – brązowy. W 1991 r. zakwalifikowała się do rozegranego w Suboticy turnieju międzystrefowego eliminacji mistrzostw świata, dzieląc XVII miejsce. W latach 1992 w Manili i 1994 w Moskwie wystąpiła na dwóch kolejnych szachowych olimpiadach, w 1994 r. zdobywając trzeci w karierze medal srebrny. W 1995 r. zdobyła w Budapeszcie tytuł indywidualnej wicemistrzyni Węgier. W kolejnych latach nie osiągnęła już znaczących szachowych sukcesów, a od 2002 r. nie startuje w turniejach klasyfikowanych przez Międzynarodową Federację Szachową.

Najwyższy ranking w karierze osiągnęła 1 stycznia 1990 r., z wynikiem 2370 punktów dzieliła wówczas 13-15. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 5. miejsce wśród węgierskich szachistek.