Poprzednia

ⓘ Ołeh Taran




Ołeh Taran
                                     

ⓘ Ołeh Taran

Ołeh Anatolijowycz Taran, ukr. Олег Анатолійович Таран, ros. Олег Анатольевич Таран, Oleg Anatoljewicz Taran – ukraiński piłkarz, grający na pozycji napastnika, trener piłkarski.

                                     

1.1. Kariera piłkarska Kariera klubowa

Wychowanek DJuSSz w Ordżonikidze od 1969 oraz Internatu Sportowego w Kijowie od 1973. Pierwszy trener N.A. Szarikow. W 1977 został przyjęty do zespołu juniorów Dynama Kijów, a następnie przesunięty do drużyny rezerw, skąd wkrótce przeszedł do pierwszego składu. W ciągu trzech sezonów rozegrał tylko 6 spotkań, dlatego w lipcu 1980 przeszedł do Czornomoreć Odessa. Następnie odbywał służbę wojskową najpierw w SKA Odessa, a potem w CSKA Moskwa. Po zakończeniu służby wojskowej w 1983 został piłkarzem Dnipra Dniepropetrowsk, w którym zdobył największych sukcesów. W 1989 przeszedł do Metałurha Zaporoże, a w 1990 został pierwszym radzieckim piłkarzem, który wyjechał występować do Maroka, gdzie bronił barw Wydadu Casablanca. W lipcu 1990 powrócił do Metałurha Zaporoże. Jeszcze dwa razy wyjeżdżał za granicę, gdzie bronił barw klubów Hapoel Cafririm Holon i Markaryds IF i zawsze wracał do Metałurha. W 1993 występował w amatorskiej drużynie Enerhija Nowa Kachowka, skąd wyjechał do niemieckiego TSV Ettlingen. W ostatnim sezonie 1994/95 łączył funkcję piłkarza i trenera w zespole Dnipra Dniepropetrowsk.

                                     

1.2. Kariera piłkarska Kariera reprezentacyjna

Jako piłkarz radzieckiej reprezentacji U-20 zdobył w 1977 brązowe medale Juniorskich Mistrzostw Europy, a w następnym 1978 złote medale. W 1979 zdobył wicemistrzostwo Świata z radziecką reprezentacją U-20 w Japonii.

                                     

2. Kariera trenerska

Jeszcze będąc piłkarzem Dnipra Dniepropetrowsk wykonywał również funkcje asystenta trenera. W sierpniu 1997 otrzymał propozycję trenować Krywbas Krzywy Róg. W lipcu 2001 został zaproszony na stanowisko głównego trenera w klubie Metałurh Zaporoże. W latach 2002-2003 przeniósł się do zagranicy, gdzie pracował w czeskim klubie SFC Opawa, a potem w słowackim Slovan Bratysława. Od 2007 do 2009 ponownie prowadził Krywbas Krzywy Róg. 13 lipca 2012 ponownie objął stanowisko głównego trenera Krywbasu Krzywy Róg. Z drużyną zdobył wysokie 6 miejsce, ale 19 maja 2013 roku ze względu na niewyznaczoną sytuację finansową klubu podał się do dymisji. 28 października 2013 został ponownie wyznaczony na stanowisko głównego trenera Metałurha Zaporoże. 7 listopada 2014 podał się do dymisji. 7 czerwca 2018 po raz kolejny stał na czele "nowego" Metałurha Zaporoże, z którym pracował do 25 czerwca 2019

                                     

3. Sukcesy i odznaczenia

Sukcesy klubowe

  • wicemistrz ZSRR: 1987
  • mistrz Maroka: 1990
  • zdobywca Pucharu Federacji Piłki Nożnej ZSRR: 1986
  • brązowy medalista Mistrzostw Ukrainy: 1995
  • mistrz ZSRR: 1983
  • brązowy medalista Mistrzostw ZSRR: 1984, 1985

Sukcesy reprezentacyjne

  • mistrz Europy U-18: 1978
  • wicemistrz Świata U-20: 1979
  • brązowy medalista Mistrzostw Europy U-18: 1977

Sukcesy trenerskie

  • finalista Pucharu Ukrainy: 2000
  • brązowy medalista Mistrzostw Ukrainy: 1999, 2000

Sukcesy indywidualne

  • najlepszy piłkarz Ukraińskiej SRR: 1983
  • wybrany do listy 33 najlepszych piłkarzy ZSRR: 1983

Użytkownicy również szukali:

...
...
...