Poprzednia

ⓘ Animacja społeczno-kulturalna




                                     

ⓘ Animacja społeczno-kulturalna

Animacja społeczno-kulturalna – metoda aktywizacji społecznej różnych środowisk.

Powstała we Francji, w latach 60. Wywodzi się z koncepcji kultury integralnej, głoszonej przez Andre Malraux. Punktem wyjścia do stworzenia nurtu animacji były przemiany francuskiego społeczeństwa w społeczeństwo konsumpcyjne o wysokim poziomie życia, niemającego wartości nadrzędnych.

Animacja społeczno-kulturalna jest metodą aktywizacji społecznej różnych środowisk. Ma na celu integrację wewnętrzną społeczności. Inicjuje ją animator bądź grupa animatorów, na zlecenie władz, stowarzyszeń społecznych lub wyznaniowych.

Animacja jest też kierunkiem działania. W tym ujęciu składają się na nią:

  • oddziaływania, które mają na celu ułatwienie jednostce i grupie udziału w bardziej aktywnym i twórczym życiu,
  • współudział w życiu środowiska.
  • łatwiejsze porozumiewanie się z innymi,

Animacja podejmuje wychowawcze pośrednictwo między nowymi technikami przekazu, wartościami i dobrami kultury.

Cele animacji:

  • partycypacja
  • integracja
  • edukacja
  • komunikacja
  • enkulturacja

W ujęciu Barbary Jedlewskiej animacja społeczno-kulturalna jest sposobem oddziaływania mającym na celu wychowanie i kształcenie jednostek, grup i środowisk przez kulturę i dla kultury w jej szerokim ujęciu. Polega na stosowaniu serii zabiegów wyzwalających twórcze potencjały, pobudzających i motywujących do kreatywnych działań, integrujących ludzi między sobą a także z otaczającym światem, wspomagających rozwój duchowy, autokreację, pobudzających ciekawość poznawania i potrzebę tworzenia kultury, wspierających i promujących aktywność kulturalną i społeczną.

                                     
  • film animowany animacja komputerowa animacja społeczno - kulturalna animacja czasu wolnego animacja poklatkowa
  • Uniwersytetu Śląskiego w Cieszynie, wieloletni pracownik Zakładu Animacji Społeczno - Kulturalnej były dyrektor Instytutu Nauk Społecznych i Nauk o Kulturze
  • kierownikiem Katedry Edukacji Kulturalnej UŚ do 2003 Zakładu Wychowania Estetycznego i Animacji Społeczno - Kulturalnej UŚ Katarzyna Olbrycht jest konsultorem
  • Aleksandra Schmidta. Jako kluczową działalność KPTK ustanowiono animację życia kulturalnego w regionie oraz opiekę nad amatorską i zawodową twórczością artystyczną
  • psychopedagogiczna Pedagogika opiekuńcza z terapią Terapia Pedagogiczna Animacja społeczno - kulturalna Studia magisterskie II stopnia dla absolwentów kierunków niepedagogicznych
  • Animator czasu wolnego animator społeczno - kulturalny nazwa stanowiska pracy w hotelarstwie, która określa pracownika, zajmującego się organizacją czasu
  • specjalizujący się w pedagogice społecznej, socjologii wychowania, animacji społeczno - kulturalnej pedagogice oświatowej, pedagogice kultury, socjologii edukacji
  • Zdrojowy Teatr Animacji jeden z trzech teatrów lalkowych na Dolnym Śląsku, założony w 1976 roku. Jego siedzibą jest XIX - wieczny budynek Teatru Zdrojowego
  • Krzysztof Karwowski ur. 1971 poeta, dyplomowany animator społeczno - kulturalny Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego i Uniwersytetu Opolskiego, nauczyciel
  • konkretnych celów, z drugiej może funkcjonować jako element animacji społeczno - kulturalnej a ponadto jest formą promowania sztuki jako takiej. Ostatecznie
  • stowarzyszenia, dzieła i wydarzenia kulturalne CEiIK prowadzi monitoring oraz prace nad ewaluacją Strategii Rozwoju Społeczno - Gospodarczego w obszarze: Dziedzictwo
  • Warszawskiego. W trakcie studiów podjął pracę w dziedzinie animacji społeczno - kulturalnej następnie pracował w spółdzielczości mieszkaniowej. W 1984
  • polska dziennikarka i prezenterka telewizyjna. Ukończyła animację społeczno - kulturalną na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Od 1998 pracowała w TVP